ตอนที่ 1919
บทที่ 1923 เวลาแห่งสวรรค์สี่ฤดูกาล
October 21, 2026
หญิงทั้งสี่ ใช้วิธีการดั้งเดิมที่สุด ถ่ายทอดพลังสี่ฤดูกาลในร่างกายให้อู๋เป่ย หลังจากที่พลังทั้งสี่รูปแบบไหลเข้ามาในร่างกายของเขา เขาตรัสรู้เวลาแห่งสวรรค์อีกครั้ง มันก็ง่ายขึ้นอย่างมากแล้ว
ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง เวลารอบตัวหยุดลงอย่างกะทันหัน ทุกคนยืนนิ่งไม่ขยับ โลกตกอยู่ในความสงบ
เขาเดินออกมาจากห้อง ดีดนิ้วมือขวาหนึ่งที เวลากลับมาไหลอีกครั้ง เขาทะลวงอาณาจักรเวลาแห่งสวรรค์ได้แล้ว
อาณาจักรเวลาแห่งสวรรค์ ควบคุมเวลาแห่งสวรรค์ สามารถควบคุมความเร็วของเวลาที่ไหลผ่านไปในพื้นที่ท้องถิ่นได้ แต่ตัวเขากลับไม่ได้รับผลกระทบ
เขามาถึงหน้าต้นไม้ต้นหนึ่ง มือขวาลูบต้นไม้เบาๆ ต้นไม้ต้นนี้เติบโตอย่างรวดเร็ว ไม่นานมันก็เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่!
เมื่อเขาสัมผัสต้นไม้ เวลาของต้นไม้เกิดการเปลี่ยนแปลง เวลาภายนอกผ่านไปแค่สิบกว่าวินาที ต้นไม้กลับมีประสบการณ์นับร้อยปีแล้ว!
อู๋เป่ยไม่เพียงแต่สามารถทำให้เวลาไหลเร็วได้ ยังสามารถทำให้เวลาย้อนกลับได้ และในแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวนาน ตัดระยะเวลาและเริ่มทำการเขียนใหม่ แน่นอน พลังแบบนี้ไม่ใช่ว่าไม่มีข้อจำกัด เปลี่ยนแปลงมากเท่าไหร่ ขอบเขตยิ่งมากเท่านั้น เขาก็ต้องสูญเสียพลังมากขึ้น
อู๋เป่ยฝึกฝนชั้นเวลาแห่งสวรรค์สำเร็จ ทันใดนั้นก็มีเสียงเอะอะอยู่นอกประตู มีคนกำลังตำหนิใครบางคน หนึ่งในนั้นก็คือเสียงของท่านอาวุโส
เขาเปิดประตู ก้าวออกมาหนึ่งก้าว คนก็ลอยอยู่บนอากาศแล้ว เพียงแค่เห็นผู้ฝึกฝนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่บนก้อนเมฆ คนที่เป็นผู้นำเป็นชายชราคนหนึ่ง เขาพูดอย่างเย็นชา : “ห้าจักรพรรดิคิดว่าตัวเองเป็นใคร ไสหัวออกไปจากยอดเขานี้สะ ไม่อย่างนั้นก็อย่ามาโทษสำนักเทียนเจวี๋ยของฉันไม่เกรงใจแล้วกัน!”
ในเวลาแบบนี้ เจ้าสำนักห้าจักรพรรดิไม่ควรปรากฏตัว ท่านอาวุโสมองอีกฝ่ายด้วยความโกรธ พูด : “ยอดเขาแห่งนี้สำนักจักรพรรดิของพวกเราหาเจอก่อน สำนักเทียนเจวี๋ยของพวกคุณมาแย่งตอนนี้ ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!”
ชายชราคนนั้นหัวเราะออกมา : “ใช้เหตุผลเหรอ บนโลกใบนี้ มีเพียงผู้อ่อนแอเท่านั้นที่ใช้เหตุผล!”
ลูกศิษย์ของสำนักห้าจักรพรรดิคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง : “กฎของที่นี่อยู่ที่ว่าใครเป็นฝ่ายยึดครองยอดเขาได้ก่อนเสมอ ใครคนนั้นก็เป็นเจ้าของ พวกคุณทำแบบนี้มันเกินไปแล้ว!”
