บทที่ 1935 เตาศักดิ์สิทธ์หล่อหลอมตัวฉัน

เมื่อถึงครึ่งทางของภูเขา มีสมุนไพรและสิ่งมีชีวิตสีทองหลายชนิดมากขึ้นเรื่อยๆ และมีแสงสีทองจางๆ ปรากฏขึ้นในอากาศ ยิ่งขึ้นไปถึงยอดเขา แสงสีทองก็จะยิ่งหนาขึ้น

คุสะ ทามาฮิเมะ: "แสงสีทองเหล่านี้ ก็คือสิ่งที่เราเห็นข้างนอกใช่ไหม?"

อู๋เป่ยตอบกลับเสียง "อืม" : "สิ่งมีชีวิตเหล่านี้น่าจะดูดซับพลังแห่งแสงสีทองไว้“

ในไม่ช้า ก็มาถึงยอดเขา ยอดเขาไม่ใหญ่นัก มีหินสีทองสูงมากกว่าหนึ่งเมตรปล่อยควันสีทองออกมามากมาย ควันสีทองตกลงไปที่เชิงเขา และเมื่อได้รับแสงสว่าง มันก็เปล่งแสงสีทองนับพันล้านดวง

ในขณะนี้ มีลิงสีทองซึ่งมีความสูงพอๆ กับมนุษย์ กำลังนอนหลับอยู่บนหินสีทอง

ทันทีที่อู๋เป่ย และคุสะ ทามาฮิเมะมาถึง ลิงสีทองก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับดวงตาสีทองคู่หนึ่ง

อู๋เป่ยผลักคุสะ ทามาฮิเมะออกไป และต่อสู้กับลิงสีทอง ทันทีที่เขาเคลื่อนไหว อู๋เป่ยก็รู้สึกว่าลิงสีทองนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าเขาเล็กน้อย แต่ขาดด้านวิชายุธ์

มีเพียงพลังที่แข็งแกร่ง ย่อมไม่สามารถเอาชนะอู๋เป่ยได้ หลังจากต่อสู้ไปสามหรือห้ากระบวนท่า อู๋เป่ยก็ล้มลิงสีทองลงด้วยหมัดเดียว ลิงสีทองพยายามดิ้นรนอย่างหนัก แต่ก็ไม่สามารถหนีไปได้ และค่อยๆ เงียบสงบลง

อู๋เป่ย : “ฉันจะปล่อยแก อย่าทำไปเรื่อย ไม่เช่นนั้นฉันจะทุบตีแกให้ตาย”

น้ำเสียงของเขานิ่งสงบ แต่ลิงสีทองเชื่อสนิทใจ และเงียบไปโดยสิ้นเชิง อู๋เป่ยจึงปล่อยเขาไป

ลิงสีทองยืนขึ้น และกลิ้งไปมาขึ้นลงสองสามครั้งแล้วพูดคำพูดของมนุษย์ว่า "เจ้าเป็นสิ่งมีชีวิตผู้แรกที่เข้ามาที่นี่"

อู๋เป่ย: "นายพูดภาษาโบราณ"

ลิงสีทอง: "นี่แห่งนี้คือขุมทรัพย์ของศาลสวรรค์ และภูเขาลูกนี้มีเพื่อการการเก็บสมบัติโดยเฉพาะ"

อู๋เป่ย : "มันคือแหล่งขุมทรัพย์ของศาลสวรรค์จริงๆ"

ลิงสีทอง: "ถ้าพูดตามตรรกะแล้ว ไม่มีใครสามารถเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ได้ เว้นแต่จะมีราชโองการของเทียนตี้จักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ คุณเข้ามาได้ยังไง?”

อู๋เป่ยเอาดาบจักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ออกมา แล้วกล่าวว่า “เพราะเจ้าสิ่งนี้”

ลิงสีทองเห็นดาบจักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ ถามด้วยความประหลาดใจ: “สิ่งของของจักรพรรดิ์แห่งสวรรค์?"

อู๋เป่ย: "อืม มันเรียกว่าดาบจักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ เจ้าลิง นีมันคือสมบัติอะไรกันแน่? "

ลิงสีทอง: "มันเป็นหนึ่งในแกนกลางของจักรวาลที่พัฒนาไปสู่ขั้นที่สาม"

อู๋เป่ยตกใจ “มันเป็นแกนกลางของจักรวาล?”

