บทที่ 1728 การสลับที่ของหยินหยาง สังหารศัตรูที่แข็งแกร่ง

คัมภีร์ดาบเทียนจีเป็นวิชาระดับสวรรค์ และมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้รับพลังขั้นสูงสุดของมัน อู๋เป่ยยอมสละมันให้กับหงส์เพลิงน้อย

หงส์เพลิงน้อยยิ้มและพูดว่า ：“ท่านพ่อ แบบนี้จะส่งผลต่อพลังยุทธ์ของท่านหรือไม่?”

อู๋เป่ย ：“ตอนนี้พ่อเดินบนเส้นทางผู้ศักดิ์สิทธิ์ จะเรียนรู้มันหรือไม่ก็ไม่ต่างกัน”

หงส์เพลิงน้อย ：“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่เกรงใจท่านพ่อล่ะ อันที่จริงข้ารู้มาตั้งนานแล้ว หากว่าชีวิตนี้ข้าต้องการลุกขึ้นอีกครั้ง ข้าก็จะต้องเดินเส้นทางวิถีแห่งดาบ”

อู๋เป่ย ：“อีกสักครู่ เจ้าก็แสดงให้เราได้เห็นหน่อย คัมภีร์ดาบเทียนจียี่สิบสี่ระดับแข็งแกร่งแค่ไหน”

หงส์เพลิงน้อยหัวเราะ“ฮิๆ” ：“ได้！”

หลังจากรับประทานอาหารไปสักพัก จู่ๆก็มีพลังจิตอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดลงมา และหงส์เพลิงน้อยก็หายตัวไปในทันที

อู๋เป่ยมองขึ้นไป และเห็นร่างสูงใหญ่ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เงานั้นสูงนับหมื่นไมล์ ดูเหมือนว่าแค่นิ้วเดียวก็สามารถบดขยี้เรือนจำสวรรค์ได้！

คนที่ลงมือ คือราชาเทพท่านหนึ่ง คนที่มีความสามารถเชิญปรมาจารย์ระดับนี้ได้ แสดงให้เห็นว่าหวงจี้เหย้านั้นมีความสำคัญมากสำหรับพวกเขา

มือขนาดใหญ่นั้นตบลงไปที่เรือนจำสวรรค์ เขาต้องการจะฆ่าหวงจี้เหย้าให้ตายข้างในโดยตรง ราชาเทพที่ลงมือ มีสีหน้าเฉยเมย เขาไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้เลย ในความคิดของเขามันก็แค่การตบฝ่ามือลงอย่างง่ายดาย

อย่างไรก็ตาม ก็มีแสงไฟพุ่งขึ้นมาจากเรือนจำสวรรค์ และกลายเป็นแสงดาบที่น่าสะพรึงกลัว แสงดาบนี้ไม่ธรรมดา มันมาจากมิติเวลาที่แตกต่างกับยี่สิบสี่แห่ง ซึ่งเทียบเท่ากับปรมาจารย์จากยี่สิบสี่มิติเวลา ออกดาบที่อันตรายถึงชีวิตไปยังราชาเทพ

ทันทีที่แสงดาบปรากฏ เวลาก็หยุดนิ่ง ราชาเทพรู้สึกว่าไม่สามารถควบคุมความนึกคิดของตัวเองได้ และเมื่อเขารู้สึกตัว แสงดาบก็โจมตีถึงตัวเขาแล้ว

แสงดาบคมมาก ฟันราชาเทพออกเป็นสองท่อนทันที พลังของมันแข็งแกร่งมาก ความสยดสยองปรากฏบนใบหน้าของราชาเทพ กลายเป็นละอองและจางหายไป ในเวลาเดียวกัน ร่างจริงของราชาเทพที่อยู่กลางอากาศ ก็ถูกแสงดาบฟันเป็นสองท่อน และสิ้นลมทันที！

หงส์เพลิงน้อยสังหารราชาเทพด้วยดาบเดียว จากนั้นก็ร่อนลงบนเก้าอี้เบาๆ และคว้าพวงองุ่นขึ้นมากิน

