บทที่ 1691 วังตงเทียน

เรื่องขององครักษ์เกราะทองคำ รับผิดชอบโดยร่างอวตารจางจุน อู๋เป่ยรู้ว่าที่นี่ยังไม่มั่นคง จำเป็นต้องให้เขานั่งอยู่สักพักหนึ่ง

ดังนั้น เขาจึงอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝน ทะลวงถึงยึดครองสวรรค์ขั้นสาม คัมภีร์ยึดครองสวรรค์ของเขาฝึกฝนถึงรูปแบบที่สาม ยึดครองสวรรค์ขั้นสามก็ค่อนข้างง่ายเช่นกัน

หลังจากทะลวง อู๋เป่ยตัดสินใจเดินทางไปตงเทียนเซินทู่หนึ่งรอบ ทำการทดสอบของตำหนักธรรมชาติคัดสรรให้เสร็จ พร้อมกับไปเยี่ยมเพื่อนมิตรสหายสักหน่อย

บอกว่าไปก็ไปเลย เขามาอยู่หน้าตำหนักฮุนเทียนอย่างรวดเร็ว ตำหนักฮุนเทียนในปัจจุบัน บรรยากาศนั้นลึกลับอย่างมาก ดวงตาของเขาเป็นประกาย พูดด้วยเสียงหัวเราะ : “พี่จีทะลวงแล้วเหรอ”

เสียงของจีเซียนเผิงดังออกมาจากตำหนักฮุนเทียน เขาพูดด้วยเสียงหัวเราะ : “น้องชาย นายมาแล้วเหรอ”

หลังจากนั้น ร่างที่แข็งแกร่งพุ่งออกมาจากตำหนัก สูงอย่างมาก มีพลังอำนาจครอบงำสวรรค์และโลก ก็คือเจ้าตำหนักฮุนเทียนจีเซียนเผิง

อู๋เป่ยพูด : “พี่ใหญ่จีทะลวงจริงๆแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย”

จีเซียนเผิงพูดด้วยรอยยิ้ม : “ต้องขอบคุณน้องชายที่ช่วยฉัน ถ้าหากไม่มีคัมภีร์วิชาฟูเทียนที่นายมอบให้ฉัน ฉันอาจจะไม่สามารถทะลวงได้เร็วขนาดนี้”

อู๋เป่ย : “นั่นเป็นเพราะว่าพี่ใหญ่จีสะสมประสบการณ์มาเยอะ ไม่อย่างนั้น มอบวิชาให้มากแค่ไหนก็ไม่สามารถทะลวงได้หรอก”

จีเซียนเผิง : “น้องชาย นายไม่ได้มานานมากแล้ว พวกเราเข้าไปคุยที่ตำหนัก”

อู๋เป่ยก็แสดงร่างจริงออกมาเช่นกัน กลายเป็นยักษ์สูงใหญ่เช่นกัน พวกเขาทั้งสองนั่งอยู่บนเสาหินขนาดใหญ่คนละหนึ่งแท่ง พูดคุยเกี่ยวกับคัมภีร์และวิชา

จีเซียนเผิงดีใจอย่างมาก : “พลังของผู้ศักดิ์สิทธิ์ของน้องชาย ไม่ได้ด้อยกว่าฉันเลย แม้ว่าฉันจะรู้ว่านายก้าวหน้าได้รวดเร็วอย่างมาก แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าจะเร็วขนาดนี้”

อู๋เป่ย : “พี่ใหญ่จี ตอนนี้พี่กลายเป็นบรรพบุรุษเต้าแล้ว ตำแหน่งที่อยู่ในตงเทียนเซินทู่ สามารถเหยียบย่ำบรรพบุรุษตงเทียนคนนั้นได้แล้วใช่ไหม”

จีเซียนเผิงพูดอย่างไม่แยแส : “ล้วนแล้วเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน ใครเหยียบย่ำใครมันไม่สำคัญ ยิ่งกว่านั้น อันที่จริงศิษย์พี่ตงเทียนทะลวงตั้งนานแล้ว”

อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย : “อ้อ บรรพบุรุษตงเทียนทะลวงถึงบรรพบุรุษเต้าแล้วเหรอ”

จีเซียนเผิง : “อืม เร็วกว่าฉันหลายเดือน เป็นแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน มีบรรพบุรุษเต้านั่งอยู่ในตงเทียนเซินทู่ ตำแหน่งในทวีปรกร้างมั่นคงมากกว่าเดิม”

ทั้งสองคนคุยกันสักพักหนึ่ง จีเซียนเผิงพูดอย่างกะทันหัน : “ศิษย์พี่ตงเทียนเรียก น้องชาย นายนั่งรออยู่ที่ตำหนัก ฉันขอตัวก่อน”

อู๋เป่ย : “พี่ใหญ่จีไปได้เลย”

หลังจากจีเซียนเผิงไป อู๋เป่ยตะโกน : “หลิงโร่ว”

เสียงของยุคจี้หมิงหลิงโร่วดังขึ้นในหัวของเขา : “คัมภีร์กำเนิดจี้หมิงของคุณฝึกฝนถึงแค่รูปแบบที่สาม ช้าเกินไปแล้ว”

อู๋เป่ย : “ไม่ช้าแล้ว ท้ายที่สุดแล้ววิชานี้ยากเกินไป ตราประทับสังหารจี้หมิงทั้งเจ็ดของรูปแบบที่สาม ตราประทับแรกฉันฝึกสำเร็จแล้ว”

หลิงโร่ว : “คัมภีร์กำเนิดจี้หมิง เป็นเพียงวิชาพื้นฐาน คุณจำเป็นต้องฝึกฝนให้สำเร็จภายในสามเดือน”

คัมภีร์กำเนิดจี้หมิงมีทั้งหมดหกรูปแบบ รูปแบบที่สามอู๋เป่ยยังฝึกฝนไม่สำเร็จ ให้เขาฝึกฝนสำเร็จภายในสามเดือน มันยากจริงๆ ที่จะบังคับให้ใครสักคนทำ เขาพูด : “หลิงโร่ว ฉันเจอต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อาณาจักรสวรรค์ มีผลไม้ออกผลบนต้นไม้หนึ่งลูก ดูเหมือนว่ามันจะมาจากยุคจี้หมิง”

หลิงโร่วพูด : “มีผู้แข็งแกร่งไม่น้อยรอดมาจากยุคจี้หมิง แต่มรดกที่แท้จริงอยู่กับฉัน”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ได้ รู้แล้ว ฉันจะฝึกฝนให้สำเร็จให้เร็วที่สุด”

เขาจึงฝึกฝนอยู่ในตำหนัก ฝึกฝนตราประทับสังหารหกรูปแบบที่เหลือของตราประทับสังหารจี้หมิงทั้งเจ็ดให้สำเร็จทั้งหมด โดยไม่รู้ตัว เขาอยู่ที่ตำหนักฮุนเทียนเจ็ดวันแล้ว

ในวันนี้ ในที่สุดจีเซียนเผิงก็กลับมา สีหน้าของเขาเคร่งขรึม นอกจากนี้ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส

อู๋เป่ยตกใจอย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่าจีเซียนเผิงที่เป็นถึงบรรพบุรุษเต้าจะได้รับบาดเจ็บ! เขารีบถาม : “พี่ใหญ่จี ตงเทียนทำร้ายคุณเหรอ”