บทที่ 1866 ประมูลตราสัญลักษณ์

ผู้แข็งแกร่งคนนั้นพูดด้วยเสียงทุ้มว่า ：“อย่าไปยั่วโมโหเขาอีกเลย ความแข็งแกร่งของคนนี้ไม่ได้เป็นรองข้า และยังมีผู้แข็งแกร่งแห่งยุคห้ายุคอยู่เบื้องหลังเขา！”

อู๋เป่ยรู้สึกโล่งใจ และถือดาบโลหิตแม่มดสวรรค์เดินจากไป

เมื่อนึกได้ว่าเขามีตราสัญลักษณ์อีกหกอัน เขาก็พูดกับตัวเองว่า ：“ตราสัญลักษณ์พวกนี้น่าจะขายได้ใช่ไหม? ”

เมื่อนึกถึงก่อนหน้านี้ ผู้บำเพ็ญวัยกลางคนบอกว่าตราสัญลักษณ์หนึ่งอันมีมูลค่าสิบล้านล้านเหรียญเต้า ไม่รู้ว่าจริงหรือไม่?

เขาเปิดเครือข่ายเซียน และอัพรูปตราสัญลักษณ์บนเครือข่าย ทันใดนั้น เขาก็ได้รับข้อความมากมาย ที่ถามราคา และบางคนถึงกับขอนัดพบทันที

อู๋เป่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และขึ้นราคาเป็นสิบล้านล้านเหรียญเต้า ทันทีที่แจ้งราคาออกไป จำนวนผู้ซื้อก็ลดลงอย่างมาก เหนือเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น เพราะหากจำนวนเงินในบัญชีน้อยกว่าสิบล้านล้านเหรียญเต้า ก็ไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม ซึ่งหมายความว่า ผู้ซื้อร้อยกว่าคนบนเครือข่ายเซียน ต่างก็มีเงินในบัญชีอย่างน้อยสิบล้านล้านเหรียญเต้า

สิบล้านล้านเหรียญเต้าคือแนวคิดอะไร? เทียบเท่ากับเต้าจวินท่านหนึ่ง ทำงานทุกวันไม่หยุดหย่อนเพื่อคุณมานับแสนปี！หรือเต้าจวินสิบท่าน ทำงานทุกวันไม่หยุดหย่อนเพื่อคุณมาเป็นเวลาหนึ่งปี！

การประมูลเริ่มขึ้น แต่ละครั้งราคาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยแสนล้านเหรียญเต้า ดังนั้นราคาจึงสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง หนึ่งแสนห้าพัน หนึ่งแสนหนึ่งหมื่น หนึ่งแสนสองหมื่น ในที่สุดตราสัญลักษณ์ก็ถูกผู้ซื้อรายหนึ่งประมูลในราคาสูงถึง สิบสองล้านล้านสามแสนเหรียญเต้า

อย่างไรก็ตาม ท้ายที่สุดสิ่งที่อีกฝ่ายจ่ายให้ก็คือเหรียญจุนเต้า แก่นแท้ของเหรียญเต้าเป็นเครื่องราง ซึ่งผลิตขึ้นโดยเต้าจวินหรือต้าเต้าจวิน สำหรับมรรคาจารย์ ส่วนมากจะดูถูกการผลิตเหรียญเต้า

เหรียญเต้าจุน นั่นก็คือผู้แข็งแกร่งระดับเต้าจวินเป็นผู้ผลิตเครื่องรางนี้ขึ้นมา จากนั้นเก็บไว้ในโลหะที่ทำขึ้นมาเป็นพิเศษและผลิตเป็นเหรียญ ในตลาด เหรียญเต้าจุนหนึ่งเหรียญ สามารถแลกเปลี่ยนได้ห้าหมื่นถึงหนึ่งแสนเหรียญเต้า ราคามีความผันผวนอย่างมาก ปัจจุบัน อัตราส่วนการแลกเปลี่ยนในตลาดอยู่ที่ประมาณแปดหมื่นเหรียญเต้าสามารถแลกตราสัญลักษณ์ได้หนึ่งอัน สิบสองล้านล้านสามแสนเหรียญเต้า สามารถแลกเปลี่ยนเป็นเงินหนึ่งร้อยห้าสิบสามล้านเจ็ดแสนห้าหมื่นเหรียญเต้าจุน