ลิงสีทอง: “ข้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนี้เท่าไหร่ รู้แค่ว่าจักรวาลที่อยู่ในนั้นอยู่ในขั้นที่สามของจักรวาล พลังของมันทรงพลังมาก ควันสีทองที่คุณเห็นนั้นจะถูกปล่อยออกมาจากพื้นผิวเท่านั้น พลังภายในก็มีพลังมากขึ้น"

อู๋เป่ย: "ศาลสวรรค์เป็นสมบัติชิ้นสำคัญเช่นนี้ จะทรุดโทรมลงได้อย่างไร?"

ลิงสีทอง: "นั่นไม่ง่ายมาก? ศาลสวรรค์ก็ไม่มีใครดูซับพลังสมบัติที่แห่งนี้ จึงต้องเก็บไว้ในนี้"

อู๋เป่ย: "ไม่มีใครสามารถหลอมสวมมันได้ รวมทั้งเซียนตี้จักรพรรดิ์แห่งสวรรค์?”

ลิงสีทอง: “ตอนนั้นพลังยังทวีล้นท้นมาก เซียนตี้จักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ก็มิอาจดูดซับได้เช่นกัน ตอนนี้ผ่านพ้นมาหลายปีแล้ว พลังของมันก็อ่อนลง แม้จะดูดซับได้ แต่ก็น่าเสียดายที่เซียนตี้จักรพรรดิ์แห่งสวรรค์ไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว ศาลสวรรค์ก็เช่นกัน"

อู๋เป่ย: "คุณอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่แล้ว?"

ลิง: "ตั้งแต่ปีที่เจ็ดของการดำรงอยู่ของสมบัตินี้ ข้าก็ มาอยู่แล้ว ตอนนั้นข้ายังเป็นเพียงสิ่งเด็กที่ไม่เข้าใจอะไรเลย”

อู๋เป่ยเดินไปที่หินทองคำแล้ววางมือบนมัน และพลังอันน่าอัศจรรย์ก็พุ่งออกมา เมื่อรู้ว่ามันเป็นแกนกลางของจักรวาล เขาจึงส่งพลังงานนี้ไปยังจักรวาลขนาดเล็กของเขาโดยตรง

ทันใดนั้น พลังงานจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้าสู่จักรวาลขนาดเล็กของเขา และเติบโตเร็วขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นสองนาที หินก็เปล่งประกายแสงสีทอง ทันใดนั้นก็หายไป และปรากฏขึ้นในจักรวาลขนาดเล็กของอู๋เป่ย

แกนกลางจะปล่อยพลังงานอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจากนั้นจะถูกดูดซับโดยจักรวาลขนาดเล็กของอู๋เป่ย และกลายเป็นแหล่งพลังงานสำหรับการเติบโตของจักรวาล

ลิงสีทองเบิกตากว้างแล้วอุทานว่า "สุดยอด! เจ้าสามารถหลอมรวมแกนแท้ของจักรวาลได้จริงๆ!"

อู๋เป่ย: “ในร่างของฉันยังมีจักรวาลขนาดเล็กอยู่ ไม่เช่นนั้นฉันคงไม่มีแรงจะทำอะไรกับมันหรอก”

ลิงสีทองหมอบลงกับพื้น: “ข้าน้อยยินดีแต่งตั้งท่าน” เป็นนายท่าน!”

อู๋เป่ยเหลือบมองลิงสีทองแล้วพูดว่า: "ก็ได้ ไม่มีแกนกลาง แกอยู่ที่นี่ต่อก็ไร้ประโยชน์”

หลังจากพูดจบ คนสองคนและลิงหนึ่งตัวก็บินขึ้นไปในอากาศ อู๋เป่ยโบกมือแล้วยอดเขาแสงสีทองก็ถูกใส่เข้าไปในถ้ำสวรรค์ บนภูเขานี้มีสมุนไพรหายากมากมาย ยังมีไก่สีทอง กระต่ายสีทอง เป็นต้น อย่าได้ฟุ้มเฟือย

พลังงาน ถูกดูดซับโดยจักรวาลขนาดเล็ก ด้วยการดูดซับพลังงาน จักรวาลขนาดเล็กก็สมบูรณ์แบบมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มก่อตัวเป็นดาวเคราะห์ที่สำคัญบางดวง ให้กำเนิดดาวฤกษ์จริงบางดวง และแม้กระทั่งก่อตัวเป็นกระจุกดาวขนาดใหญ่