บทที่ 1665 หมื่นเซียนกลับคืนสู่ความลับศักสิทธิ์

อู๋เป่ย: “ผมคือจักรวรรดิเทียนหวู่”

ท่านผู้เฒ่า: “เป็นจักรวรรดิเทียนหวู่นั้นเอง ข้าได้ยินมาว่าพลังที่เพิ่มขึ้น พึ่งเพิ่มขยายอาณาเขตชายทางทะเลไปถึงล้านลี้ ซึ่งน่าชมเชยยิ่งนัก”

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า “ท่านผู้เฒ่าก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือครับ?”

ท่านผู้เฒ่ายิ้มและพูดว่า: “รู้สิ แน่นอนข้ารู้ แล้วชื่อจริงของท่านคืออะไร?”

อู๋เป่ยตกตะลึง: “ท่านผู้เฒ่ารู้หรือที่ผมใช้นามแฝง?”

ท่านผู้เฒ่ายิ้มและพูดว่า: “ท่านมีคุณสมบัติที่ดีเช่นนี้และมาจากจักรวรรดิเทียนหวู่ดังนั้นส่วนใหญ่มักจะใช้นามแฝง”

อู๋เป่ยไม่ปิดบังอะไรอีกต่อไปจึงพูดว่า: “ผมชื่ออู๋เป่ย”

ท่านผู้เฒ่า: “อู๋เป่ย? ข้ารู้สึกคับคล้ายคับคลา ใช่อู๋เป่ยที่ไปยังแคว้นหลงกั๋วแล้วคุกคามองค์ชายแห่งแคว้นหลงกั๋วหรือไม่?”

อู๋เป่ยประหลาดใจ: “ท่านผู้เฒ่าก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือครับ?”

ท่านผู้เฒ่ายิ้มและพูดว่า: “ดูเหมือนว่าข้าจะจำมันไม่ผิด อู๋เป่ย ไปกันเถอะ ข้าจะพาท่านไปทดสอบรากฐานแห่งเซียน หากรากฐานแห่งเซียนของท่านนั้นยอดเยี่ยม ท่านจึงจะสามารถฝึกฝนทักษะที่บรรพบุรุษมอบไว้ให้”

อู๋เป่ยถามว่า: “ท่านผู้เฒ่า ทักษะที่บรรพบุรุษมอบไว้มีชื่อว่าอะไรหรือครับ?”

ท่านผู้เฒ่ากล่าวว่า: “หมื่นเซียนกลับคืนสู่ความลับอันศักดิ์สิทธิ์ ทักษะนี้เป็นทักษะเดียวในใต้หล้าที่มีข้อกำหนดสูงสำหรับผู้ที่คิดจะฝึกฝนและไม่ใช่ใครที่ได้รับอนุญาตให้ฝึกฝนได้”

หัวใจของอู๋เป่ยสั่นไหว: “โอ้ ทักษะนี้จำต้องมีการตื่นรู้ในตัวเอง นี่เป็นทักษะแห่งสวรรค์ใช่หรือไม่ครับ?”

ท่านผู้เฒ่ายิ้มและพูดว่า: “ท่านเข้าใจได้ถูกต้องแล้ว หมื่นเซียนที่กลับคืนสู่ความลับศักดิ์สิทธิ์นี้ล้วนตื่นรู้แล้ว มันเป็นทักษะระดับสูง หากท่านสามารถฝึกฝนได้สำเร็จ ในอนาคตจะไม่มีใครสามารถฝึกฝนได้อีก”

อู๋เป่ย: “ท่านผู้เฒ่า ตอนผมพึ่งมาถึงที่นี่ ท่านไม่กลัวว่าเมื่อผมเรียนรู้ทักษะแล้วจะหนีหายไปหรือครับ?”

ท่านผู้เฒ่าพูดว่า: “ท่านหนีหายไปแล้วอย่างไร? ตราบใดที่ทักษะนี้ถูกส่งต่อ ภารกิจของข้าก็ถือว่าบรรลุผลสำเร็จแล้ว”

หัวใจของอู๋เป่ยสั่นไหว: “ท่านเป็นใคร?”