แน่นอนว่า นอกจากเหรียญเต้าจุนแล้ว ยังมีเหรียญยุคที่มีมูลค่ากว่า เหรียญยุคสามารถใช้ได้ในยุคต่างๆ เช่น ถ้ายุคนี้ล่มสลายแล้ว เหรียญยุคที่อยู่ในมือของคุณก็ยังคงมีกำลังซื้อเท่าเดิมในยุคต่อไป！

หลังจากขายตราสัญลักษณ์ไปหนึ่งอัน ขณะที่อู๋เป่ยกำลังจะประมูลขายเหรียญที่สอง ทันใดนั้นก็มีข้อความหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

“สหาย ไม่ทราบว่าเจ้ายังมีตราสัญลักษณ์หรือไม่? ถ้ายังมี ข้ายินดีที่จะซื้อตราสัญลักษณ์สองอันในราคาหนึ่งร้อยหกสิบล้านเหรียญเต้าจุน！ ”

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับว่า ：“หากต้องการซื้อ ก็ร่วมประมูลได้”

อีกฝ่ายตอบกลับว่า ：“แบบนั้นจะตกเป็นเป้าสายตาได้ง่าย ข้าสามารถให้ราคาสูงขึ้นอีกหน่อย หนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้านเหรียญเต้าจุนเป็นไง? ”

อู๋เป่ยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า ：“ตกลง”

ในไม่ช้า ตราสัญลักษณ์สองอันก็ถูกโอนออกจากเครือข่ายเซียน ในเวลาเดียวกันก็มีเงินสามร้อยสี่สิบล้านเหรียญเต้าจุนเข้าบัญชีของเขา

หากตราสัญลักษณ์นี้ยังขายไม่ออก อีกไม่นานมันก็จะไร้ค่า อู๋เป่ยทำการประมูลอันที่สี่ต่อไป

คราวนี้ ราคาสูงถึงหนึ่งร้อยหกสิบสามล้านเหรียญเต้าจุน ต่อมาตราสัญลักษณ์อันที่ห้า อันที่หก ขายได้ในราคาหนึ่งร้อยเจ็ดสิบล้านเหรียญเต้าจุน และหนึ่งล้านเจ็ดสิบสามล้านหกแสนเหรียญเต้าจุนตามลำดับ

ในที่สุด ตราสัญลักษณ์ทั้งหกอันก็ขายได้มากกว่าหนึ่งพันล้านเหรียญเต้าจุน ซึ่งถือเป็นกำไรมหาศาล

ทันทีที่เขาขายตราสัญลักษณ์ เขาก็เห็นเมืองใหญ่ปรากฏอยู่ด้านล่าง เขาร่อนลงหน้าประตูเมืองใหญ่ ไม่มีคนเฝ้าประตูเมือง เขาจึงเดินเข้าไปข้างใน

ทันทีที่เขาเข้าไปในเมือง ก็มีชายหนุ่มสวมหมวกสีดำเดินออกมาจากด้านข้าง เขากำลังเคี้ยวหญ้า สวมเสื้อผ้าสีเทา และมีรอยยิ้มบนใบหน้า

“คุณชาย ท่านมาเมืองโหยวฉวินเป็นครั้งแรกใช่ไหม? ”

อู๋เป่ย ：“ใช่ ครั้งแรก”

ชายคนนั้นยิ้มแล้วพูดว่า ：“คุณชาย ข้าคุ้นเคยกับเมืองนี้พอสมควร หากท่านต้องการไปที่ใด หรือทำอะไร ข้าสามารถช่วยท่านได้ ถ้าคุณชายคิดว่าข้าทำได้ดี ค่อยให้เงินรางวัลแก่ข้าภายหลังก็ได้”

เมื่ออู๋เป่ยมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง สิ่งแรกที่เขาอยากสัมผัสถึงก็คืออาหารท้องถิ่น เขาจึงถามว่า ：“ร้านอาหารที่อร่อยที่สุดในเมืองโหยวฉวินอยู่ที่ไหน? ”