ตอนที่ 1689
บทที่ 1693 ลูกศิษย์ทั้งสี่
October 21, 2026
อู๋เป่ยในเวลานี้ แกนกลางของสิ่งที่เป็นเซียนถูกสกัดออกมาแล้ว สิ่งที่เขาทำดียิ่งกว่าบรรพบุรุษเซียนตงเทียนด้วยซ้ำ ในสายตาของเขา ผู้เป็นเซียนได้รับการปรับให้เข้ากับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในจูเทียนอาณาจักรหมื่นลี้ เพียงแค่เป็นสิ่งมีชีวิตก็สามารถฝึกฝนได้ สิ่งมีชีวิตทุกประเภทสามารถกลายเป็นเซียนได้!
วิชาเซียนของเขา หลุดพ้นจากเผ่าเซียน กลายเป็นวิชาการฝึกฝนที่เป็นสากลสำหรับเทพและวิญญาณทั้งปวง
ในที่สุด เสียงของตงเทียนก็ดังขึ้นที่หูของอู๋เป่ยอีกครั้ง : “ขอแสดงความยินดีด้วย คุณทำภารกิจแรกสำเร็จแล้ว”
อู๋เป่ยถาม : “ภารกิจที่สองคืออะไร”
ตงเทียน : “ภารกิจที่สอง ท้าประลองคนที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเดียวกันในยุคเซียน เพียงแค่สามารถอดทนได้สิบลมหายใจ ก็ถือว่าสำเร็จแล้ว”
อู๋เป่ยบรรยายมาหนึ่งพันห้าร้อยปี ก็เทียบเท่ากับเขาฝึกฝนมาหนึ่งพันห้าร้อยปีเช่นกัน
เขาพูดอย่างไม่แยแส : “เริ่มได้เลย”
อู๋เป่ยเข้าไปในประตูสีแดงบานหนึ่ง ด้านหลังประตูเป็นพื้นที่สว่าง มีเงาพร่ามัวยืนอยู่ในนั้น ทันทีที่อู๋เป่ยมาถึง เงาก็เคลื่อนไหว เริ่มโจมตีใส่เขาทันที
จู่ๆ อู๋เป่ยก็หายไปแล้ว เงาพร่ามัวสองเงาต่อสู้กันกลางอากาศ มองไม่เห็นเลยด้วยซ้ำว่าเคลื่อนไหวยังไง และมองไม่เห็นเช่นกันว่าใครได้เปรียบกว่า
ผ่านไปประมาณสามนาที จู่ๆอู๋เป่ยก็ยืนอยู่กับที่ และเงานั้นก็หดตัวเป็นลูกบอลทรงกลม หลังจากนั้นตุ้มระเบิดไปเลย
ตงเทียน : “ไม่เลว พลังของคุณ เหนือกว่าคนที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับเดียวกันในยุคเซียนแล้ว”
อู๋เป่ย : “คนผู้นี้คงไม่ใช่บรรพบุรุษเซียนตงเทียนใช่ไหม”
ตงเทียน : “ไม่ใช่ เขาเป็นศัตรูของบรรพบุรุษเซียนตงเทียน และเป็นคนทรยศของเผ่าเซียน”
อู๋เป่ย : “อ่อ เขาทรยศเผ่าเซียนเหรอ หมายความว่า เขายังมีชีวิตอยู่เหรอ”
ตงเทียน : “เขาไปอยู่กับเผ่าเทพแล้ว ตอนนี้เขาน่าจะเป็นหนึ่งในผู้ปกครองหลักของเผ่าเทพ”
อู๋เป่ยพยักหน้า : “ดูเหมือนว่าไม่ว่าเผ่าไหนก็มีผู้ทรยศ”
ตงเทียน : “ภารกิจที่สาม กลายเป็นราชาเซียน”
อู๋เป่ย : “ราชาเซียนเหรอ ดูเหมือนว่า มีเพียงไปถึงระดับโชคชะตา ถึงจะสามารถกลายเป็นราชาเซียน”
ราชาเซียน คือราชาของเซียนทั้งหมด!
ตงเทียน : “คุณต้องทะลวงให้เร็วที่สุด”
อู๋เป่ย : “เรื่องนี้ไม่รีบ ผมขอออกไปก่อนแล้วกัน รอให้ผมทะลวงถึงระดับโชคชะตาแล้ว ค่อยกลับมาก็ไม่สาย”
ตงเทียน : “ก็ได้ ฉันจะมอบป้ายคำสั่งให้คุณหนึ่งอัน พกป้ายนี้ คุณสามารถกลับมาที่สวรรค์กลางได้ตลอดเวลา”
อู๋เป่ย : “ผมสอนมาหนึ่งพันกว่าปีแล้ว สามารถพาลูกศิษย์เหล่านี้ออกไปได้ไหม”
ตงเทียนพูด : “ได้แน่นอน”
ดังนั้น อู๋เป่ยจึงเลือกบรรพบุรุษเต้าสี่คน เต้าจวินสิบสองคน และยังมีเซียนผู้เที่ยงแท้อีกสามคนจากบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมด ให้พวกเขาเข้าไปในถ้ำสวรรค์ของเขาชั่วคราว
หลังจากนั้น เขาเดินออกมาจากสวรค์กลาง
ตอนที่เขาเดินออกมาจากซุ้มประตู ไม่มีใครสังเกตเห็นเขา ท้ายที่สุดแล้วเวลาสองวันเท่านั้น ไม่มีใครคิดอะไรมาก
กลับมาที่ตำหนักฮุนเทียน เขาบอกลากับคนของฮุนเทียน หลังจากนั้นกลับไปหาถังปิงอวิ๋นที่โลกเซียนอีกครั้ง
มาถึงอาคารจูเชว่อีกครั้ง หวู่เฉียนหยางรีบออกมาต้อนรับ พูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณชายอู๋ คุณมาไม่ถูกจังหวะ ปิงอวิ๋นปิดกั้นตัวเองเพื่อฝึกฝนแล้ว”
อู๋เป่ยถามสถานการณ์สักพักหนึ่ง ถังปิงอวิ๋นกำลังบุกทะลวงสู่ระดับที่สามของเซียนผู้เที่ยงแท้
เขาพอใจอย่างมาก คุยกับหวู่เฉียนหยางสักพักหนึ่ง หลังจากนั้นพูด : “เจ้าสำนักหวู่ ผมสามารถถอนคำสาปของคุณได้ไหม”
หวู่เฉียนหยางตัวสั่นสะท้าน : “คุณชายสามารถช่วยผมถอนคำสาปได้เหรอ”