บทที่ 1761 ฝึกฝนทหารสามปี

อู๋เป่ยมาถึงห้วงเวลาลึกลับแห่งหนึ่งเหนือท้องฟ้าของแคว้นหลงกั๋ว เขาพบว่ามีเส้นทางห้วงเวลามากมายอยู่ในห้วงเวลาแห่งนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเชื่อมต่อกับมิติไหนบ้าง สักพักหนึ่ง ท่ามกลางแสงหมอกก้อนหนึ่ง มีพระราชวังแห่งหนึ่งตั้งอยู่ มีทหารองครักษ์ยืนหน้าพระราชวังทั้งสองฝั่ง องครักษ์เหล่านี้ล้วนแล้วเป็นผู้แข็งแกร่งระดับเซียนผู้เที่ยงแท้ ออร่าน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

เขาเดินเข้าไปในพระราชวังโดยตรง ก็มองเห็นชายชรามีหนวดเคราสีเงินคนหนึ่ง สง่างามและสุภาพ สวมเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อน กำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้ม

อู๋เป่ยมองออกทันที ความน่าเกรงขามของคนผู้นี้ไม่ธรรมดา คิดว่าน่าจะเป็นผู้บัญชาการทหาร เขาผสานมือทำความเคารพ : “ผู้น้อยอู๋เสี่ยวเป่ย เข้าพบผู้บัญชาการทหาร!”

ผู้บัญชาการทหารยิ้มเล็กน้อย พูด : “แม่ทัพอู๋ นายบุกเมืองต้าเหยียสำเร็จ สร้างผลงานชิ้นใหญ่ นายอยากได้รางวัลอะไร”

อู๋เป่ยกระพริบตา : “ผู้บัญชาการทหาร สามารถขอรางวัลอะไรก็ได้เหรอ”

ทันทีที่เขาถามแบบนี้ คนรอบข้างล้วนแล้วมีสีหน้าที่แปลกประหลาด ผู้บัญชาการทหารอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ : “มันก็ไม่ใช่ว่าจะขอรางวัลอะไรก็ได้ แต่ตราบใดที่เป็นการร้องขอที่สมเหตุสมผล ฉันก็จะตอบตกลงนาย”

อู๋เป่ยคิดสักพัก : “รางวัลอะไรนั่น ผมก็ไม่ค่อยสนใจสักเท่าไหร่ เพียงแค่สามารถฆ่าเผ่าเทพได้เยอะหน่อยก็พอแล้ว”

ผู้บัญชาการทหารพูดด้วยรอยยิ้ม : “อ่อ นายไม่เอารางวัลเหรอ”

อู๋เป่ย : “ถ้าหากผู้บัญชาการทหารอยากให้ผม งั้นผมก็จะไม่ปฏิเสธเช่นกัน”

ผู้บัญชาการทหารหัวเราะฮ่าฮ่า : “นายพลอย่างนาย น่าสนใจ ยังไม่ให้รางวัลกับนายก่อน อีกสักพัก พวกเราต้องทำสงครามหลักกับเผ่าเทพ นายยินดีออกเดินทางไปกับฉันไหม”

สีหน้าของอู๋เป่ยจริงจังทันที : “กำลังจะเข้าสู่สงครามหลักแล้วเหรอ ไม่รู้ว่าแต่ละฝ่ายมีทหารกี่คน”

ผู้บัญชาการทหาร : “ทางด้านของเผ่าเทพ ทหารชั้นยอดอย่างน้อยสิบห้าล้านคน นอกจากนี้มีจักรพรรดิเทพนำทัพ พวกเขายังมีอาวุธที่ทรงพลังมากมายอีกด้วย สงครามครั้งนี้ เกี่ยวข้องกับความอยู่รอดของแคว้นหลงกั๋ว การได้รับและการสูญเสียของทวีปคุนหลุน และแม้กระทั่งชะตากรรมของโลกแห่งเซียนมาเป็นเวลานาน”

