บทที่ 1755 อู๋เสี่ยวเป่ยนายพลผู้แข็งแกร่ง

โจวหยวนทงก็เรียกพลังของเขาออกมา และสังหารปรมาจารย์ท่านนั้นด้วยดาบเดียว กองทัพเผ่าพันธุ์เทพสูญเสียผู้นำ และพ่ายแพ้ทันที และถูกโจวหยวนทงนำกองกำลังของเขาไล่ฆ่า

เหนือแคว้นหลงกั๋ว ภายในมิติลึกลับแห่งหนึ่ง คนกลุ่มหนึ่งสามารถมองเห็นเหตุการณ์ได้อย่างชัดเจนจากระยะไกล เมื่อกองทัพเผ่าพันธุ์เทพนับหมื่นปรากฏตัวภายใต้การนำของปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง พวกเขาต่างก็คิดว่าโจวหยวนทงคงจบเห่แล้ว และเตรียมส่งกองกำลังไปสนับสนุน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น อยู่เหนือจินตนาการของพวกเขาโดยสิ้นเชิง ประการแรกคือนายพลหนุ่มที่ไม่มีชื่อเสียง ต่อยปรมาจารย์กระเด็น ต่อมาก็ใช้พลังแห่งความรอบรู้บางอย่าง เปลี่ยนยันต์กระดาษให้เป็นทหาร สกัดกั้นการโจมตีของกองทัพเผ่าพันธุ์เทพ สิ่งที่ทรงพลังยิ่งกว่าคือ เขาใช้คาถาลึกลับบางอย่างที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับนักรบเผ่าพันธุ์มนุษย์ มีดและดาบฟันไม่เข้า และเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างรวดเร็ว

นายพลหนุ่มคนนั้นคือใคร? ชายชราเคราสีเงินท่านหนึ่งเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ดวงของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม

ผู้คนรอบตัวเขาส่ายหัว แน่นอนว่าตอนนี้พวกเขาจำอู๋เป่ยไม่ได้แล้ว

ในเวลานี้ ต้าจวินท่านหนึ่งพูดว่า ：“เทียนไซว ให้ข้าเรียกเขามาหรือไม่?”

ชายชราเคราเงิน เป็นผู้บัญชาการของการสู้รบครั้งนี้ รัศมีของเขาน่าสะพรึงกลัว หากอู๋เป่ยอยู่ที่นี่ เขาจะสามารถสัมผัสได้ว่า ชายคนนี้เป็นเต้าจวินที่ฝึกฝนอยู่นอกโลก！

ชายชราเคราเงิน ：“ไม่จำเป็น ส่งคำสั่งข้าออกไป แต่งตั้งเขาเป็นนายพลกองพลที่สิบของกองทัพเส้นทางที่สิบห้า มอบทหารชั้นยอดให้เขาหนึ่งแสนนาย และให้เขาไปสู้รบอยู่แนวหน้า”

ทุกคนต่างประหลาดใจ ผู้ที่สามารถนำกองทหารนับแสนคน ล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในโลกแห่งเซียน นายพลหนุ่มคนนี้ไม่รู้มาจากไหน แต่งตั้งให้เป็นนายพลของกองพลโดยไม่ถามแม้แต่ชื่อ?

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล้าตั้งคำถามกับคำพูดของชายชราเคราเงิน และมีคนไปแจ้งคำสั่งทันที

อู๋เป่ยกำลังรวบรวมอาวุธและอุปกรณ์จากกองทัพเผ่าพันธุ์เทพ ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของดี สามารถนำไปให้นักรบของประเทศเทียนหวู่ใช้ได้

ในขณะนี้ ต้าเต้าจวินท่านหนึ่งก็บินมาตรงหน้าเขา เขาถือผ้าไหมสีเหลืองไว้ในมือ และพูดว่า ：“ตามคำสั่งของเทียนไซว แต่งตั้งเจ้าเป็นนายพลของกองพลที่สิบ！”

อู๋เป่ยสะดุ้ง โจวหยวนทงรีบพูดว่า ：“ขอบคุณเทียนไซว！ น้องชาย รีบรับคำสั่งเร็ว！”

อู๋เป่ยรับผ้าไหมสีเหลืองด้วยมือทั้งสองข้าง และรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย และคิดในใจว่าทำไมต้องช่วยพวกเจ้าสู้รบด้วย?

ชายคนนั้นพยักหน้า และพูดว่า ：“อีกสักพัก ทหารชั้นยอดหนึ่งแสนนายจะถูกส่งมาที่นี่”

หลังจากพูดจบเขาก็ถามว่า ：“เจ้าชื่ออะไร?”

อู๋เป่ย ：“อู๋เสี่ยวเป่ย”

“นายพลอู๋ หวังว่าเจ้าจะต่อสู้อย่างกล้าหาญต่อไป ทำผลงานเพื่อราชสำนักเซียน ขอเพียงเจ้าทำผลงานได้ ราชสำนักเซียนย่อมให้รางวัลไม่น้อยอยู่แล้ว”

หลังจากพูดให้กำลังใจสองสามคำ ชายคนนั้นก็จากไป

อู๋เป่ยถอนหายใจ ：“พี่ชาย เทียวไซวของท่านไม่คิดว่าข้างเป็นคนนอกจริงๆ แต่กลับแต่งตั้งข้าให้เป็นนายพลจริงๆ”

โจวหยวนทงดีใจมาก ：“น้องชาย เจ้าก็รู้ เทียนไซวเป็นใคร?”

อู๋เป่ย ：“คนใครเหรอ?”

โจวหยวนทง ：“เขาเป็นผู้แข็งแกร่งจากนอกโลก ผู้คนรู้จักเขาในนามเต้าจุนสวรรค์พิโรธ เป็นพี่น้องร่วมสาบานของต้าเทียนจุน ครั้งนี้ต้าเทียนจุนเชิญเขาออกมา ต้องเป็นเพราะความมุ่งมั่นที่จะชนะ”

อู๋เป่ย ：“ที่แท้เป็นเต้าจุนนี่เอง ว่าแต่พี่ชาย ตำแหน่งนายพลของข้าอยู่ขั้นไหนเหรอ?”

โจวหยวนทงยิ้มและพูดว่า ：“ตำแหน่งของเจ้านั้นไม่ได้เล็กเลย เทียบเท่ากับตำแหน่งนายพลแห่งกองทัพ เป็นนายพลขั้นสาม”

สีหน้าอู๋เป่ยดูรังเกียจ ：“ข้าเป็นจักรพรรดิของประเทศเทียนหวู่ วิ่งมาเป็นเจ้าหน้าที่ขั้นสามของพวกเขาเหรอ?”

โจวหยวนทง ：“น้องชาย ในเมื่อมาแล้ว ก็อยู่ที่นี่เถอะ”