ท่านผู้เฒ่ายิ้มและพูดว่า: “ข้าเป็นผู้พิทักษ์ทักษะนี้ แซ่ของข้าคือสือ คนในสำนักเซิ่งเซียนเรียกข้าว่าเหล่าซือ”

อู๋เป่ย: “เป็นท่านเหล่าซือนั้นเอง”

ดูเหมือนเหล่าสือจะรู้สึกพอใจจึงพาอู๋เป่ยไปที่ห้องโถงอื่น มีท่านผู้เฒ่าหลายคนตกใจเมื่อเห็นเหล่าซือปรากฏตัว เพราะท่านผู้เฒ่าไม่เคยมาที่นี่ วันนี้เกิดอะไรขึ้น?

ท่านผู้เฒ่าคนหนึ่งถามว่า: “ผู้เฒ่าสือ ทำไมท่านถึงมีเวลาแวะเวียนมา?”

เหล่าสือพูดว่า: “ข้าไม่ได้แวะมาเยี่ยมเยือน ข้าพาอู๋เป่ยเข้าการทดสอบ”

สถานะของเหล่าสือในสำนักนั้นสูงมาก คนเหล่านี้จึงไม่กล้าที่เมินเฉย รีบเชิญอู๋เป่ยไปที่กลางห้องโถงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังมีไข่มุกที่เรียกว่าไข่มุกแห่งเซียนเต้าซึ่งสามารถนำไปใช้ทดสอบรากฐานแห่งเซียนได้

ภายใต้การจ้องมองของทุกคน อู๋เป่ยวางมือของเขาบนไข่มุกแห่งเซียนเต้า ทันใดนั้น ไข่มุกแห่งเวียนเต้าก็ส่องสว่าง มีแสงเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอดเวลา

ไม่กี่นาทีต่อมา เงาสูงปรากฏขึ้นเหนือไข่มุกแห่งเซียนเต้า ดูสูงส่ง ราวกับราชาแห่งสวรรค์

เมื่อเห็นแบบนี้ ทุกคนก็ตกตะลึง เหล่าสือยิ้มและพูดว่า: “รากฐานเซียนสูงสุด ไม่ผิดแน่!”

อู๋เป่ยนำมือของเขาออก แสงของไข่มุกจึงหายไป เขาถามว่า: “ท่านผู้เฒ่าสือ ผมขอเรียนรู้หมื่นเซียนกลับคืนสู่ความลับศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่ครับ?”

หล่าสือ “ฮิฮิ” หัวเราะ: “แน่นอน ข้าจะพาท่านไป”

ผู้เฒ่าหลายคนตกใจ ตามอยู่ข้างหลังและเอ่ยพูดถึงเรื่องนี้

“ให้ตายเถอะ! รากฐานแห่งเซียนขั้นสูงสุด คุณสมบัติที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เขาต้องแจ้งเหล่าสือมาก่อน ดังนั้นรากฐานศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องไม่ธรรมดาเช่นกัน”

“ฮ่าฮ่า ในที่สุดสำนักเซิ่งเซียนของเราก็กำเนิดผู้ที่พรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้แล้ว ให้ใครก็ได้แจ้งหัวหน้าสำนักเดี๋ยวนี้!”

“ข้าไม่คิดว่าต้องเร่งรีบ ก่อนอื่นเรามาดูกันว่าบุคคลนี้สามารถเรียนรู้หมื่นเซียนกลับคืนสู่ความลับศักดิ์สิทธิ์ได้หรือไม่ก่อนดีกว่า หากเขาทำได้ เขาก็จะเป็นผู้มีพรสวรรค์ที่ไม่มีใครเทียบได้อย่างแท้จริง!”

ในไม่ช้าอู๋เป่ยก็ถูกนำตัวเข้าไปในห้องโถงขนาดใหญ่ ในห้องโถงมีแผ่นหินขนาดใหญ่สูงสามร้อยเมตรกว้างหนึ่งร้อยเมตร โดยมีตัวอักษรสลักลวดลายอยู่บนนั้น