บทที่ 1899 ตระกูลหวงแห่งเมืองจาง ศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ด

อู๋เป่ยถูกเชิญไปยังห้องโถงหรูหรา ซึ่งมีชายวัยกลางคนรออยู่ ชายผู้นี้สวมชุดคลุมสีทองและยิ้มแย้มเมื่ออู๋เป่ยเข้ามาชายกลางคนกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า: "ในที่สุดฉันก็รอแกอยู่"

อู๋เป่ยโค้งคำนับตอบ: "ฉันมีนามว่าหลี่ซวนเป่ย ขอบคุณท่านที่ให้เงินห้าร้อยเหรียญทอง"

ชายวัยกลางคนหัวเราะ: "ตอนที่ฉันได้รับจดหมาย ฉันก็รู้ว่ามีคนถูกชาวเขาจับตัวไป"

อู๋เป่ย: "ท่านถึงกับให้พวกเขาไปห้าร้อยเหรียญทอง?"

ชายวัยกลางคนหัวเราะ: "ถ้าฉันไม่ให้ แกอาจจะไม่มีชีวิตรอด ห้าร้อยเหรียญทองเพื่อช่วยชีวิตคน ฉันยินดีจ่าย"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ท่านช่างมีเมตตาจริงๆ"

ชายวัยกลางคน: "ฉันมีนามว่าหวงเหวินชาง คนคุ้นเคยเรียกฉันว่าหวงต้า"

อู๋เป่ย: "ไม่กล้า ฉันเรียกท่านว่าท่านหวงดีกว่า"

หวงเหวินชางยิ้ม: "จะเรียกว่าอะไรก็ได้ น้องชาย ฉันดูจากรูปลักษณ์แล้ว แกน่าจะฝึกฝนมาบ้างใช่ไหม?"

อู๋เป่ย: "พึ่งจะฝึกจนสามารถสัมผัสถึงพลังวิญญาณได้"

หวงเหวินชางตกใจ: "ฝึกจนมีพลังวิญญาณแล้วหรือ? อายุยังน้อยแต่มีพลังวิญญาณแล้ว น้องชาย แกคงมีอนาคตไกลแน่!"

อู๋เป่ย: "ไม่กล้ารับ ฉันเพียงฝึกแบบมั่วๆ"

หวงเหวินชางถามต่อ: "แล้วแกได้ฝึกศาสตร์วิญญาณหรือยัง?"

อู๋เป่ย: "ฉันจะไม่ปิดบัง ฉันมาหาท่านก็เพราะอยากจะถามว่าที่ใดสามารถซื้อศาสตร์วิญญาณได้บ้าง"

หวงเหวินชางหัวเราะ: "แกมาหาฉัน ถือว่ามาถูกคนแล้ว ตระกูลหวงของเรามีบรรพบุรุษที่ยิ่งใหญ่ ท่านบรรพบุรุษของฉันได้ทิ้งวิชาหลายอย่างไว้ หนึ่งในนั้นก็คือศาสตร์วิญญาณ"

อู๋เป่ยยิ้ม: "เช่นนั้น ฉันขอดูศาสตร์วิญญาณของท่านหวงได้หรือไม่?"

หวงเหวินชางพยักหน้า: "แน่นอน ไม่มีปัญหา แต่อย่างที่บอก ศาสตร์วิญญาณนั้นเป็นความลับที่ไม่เผยแพร่กันง่ายๆ และตระกูลหวงของฉันมีศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ดที่ทรงพลังมาก"

อู๋เป่ยได้ยินมาก่อนจากจุยเตี้ยนว่าศาสตร์วิญญาณที่นี่มีหลายระดับ ยิ่งระดับสูงยิ่งทรงพลัง แต่แน่นอนว่าศาสตร์ระดับสูงนั้นต้องการพลังยุทธ์และพรสวรรค์สูง จึงไม่ใช่ทุกคนที่สามารถฝึกได้ ศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ดนั้นถือว่าแข็งแกร่งมาก

อู๋เป่ยถามตรงๆ: "ท่านหวงจะให้ฉันดูศาสตร์วิญญาณได้ก็ต่อเมื่อฉันทำอะไรให้ท่านหรือ?"

หวงเหวินชางตอบ: "น้องชาย แกยังหนุ่ม แต่มีพลังวิญญาณแล้ว อนาคตยิ่งใหญ่ ฉันหวังว่าวันหนึ่งเมื่อแกแข็งแกร่งขึ้น แกจะดูแลตระกูลหวงของฉันบ้าง"

อู๋เป่ยตอบรับ: "แน่นอน"

หวงเหวินชางยิ้ม: "ตกลง งั้นเราสัญญากัน น้องชาย ตามฉันมา"

จากนั้นหวงเหวินชางก็พาอู๋เป่ยไปยังห้องหนังสือ เขากดกลไกที่ซ่อนอยู่ และกำแพงก็เปิดออกเผยให้เห็นประตูบานหนึ่ง

เมื่อเข้ามาด้านใน เป็นห้องลับที่มีของไม่มาก มีเพียงกล่องเล็กๆ อยู่ไม่กี่กล่อง

หวงเหวินชางเปิดกล่องไม้ออก และหยิบสมุดเล่มเล็กสามเล่มออกมา ยิ้มพลางพูดว่า: "น้องชาย นี่คือสามศาสตร์วิญญาณที่ตระกูลหวงเราสืบทอดกันมา มีศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ด ระดับหก และระดับห้า บรรพบุรุษของฉันฝึกสำเร็จแค่ระดับห้า ระดับหกฝึกได้ครึ่งหนึ่ง ส่วนระดับเจ็ดยังไม่มีใครสำเร็จ ฉันหวังว่าแกจะสามารถฝึกศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ดสำเร็จได้!"

อู๋เป่ย: "ขอบคุณ!"

เมื่ออู๋เป่ยรับสมุดทั้งสามเล่มแล้ว เขาก็ถูกพาไปยังลานฝึกส่วนตัวพร้อมกับจุยเตี้ยน

อู๋เป่ยเปิดดูศาสตร์วิญญาณระดับเจ็ดอย่างคร่าวๆ ศาสตร์นี้มีชื่อว่า "มือกระชากวิญญาณ" หากฝึกสำเร็จ จะสามารถดึงวิญญาณของศัตรูออกจากร่างได้ทันที มีพลังที่รุนแรงมาก

จุยเตี้ยนที่อยู่ข้างๆ ก็เข้ามาดูด้วย แล้วพูดขึ้นว่า: "เส้าเหนียน ไม่รู้สึกแปลกใจเลยหรือ?"

อู๋เป่ยถามว่า “ตรงไหนที่แกว่ามันแปลก?”

จุยเตี้ยนตอบว่า “จากที่ฉันรู้จักโลกนี้ ความใจดีเมตตาอะไรพวกนั้นมักเป็นการแสร้งทำทั้งนั้น ในโลกนี้ ใจดีเมตตาเกินไปมักจะไม่ได้ผลดีอะไรหรอก”

อู๋เป่ยพูดว่า “แกหมายความว่า ตระกูลหวงที่มอบวิชาพลังวิญญาณให้ฉัน ต้องมีวัตถุประสงค์แอบแฝงสินะ?”