บทที่ 1859 ราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์ถังปิงอวิ๋น

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา สีหน้าที่เย่อหยิ่งและหยิ่งผยองหายไปทันที ผู้แข็งแกร่งแห่งยุคเป็นผู้ก่อตั้งกองกำลังหุบเขาเหิ่งเทียน คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่เจ้าหุบเขาก็ถูกฆ่า!

เขาไม่ใช่คนโง่ เข้าใจทันที คนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้เป็นคนที่เขารุกรานไม่ได้ เขากัดฟันแน่น คุกเข่าลงบนพื้นทันที : “เมื่อกี้ผู้น้อยเสียมารยาท ขอโทษคุณหลี่ ณ ที่นี้ด้วย!”

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “นายก็ไม่ใช่คนโง่นี่ หลานเฟิงหยินถูกฉันขังเอาไว้ในถ้ำ ตอนนี้ นายไปเฝ้านอกถ้ำ ไม่มีคำพูดจากฉัน ไม่อนุญาตให้ไปไหน”

คนผู้นี้ไม่กล้าลังเลแม้แต่นิดเดียว พูด : “รับทราบ ผู้น้อยจะไปเดี๋ยวนี้!”

เขาบอกว่าไปก็ไปเลย ไปทวีปเนบิวลาทันที

หลังจากคนไป อู๋เป่ยพูด : “น้องจินเผิง ให้เขาไปอยู่สามเดือน นายค่อยเรียกเขากลับมา อีกอย่าง ชิงเหยียนต้องรบกวนนายแล้ว หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก”

จินเผิงรีบพูด : “ไม่มีทางแน่นอน โปรดวางใจได้เลย!”

จัดการเรื่องทั้งหมดเสร็จ อู๋เป่ยและจูชิงเหยียนบอกลากัน กลับไปที่ทวีปรกร้าง

หลังมาถึงพระราชวัง เขาสังเกตสถานการณ์ของรังอย่างใกล้ชิดทันที พบว่าตอนที่มันเลื่อนขั้น ดูเหมือนว่าต้องใช้พลังงานจำนวนมาก

เขาใช้ทรัพยากรที่ได้รับจากหุบเขาเหิ่งเทียนทันที ไม่ว่าจะเป็นหินเซียน คริสตรัลศักดิ์สิทธิ์ หินดาว เงินเต้า ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณ และอื่นๆ เลือกของที่ใช้งานได้ ส่งเข้าไปในรังทีละอย่าง

ใช้ของหมดแล้ว การเลื่อนขั้นของรังยังไม่สมบูรณ์ ดูเหมือนว่าขาดของบางอย่าง

เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง พูด : “หลี่เทียนว่าย ขอยืมพลังงานที่รวบรวมมาจากจักรวาลทั้งหมดให้ฉันหน่อย”

หลี่เทียนว่ายฝึกฝนอยู่ในทะเลเทพของเขามาโดยตลอด ได้ยินและพูด : “ได้!”

หลี่เทียนว่ายคนนี้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มาจากจักรวาลภายนอก ตอนนี้เป็นร่างอวตารของอู๋เป่ย เขาเคยไปจักรวาลมากมาย ร่างกายของเขาก็เคยดูดซับพลังงานที่แข็งแกร่งจากจักรวาลมากมาย ก่อนหน้านี้อู๋เป่ยครอบครองแหวนศักดิ์สิทธิ์แปดร้อยวง มาจากพลังงานที่หลี่เทียนว่ายมอบให้

ในเวลานี้ อู๋เป่ยรู้สึกอย่างลึกๆ รังต้องการทะลวงแล้ว อาจต้องการการกระตุ้นจากพลังจักรวาลภายนอก

สักพักหนึ่ง พลังงานสิบชนิดที่มาจากจักรวาลที่แตกต่างกัน หลั่งไหลเข้าสู่รังผ่านทางร่างกายของอู๋เป่ย รังมีปฏิกิริยารุนแรงทันที พลังงานลึกลับแข็งแกร่งมากกว่าเดิม ชั้นแสงสีฟ้าปกคลุมรัง เริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์

ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย สำเร็จ!

เขานั่งขัดสมาธิ รอผลสุดท้ายของวิวัฒนาการรัง หนึ่งวัน สองวัน รอถึงวันที่สาม การวิวัฒนาการของรังเสร็จสมบูรณ์ เลื่อนระดับเป็นรังระดับห้าสำเร็จ ในเวลานี้ รังพ่นด้ายสีอ่อนออกมาจำนวนมาก เริ่มสร้างตาข่ายคริสตรัลมากขึ้น สิ่งที่แตกต่างจากรังระดับสี่ ภายในรังระดับห้า เริ่มมีถ้ำสวรรค์ปรากฏขึ้น ตาข่ายคริสตัลหนึ่งมีถ้ำสวรรค์หนึ่งแห่ง!

จากระดับสี่ถึงระดับห้า เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ถ้าหากรังระดับสี่เป็นบ้านมุงจากล่ะก็ อย่างนั้นรังระดับห้าก็เป็นโรงแรมห้าดาวที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แตกต่างอย่างเห็นได้ชัด

ก่อนหน้านี้ ลูกศิษย์เทียนเจียวหนึ่งพันคนของหุบเขาเหิ่งเทียนถูกย้ายไปยังห้องคริสตัลแห่งใหม่ เริ่มฝึกฝนอยู่ข้างในอย่างยากลำบาก

“ไม่เลว มีลังของเวทย์ปีศาจนี้แล้ว ฉันสามารถปลูกฝังยอดฝีมือจำนวนมากได้!”

หลังจากนั้น อู๋เป่ยมาที่ตำหนักดาบคุนหลุน หงส์เพลิงน้อยออกมาต้อนรับ พูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณพ่อ กลิ่นอายของพ่อแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้ไม่น้อย”

อู๋เป่ย : “หงส์น้อย เธอเลือกลูกศิษย์อัจฉริยะออกมาหนึ่งกลุ่มจากตำหนักดาบคุนหลุน ฉันจะส่งพวกเขาไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง อยู่ที่นั่น ความแข็งแกร่งและคุณสมบัติของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก”

ดวงตาของหงส์เพลิงเป็นประกาย : “มีที่แบบนี้ด้วยเหรอ”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “อีกสักพัก เธอก็ต้องไป ถึงเวลาก็จะรู้เอง”