หลี่หยวนเซียงปรบมืออย่างรวดเร็ว ：“หงส์เพลิงน้อย เจ้าสุดยอดมาก！”

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า ：“ไม่เลว หงส์เพลิงน้อยได้ค้นพบทักษะดาบของตัวเองแล้ว”

หงส์เพลิงน้อยยิ้มและพูดว่า ：“ท่านพ่อสังเกตเห็นเหรอ? วิถีแห่งดาบของข้า เรียกว่าวิชาดาบแห่งมิติเวลา ส่งพลังของดาบไปยังมิติเวลาต่างๆ ควบคุมเวลา ภายใต้วิชาดาบของข้า ผู้คนที่แข็งแกร่งกว่าข้าสิบเท่าก็อาจไม่สามารถชนะข้าได้”

อู๋เป่ยพยหน้า แล้วพูดว่า ：“สี๋เป่า ถึงตาเจ้าแล้ว”

หลังจากพูดจบ ชายแข็งแกร่งจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้า เขาอายุไม่มาก แต่รัศมีของเขาน่ากลัวมาก เมื่อเห็นบุคคลนี้ อู๋เป่ยก็พูดว่า ：“เขาคือปรมาจารย์เผ่าพันธุ์มนุษย์จากนอกโลก คาดว่าน่าจะได้รับการฝึกฝนจากเผ่าพันธุ์เทพ ความแข็งแกร่งของเขาถึงระดับมรรคาจารย์”

หลี่หยวนเซียงยิ้มและพูดว่า ：“ท่านพ่อ ข้าจะไปเจอเขาเอง！”

หลี่หยวนเซียงก้าวเดียวก็อยู่กลางอากาศ เขาไม่พูดให้เสียเวลา โบกมือและกำหมัด เขากำลังจะเรียนกังฟูของพระราชวังจี๋อู่จบแล้ว เมื่อต่อยหมัดออกไป ก็ดูเหมือนพลังทั้งหมดในจักรวาลจะพุ่งเข้าไปรวมอยู่ในหมัดนี้

ก่อนที่ผู้มาเยือนจะทันได้พูดอะไร ก็ถูกเขาชกกระเด็นออกไป และมิติเวลาก็พังทลายลง เขาเองก็ไม่รู้ว่าเขาตกลงไปอยู่ในมิติเวลาใด และอย่าได้คิดว่าจะกลับมาได้ในระยะเวลาอันสั้น

หลี่หยวนเซียงเอาชนะศัตรูด้วยหมัดเดียว จากนั้นก็กลับมาจุดเดิม

หงส์เพลิงน้อยเตะขาเขา ：“หมัดบ้าบออะไร ฆ่าคนไม่มีได้จะมีประโยชน์อะไร”

หลี่หยวนเซียงรู้สึกเคอะเขินมาก ：“หงส์เพลิงน้อย วิชาหมัดของข้าไม่ได้ดีเท่าทักษะดาบของเจ้า อย่างไรก็ตาม ถ้าข้าต่อยเขาอีกสักสองหมัด รับรองได้ว่าฆ่าเขาตายได้อย่างแน่นอน”

อู๋เป่ย ：“จริงๆแล้วก็ไม่เลวเลย วิชาหมัดของสี๋เป่ากระบวนนี้ เรียกว่าหมัดสังหารมิติเวลา ดูเหมือนจะไม่สังหารคน แต่จริงๆแล้วมันปรามมิติเวลา และปรามพวกเขา และค่อยๆบดขยี้ให้ตาย บุคคลนี้ ภายในสามปีจะไม่สามารถออกมาได้ แม้ว่าเขาจะออกมา เขาก็กลายเป็นคนไร้ประโยชน์”

หลี่หยวนเซียงรีบพยักหน้า ：“ถูกต้องแล้ว”

หงส์เพลิงน้อย ：“แค่สองอย่างนี้เหรอ? น่าเบื่อ！”

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น ：“อย่าประมาทเผ่าพันธุ์เทพ”