“คนไร้ค่ามีสิทธิ์มาพูดที่นี่ด้วยเหรอ” ด้านหลังของชายชรา มีลูกศิษย์คนหนึ่งของสำนักเทียนเจวี๋ยถามด้วยรอยยิ้ม
ลูกศิษย์ของสำนักห้าจักรพรรดิพูดด้วยความโกรธ : “แกบอกว่าใครเป็นคนไร้ค่า”
“คนไร้ค่า แน่นอนว่าฉันกำลังพูดถึงแก” คนผู้นั้นจงใจทำให้เขาโกรธ : “ทำไม แกไม่พอใจเหรอ”
“ฉันเป็นคนไร้ค่าไหม เดี๋ยวลองดูก็รู้เอง ถ้าหากแกมีความกล้า ก็ออกมาประลองกับฉันสักหน่อย!”
นี่ก็คือความต้องการของลูกศิษย์สำนักเทียนเจวี๋ย เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “ได้ ถ้าหากแกแพ้ คนของสำนักห้าจักรพรรดิต้องออกจากยอดเขา”
ทันทีที่ได้ยินเขาพูดแบบนี้ ลูกศิษย์ของสำนักห้าจักรพรรดิมีความลังเลเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากท่านอาวุโส
ท่านอาวุโสพูดอย่างไม่แยแส : “ไม่ต้องแข่งแล้ว นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”
ลูกศิษย์คนนี้ทั้งโกรธและตะลึง : “ท่านอาวุโส ต่อให้ศิษย์ต้องตาย ก็จะลากเขาไปด้วย!”
ท่านอาวุโสส่ายหน้า พูดเสียงลึก : “ถอยไป!”
เหล่าลูกศิษย์ของสำนักเทียนเจวี๋ยต่างพูดจาเยาะเย้ยทีละคน
“สำนักห้าจักรพรรดิอะไรกัน ฉันว่าเรียกสำนักห้าหนูดีกว่า! ท่านอาวุโสและลูกศิษย์ ขี้กลัวเหมือนกับหนูทุกคน ฮ่าฮ่า.....”
“ใช่เลย! หนึ่งไม่มีความสามารถ สองไม่มีความกล้า พวกแกมีสิทธิ์อะไรมาครอบครองยอดเขาลูกนี้ ไสหัวออกไปสะ ไม่อย่างนั้นพวกแกได้เจอดีแน่!”
ได้ยินการเยาะเย้ยของสำนักเทียนเจวี๋ย อาวุโสและลูกศิษย์ของห้าจักรพรรดิเสียใจอย่างมาก แทบรอไม่ไหวอยากจะสู้กับพวกเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ท่านอาวุโสไม่ปริปาก พวกเขาจึงไม่สามารถลงมือเองได้
ดูถึงตรงนี้ อู๋เป่ยพบอะไรบางอย่างแล้ว ร่อนลงตรงหน้าท่านอาวุโส พูดอย่างไม่แยแส : “คนเหล่านี้เป็นใครเหรอ แต่ละคนบ้าเหมือนกับหมา”
ท่านอาวุโสถอนหายใจเบาๆหนึ่งที กระซิบพูด : “ซวนเป่ย พวกเขาเป็นคนของสำนักเทียนเจวี๋ย คนผู้นี้เป็นหัวหน้าผู้อาวุโสของสำนักเทียนเจวี๋ย ผู้แข็งแกร่งอู๋เผิงชั้นจักรพรรดิ!”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ผู้แข็งแกร่งชั้นจักรพรรดิอะไรกัน เป็นแค่ผู้ฝึกฝนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น”
อาณาจักรเล็กชั้นแรกของชั้นจักรพรรดิคือชั้นพรสวรรค์ หลังจากนั้นเป็นอาณาจักรสังหารสวรรค์และอาณาจักรเวลาแห่งสวรรค์ และอู๋เป่ยก็เพิ่งก้าวสู่อาณาจักรเวลาแห่งสวรรค์!