บทที่ 1646 คลังประเทศของโลกเซียน

โซ่เทียนชิ่งเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง ราวกับว่าไม่เห็นทหารนับล้านของประเทศเทียนหวู่อยู่ในสายตา เขาพูดเสียงดัง : “แกเป็นแค่เด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนหนึ่ง คู่ควรกับจักรพรรดิด้วยเหรอ รีบเข้ามาขอความเมตตาสะ แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก!”

“คนทรยศ บังอาจ กล้าเสียมารยาทต่อองค์จักรพรรดิเทียนหวู่ คุกเข่าลง!” อินเทียนเจี่ยบินขึ้นไปบนท้องฟ้า โจมตีใส่โซ่เทียนชิ่งหนึ่งหมัด

ข้างหลังโซ่เทียนชิ่ง มีครึ่งเทพสองคนบินขึ้นมาบนท้องฟ้า มาเผชิญหน้ากับอินเทียนเจี่ย

เสียงดังเอื้อหนึ่งที ครึ่งเทพสองคนถูกหนึ่งหมัดของอินเทียนเจี่ยโจมตีจนถอย ครึ่งเทพทั้งสองหายใจหอบ ตกตะลึงอย่างมาก พลังของอินเทียนเจี่ยคนนี้แข็งแกร่งอย่างมาก

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “โซ่เทียนชิ่ง ฉันจะให้โอกาสแกเปลี่ยนใจใหม่อีกครั้ง ถ้าหากแกยอมจำนนตอนนี้ ฉันจะไว้ชีวิตแก”

โซ่เทียนชิ่งฮึหนึ่งที : “เข้ามาได้เลย มาดูกันว่าใครจะตายอยู่ในมือใคร!”

อู๋เป่ยโบกมือหนึ่งที : “หน่วยเทพมาร หน่วยเซียนนักรบ โจมตี!”

ทันใดนั้น ทั้งสองหน่วย องครักษ์หลายพันนายพุ่งไปทางโซ่เทียนชิ่งและคนอื่นๆ ครึ่งเทพสิบคนพุ่งออกมาก่อน หลังจากนั้นเป็นแม่ทัพใหญ่ของอีกฝ่าย

โซ่เทียนชิ่งโบกมือหนึ่งที ยันต์เทพสามพันใบกลายร่างเป็นทหารเทพสามพันนาย เปิดการต่อสู้กันอย่างดุเดือด

และในเวลานี้ อู๋เป่ยสวดคาถาออกมาหนึ่งบท วิชาศักดิ์สิทธิ์แบบนี้มีเพียงผู้ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่สามารถใช้งานได้ ทันใดนั้น แสงสีทองนับพันนับหมื่นดวงตกลงมาจากท้องฟ้า ตกไปที่ร่างกายของเหล่าองครักษ์

ได้รับการสนับสนุนจากแสงสีทอง เหล่าองครักษ์ฟันแทงไม่เข้า พลังก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าเช่นกัน โจมตีทหารเทพถอยหลังอย่างต่อเนื่องทันที ล้มลงอย่างต่อเนื่อง กลายเป็นยันต์เทพที่พังเสียหายอีกครั้ง

หลังจากนั้น อู๋เป่ยออกคำสั่งให้พรรคเทียนหลงลงมืออีกครั้ง ช่วยอินเทียนเจี่ยฆ่าครึ่งเทพสิบคน

อู๋เป่ยไม่ได้ลงมือตั้งแต่ต้นจนจบ แม้ว่าเขาจะสามารถฆ่าอีกฝ่ายได้ภายในพริบตา แต่การต่อสู้ก็จบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน ทหารเทพสามพันนายถูกทำลาย ครึ่งเทพสิบคนก็ถูกฆ่าเช่นกัน

ตอนที่ครึ่งเทพคนแรกถูกฆ่า โซ่เทียนชิ่งก็ตระหนักได้ว่าแย่แล้ว ตอนที่ฆ่าครึ่งเทพไปหกคน หลังจากที่ทหารเทพก็ถูกฆ่าไปเกือบหมดแล้ว เขารู้ว่าตัวเองสูญเสียกองกำลังใหญ่ไป ดังนั้นจึงเตรียมตัวหลบหนี

“โซ่เทียนชิ่ง คุกเข่าลง!”

อู๋เป่ยพูดเสียงลึก ภาษาผู้ศักดิ์สิทธิ์ สามารถปฏิบัติตามคำพูดได้อย่างแท้จริง พลังยุทธ์ของโซ่เทียนชิ่งคนนี้ธรรมดา รับไม่ไหวทันที คุกเข่าต่อหน้าอู๋เป่ยอย่างควบคุมไม่ได้

ทหารของตระกูลโซ่มองเห็นฉากนี้ เสียขวัญกำลังใจ มีคนบางส่วนก็คุกเข่าลงบนพื้นเช่นกัน แม้แต่เจ้านายยังคุกเข่า แล้วทำไมพวกเขาต้องต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายด้วยล่ะ

มีคนหนึ่งคุกเข่า ก็มีคนที่สอง มีสองคนก็มีสิบคน เรื่อยๆ การต่อสู้จบลง ทหารทั้งหมดของตระกูลโซ่ค่อยๆคุกเข่าลงบนพื้นทีละคน มีคนหนึ่งต้องการต่อต้าน แต่ก็ถูกฆ่าอย่างรวดเร็วเช่นกัน

โซ่เทียนชิ่งทั้งกลัวและตกตะลึง พูด : “ทำไมพลังยุทธ์ของท่านถึงแข็งแกร่งเพียงนี้”

อู๋เป่ย : “โซ่เทียนชิ่ง แกคิดว่าแกมีครึ่งเทพแล้ว ก็สามารถต่อสู้กับฉันได้เหรอ ช่างไร้เดียวสาจริงๆ! ใครก็ได้ ลากโซ่เทียนชิ่งลงไปประหาร ยึดพื้นที่ของตระกูลโซ่!”

เขาพูด : “จี้รัวเฟย นับแต่นี้เป็นต้นไป พื้นที่ของตระกูลโซ่แห่งนี้ เป็นของตระกูลจี้ของคุณทั้งหมด หลังจากวันนี้เป็นต้นไป ตระกูลจี้แทนที่ตระกูลโซ่ เลื่อนขั้นเป็นเผ่าราชวงศ์!”

จี้รัวเฟยและคนในตระกูลดีใจอย่างมาก ต่างก้าวออกมาขอบคุณทีละคน

จักรพรรดิเทียนหวู่เอาชนะตระกูลโซ่ได้ในเวลาอันสั้น ทันทีที่ข่าวแพร่ออกมา โลกสั่นคลอน เดิมทีกองกำลังที่ยังไม่มีจุดยืนเหล่านั้น ต่างมาที่ราชสำนักทีละคน แสดงความภักดีต่ออู๋เป่ย

หลังจากปราบกบฏของตระกูลโซ่แล้ว อู๋เป่ยกลับมาที่ราชสำนัก หลิงซี อวิ๋นซี จี้รัวเฟย หลี่เหมย และอื่นๆต่างได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก

หลังจากปรึกษากับเหล่าขุนนาง อู๋เป่ยแบ่งประเทศออกเป็นห้าสิบมณฑล มณฑลแบ่งออกเป็นเขต เขตแบ่งออกเป็นจังหวัด จังหวัดแบ่งออกเป็นอำเภอ อำเภอแบ่งออกเป็นเมือง และเมืองแบ่งออกเป็นเผ่าและหมู่บ้าน