อู๋เป่ย : “สงครามครั้งสำคัญเช่นนี้ คิดว่าราชสำนักเซียนก็จะสนับสนุนกองกำลังทั้งหมดใช่ไหม ผู้บัญชาการทหาร การต่อสู้ครั้งใหญ่เช่นนี้ แม่ทัพเล็กๆอย่างผมเกรงว่าจะไม่มีคุณสมบัติเข้าร่วม”

ผู้บัญชาการทหารพูดอย่างไม่แยแส : “ด้วยวิธีการและพลังของนาย ทุกอย่างเป็นเลิศ เมืองต้าเหยีย นายพลที่แข็งแกร่งหลายคนล้วนแล้วประสบปัญหา แต่นายกลับเอาชนะได้อย่างง่ายดาย นี่เป็นการบ่งบอกว่านายมีความสามารถอย่างมาก ฉันหวังว่านายจะเข้าร่วมการทำสงครามหลักครั้งนี้ ถ้าหากชนะสงคราม ฉันจะมอบรางวัลที่ทำให้นายพอใจอย่างแน่นอน”

อู๋เป่ยหัวเราะ : “ขอบคุณผู้บัญชาการทหารที่เห็นค่า ผมจะสู้ด้วยกำลังทั้งหมด!”

ผู้บัญชาการทหาร : “ดี ฉันขอออกคำสั่งให้นายดูแลทหารฝ่ายซ้าย ทำหน้าที่โจมตีศัตรูจากปีกซ้าย ภายใต้คำสั่งของนาย มีทหารประมาณสามล้านคน พวกเขาฟังคำสั่งของนายทั้งหมด ต่อให้นายให้พวกเขากระโดดเข้าไปในหลุมไฟหรือกลิ้งขึ้นไปบนภูเขามีด พวกเขาก็ไม่มีความลังเลเช่นกัน ดังนั้น ชีวิตของทหารสามล้านคนนี้ ผูกติดอยู่กับนาย นายจะต้องดูแลพวกเขาให้ดี!”

อู๋เป่ย : “รับทราบ ผมเข้าใจแล้ว!”

หลังจากนั้น อู๋เป่ยถูกคนพามาถึงห้วงเวลาแห่งหนึ่ง ภายในห้วงเวลาแห่งนี้ มีทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง ในเวลานี้มีทหารเซียนและนายพลเซียนจำนวนสามล้านนายประจำการอยู่บนทุ่งหญ้า ตอนนี้พวกเขาเป็นทหารของอู๋เป่ยทั้งหมด

“เข้าพบแม่ทัพใหญ่!” ทุกคนได้รับคำสั่งมาตั้งนานแล้ว เห็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนใหม่ ต่างทำความเคารพทีละคน

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ทุกท่าน สงครามกำลังจะมาเยือน พวกเราทำความคุ้นเคยกันก่อน”

เขาพบกับนายพลทั้งหมดแบบง่ายๆก่อน สนทนาไปบ้างแล้ว หลังจากนั้นพูดเสียงดัง : “เดินหน้าต่อสู้ ทางที่ดีควรบังคับใช้คำสั่งและข้อห้าม เหมือนมีแขนคอยบังคับบัญชา แต่ผมพึ่งเจอหน้ากับพวกคุณ การจะบรรลุความเข้าใจโดยปริยายนั้นต้องอาศัยการฝึกฝนระยะยาว ต่อจากนี้ ผมจะใช้วิธีการของผม พาพวกคุณเข้าสู่โลกแห่งจิตวิญญาณของผม อยู่ที่นั่น พวกคุณต้องเข้าสู่กระบวนการฝึกฝนสามหรือกระทั่งถึงสิบปี”

หลังจากทหารทุกคนได้ยิน ต่างประหลาดใจอย่างมาก ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ นอกจากนี้ ให้คนสามล้านคนเข้าไปฝึกฝนในโลกแห่งจิตวิญญาณของตัวเองพร้อมกัน แม่ทัพใหญ่สามารถทำได้เหรอ