ตอนที่ 1631
บทที่ 1635 เอาชนะสัตตะราชาเฒ่า
October 21, 2026
ในขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ก็มีคนมาแจ้งข่าวว่า “นายท่าน สัตตะราชาเฒ่ามาขอพบครับ”
ตามลำดับการเป็นราชาเฒ่าจะเรียงตามเวลา คนที่เป็นราชาเฒ่าคนแรกนี้จะถูกเรียกว่า “มหาราชาเฒ่า” คนที่สองเรียกว่า “ทวิราชาเฒ่า” และคนที่สามคือ “ตรีราชาเฒ่า” และอินเจิ้งหมิงก็คือหนึ่งในนั้น
เมื่อรู้ว่าสัตตะราชาเฒ่ามาถึง จี้รัวเฟยพูดกับอู๋เป่ยว่า “ซวนเป่ย สัตตะราชาเฒ่าคือพ่อของอินตัน”
อินเจิ้งหมิงเป็นคนรู้ข่าวเร็ว พูดว่า “ฉันได้ยินว่าลูกสาวของสัตตะราชาเฒ่า อินตัน ถูกคนเปลี่ยนหน้าเป็นหน้าหมูป่า แถมยังรักษาไม่หาย เรื่องนี้เป็นฝีมือของท่านหรือไม่?”
อู๋เป่ยตอบว่า “ใช่ ฉันคือคนที่ทำ ให้เขาเข้ามา”
อินเจิ้งหมิงพยักหน้าให้คนไปเชิญเข้ามา
ไม่นานกลุ่มคนก็พากันเข้ามา มีชายวัยกลางคนเป็นผู้นำ และตามมาด้วยอินตันที่คลุมหน้าไว้
ชายวัยกลางคนสวมชุดผ้าสีหยก มีมงกุฎหยก เขามองจี้รัวเฟยด้วยสายตาเย็นชา พูดว่า “องค์หญิง อย่ากล้าทำร้ายลูกสาวฉัน มาตายซะเถอะ!”
“นายลองแตะต้องเธอดูสิ!” อู๋เป่ยพูดขึ้นมา เพียงแค่มองไปที่ชายวัยกลางคน เขาก็รู้สึกเหมือนตกลงไปในน้ำแข็ง ร่างกายหนาวจนตัวสั่น
ชายวัยกลางคนตกใจและโกรธ “นาย…”
อู๋เป่ยพูดว่า “ลูกสาวของคุณ ทำร้ายเพื่อนฉัน จี้รัวเฟย ฉันจึงลงโทษเธอ คุณกล้าไม่สำนึกแล้วยังมาหาฉันทวงถามอีก สัตตะราชาเฒ่า คุณคิดว่าตัวเองอายุยืนมากแล้วหรือ?”
ไม่มีองค์ชายคนใดกล้าพูดกับราชาเฒ่าแบบนี้ สัตตะราชาเฒ่าโกรธพูดว่า “แกกล้า! แม้แต่แกจะเป็นองค์ชาย แต่ก็ไม่ควรพูดกับฉันแบบนี้!”
“คุกเข่าลง!”
คำพูดของอู๋เป่ยทำให้มีเงาของจอมราชันย์ยุคสมัยปรากฏขึ้นรอบตัวเขา พลังอันลึกลับจากทุกมุมโลกก็รวมตัวเข้ามา และใช้คำพูดของอู๋เป่ยเป็นสื่อบังคับให้สัตตะราชาเฒ่าคุกเข่าลง
สัตตะราชาเฒ่ามีฝีมือเป็นเซียนผู้เที่ยงแท้จริง แต่เขาไม่สามารถควบคุมร่างกายตัวเองได้ เขาจึงคุกเข่าลงด้วยเสียง “ทึ้ง” ใบหน้าซีดเผือด
อินตันที่อยู่ข้างหลังตกใจมาก พ่อที่เธอเห็นเป็นผู้มีอำนาจที่สุดในราชวงศ์ กลับต้องคุกเข่าต่อหน้าคนคนนี้!
สัตตะราชาเฒ่าหวาดกลัวและพึมพำ “เป็นไปไม่ได้ ฝีมือของมันแค่เป็นตี้เซียนเท่านั้น…”
อินเจิ้งหมิงพูดเบา ๆ “ตอนนี้นายคงเข้าใจแล้วว่าองค์ชายที่แท้จริงนั้นมีความแข็งแกร่งเพียงใด หากองค์ชายสามารถผ่านการทดสอบใหญ่ทั้งห้าด่านได้ แสดงว่าเขามีศักยภาพไม่น้อยไปกว่าพวกองค์ชายของต้าชางในอดีต องค์ชายเหล่านั้นล้วนเป็นผู้แข็งแกร่ง!”
สัตตะราชาเฒ่าหายใจลึก “ฉันเสียมารยาท โปรดฝ่าบาทอภัยให้ด้วย!”
อู๋เป่ยไม่แสดงความรู้สึก “เพื่อรักษาความมั่นคงของราชวงศ์ ฉันจะละเว้นชีวิตคุณ คุกเข่าอยู่ข้างหนึ่งเถอะ”
สัตตะราชาเฒ่าคุกเข่าไปข้าง ๆ อินตันไม่กล้าหายใจแรง คุกเข่าข้างสัตตะราชาเฒ่า
อู๋เป่ยถามอินเจิ้งหมิง “ตรีราชาเฒ่า คุณคิดว่าฉันจะได้รับการสนับสนุนจากราชาเฒ่าทั้งหลายได้อย่างไร?”
สัตตะราชาเฒ่าตอบว่า “ราชาเฒ่าทุกคนล้วนมีปัญหาของตัวเอง หากองค์ชายสามารถช่วยพวกเขาแก้ปัญหาได้ พวกเขาก็จะสนับสนุนองค์ชายเอง”
อู๋เป่ย “โอ้ ไม่ทราบว่าตรีราชาเฒ่ามีปัญหาอะไร?”
อินเจิ้งหมิงถอนหายใจเบา ๆ “ฉันมีขุนพลผู้เก่งกาจคนหนึ่ง ช่วยฉันปราบศัตรูได้หลายคน แต่สามปีที่แล้วเขาสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นกษัตริย์ สร้างประเทศเล็ก ๆ การทรยศของเขาทำให้ฉันสูญเสียพลังครึ่งหนึ่ง ฉันได้ข่าวว่าเขากำลังเล็งตำแหน่งราชาเฒ่าของฉันอีก ต้องการแทนที่ฉัน”
อู๋เป่ย “เขากล้าทำเช่นนี้ ต้องมีคนหนุนหลังอยู่แน่?”
อินเจิ้งหมิง “ถูกต้อง คนที่หนุนหลังเขาคือสำนักเทียนซวี”
อู๋เป่ยนึกขึ้นได้ว่าเขาเคยฆ่าลูกชายของสำนักเทียนซวีมาก่อน
อู๋เป่ยพูดว่า “ฉันอยู่บ้านท่านหลายวัน ยังไม่ได้แสดงความขอบคุณ ฉันไปช่วยท่านจัดการคนนี้เอง”
อินเจิ้งหมิงดีใจ “ขอบคุณฝ่าบาท! ฝ่าบาทโปรดพักผ่อน พรุ่งนี้เช้าเราออกเดินทาง”
อู๋เป่ย “ตกลง”
เขาหันไปทางสัตตะราชาเฒ่า ผู้ที่อ่อนอาวุโสกว่าก้มหัวลงเล็กน้อย ยังไม่รู้เลยว่าอู๋เป่ยจะจัดการเขาอย่างไร