บทที่ 1937 ร้อยชาติพันภัยพิบัติ

อู๋เป่ย : “ศาลสวรรค์มีทุกยุคสมัยเลยเหรอ”

นักพรตเจินเป่า : “ศาลสวรรค์ไม่ได้สร้างขึ้นมาจากเผ่าใดเผ่าหนึ่ง อยากจะเปิดศาลสวรรค์อีกครั้ง จำเป็นต้องเป็นไปตามเงื่อนไขสามประการ”

อู๋เป่ย : “สามประการไหน”

นักพรตเจินเป่า : “ประการที่หนึ่ง จะต้องมีหนึ่งคนในเผ่าที่มีสถานะที่เป็นผู้แข็งแกร่งที่ฝึกฝนถึงระดับเทียนตี้”

อู๋เป่ย : “มีสถานะที่ฝึกฝนถึงระดับเทียนตี้เหรอ ผมได้ยินมาว่า เทียนตี้คนที่แล้วเป็นถึงเทียนเซิง”

นักพรตเจินเป่า : “เทียนเซิงและเทียนตี้ มีบางอย่างที่เหมือนกัน เพียงแต่ เมื่อถึงเวลานั้นจะมีผู้แข็งแกร่งมากกว่าหนึ่งคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะเข้าสู่ศาลสวรรค์ เทียนเซิงคนนั้นหลังจากที่ฝ่าออกมาจากการถูกล้อม ถึงสามารถกลายเป็นเทียนตี้ได้สำเร็จ”

ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย : “อ่อ เทียนเซิงเคยแข่งขันกับผู้แข็งแกร่งเผ่าอื่นเพื่อแย่งชิงตำแหน่งเทียนตี้เหรอ”

“ใช่แล้ว พวกเขาผ่านการแข่งขันสามรอบ สุดท้าย เทียนเซิงของเผ่ามนุษย์มีความโดดเด่นกว่า ในท้ายที่สุดก็กลายเป็นเทียนตี้ ทันทีที่เทียนตี้ปรากฏตัว เผ่าต่างๆต้องยอมแพ้ทั้งหมด ไม่อย่างนั้นก็จะกลายเป็นศัตรูกับวิถีแห่งสวรรค์!”

อู๋เป่ย : “หมายความว่า การสร้างศาลสวรรค์อันที่จริงแล้วก็เป็นเจตจำนงของวิถีแห่งสวรรค์เหรอ”

นักพรตเจินเป่า : “สามารถพูดแบบนี้ก็ได้ แต่น่าเสียดายอย่างมาก ต่อมาเทียนเซิงของเผ่ามนุษย์ท่านนั้นได้พบกับผู้ท้าชิงที่ทรงพลัง ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันเป็นเวลาเก้าวันเก้าคืน สุดท้าย แม้ว่าเทียนตี้จะฆ่าผู้ท้าชิงคนนั้นไป แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เสียชีวิต เทียนตี้เสียชีวิต ศาลสวรรค์ก็ล่มสลายเช่นกัน”

อู๋เป่ย : “ตอนที่เผ่ามนุษย์ครองศาลสวรรค์ สมาชิกของศาลสวรรค์เป็นเผ่ามนุษย์ทั้งหมดไหม”

นักพรตเจินเป่าพูดด้วยรอยยิ้ม : “แน่นอนว่าไม่ใช่ ยุคของศาลสวรรค์ ทุกเผ่าพันธุ์อยู่ในศาลสวรรค์ เพียงแต่สัดส่วนของเผ่ามนุษย์สูงกว่าเล็กน้อย มากกว่าหนึ่งในสี่”

อู๋เป่ยพูดอุทาน : “ในสมัยนั้น เผ่ามนุษย์จะรุ่งโรจน์เพียงใด!”

นักพรตเจินเป่า : “อันที่จริง เทียนตี้คนก่อนไม่ได้นั่งบนบัลลังก์ของเทียนตี้อย่างมั่นคง ไม่อย่างนั้นคงไม่ล่มสลายหรอก”

อู๋เป่ยสงสัยอย่างมาก : “ทำไมถึงไม่มั่นคงล่ะ”

นักพรตเจินเป่า : “การเป็นเทียนตี้ ต้องผ่านภัยพิบัติพันครั้ง หลังจากกลับชาติมาเกิดร้อยครั้งเท่านั้นจึงจะบรรลุผลบุญได้”

ดวงตาของอู๋เป่ยเบิกกว้าง : “ภัยพิบัติพันครั้งเหรอ”

นักพรตเจินเป่า : “ใช่แล้ว เทียนเซิงท่านนั้น ผ่านการกลับชาติแปดสิบเอ็ดครั้ง รวมเป็นแปดร้อยภัยพิบัติ จริงๆ แล้ว มันยังขาดกำลังไฟอยู่นิดหน่อย เพียงแต่ว่าสถานการณ์ของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในเวลานั้นแย่มาก เขาเพื่อที่จะกอบกู้สถานการณ์ ทำได้เพียงฝืนขึ้นสู่บัลลังก์เทียนตี้เท่านั้น ผลลัพธ์สามารถจินตนาการได้ เขาคลองบัลลังก์ร้อยห้าสิบปีก็ล่มสลายแล้ว ศาลสวรรค์ไม่มีตัวตนอีกต่อไป”

อู๋เป่ย : “ต่อให้เป็นเพียงหนึ่งร้อยห้าสิบปี ก็มีประโยชน์อย่างมากต่อเผ่ามนุษย์”

นักพรตเจินเป่า : “ใช่แล้ว เทียนตี้ท่านนี้ใช้ชีวิตของตนเอง รักษาชะตากรรมของเผ่าพันธุ์มนุษย์ หลังจากนั้น ต่อให้เขาเสียชีวิตแล้ว ก็ไม่มีผู้แข็งแกร่งเผ่าพันธุ์ใดที่สามารถให้กำเนิดผู้แข็งแกร่งที่จะสืบทอดตำแหน่งเทียนตี้ได้”

อู๋เป่ย : “ภัยพิบัติพันครั้ง มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะทำได้”

นักพรตเจินเป่า : “มันเป็นเรื่องยากจริงๆ จำเป็นต้องใช้โชคชะตาที่แข็งแกร่ง ความเพียรพยายาม ความกล้าหาญที่ไม่มีใครเทียบได้ ถึงจะเป็นไปได้ แต่อัตราความสำเร็จต่ำมาก ท้ายที่สุดแล้ว มีเผ่าพันธุ์นับพันแข่งขันกัน และมีภูเขาอยู่เหนือภูเขา”

อู๋เป่ย : “คุณเคยพูดถึงการแข่งขันสามรอบก่อนหน้านี้ รู้สถานการณ์เฉพาะไหม”

นักพรตเจินเป่า : “สามารถถูกเลือกเข้าร่วมรอบแรกได้ ถูกเรียกว่าโอรสสวรรค์ โอรสสวรรค์ไม่มีการจำกัดจำนวน แต่หลังจากการฝ่าฟัน มีน้อยมากที่สามารถยืนอยู่ได้ในท้ายที่สุด ไม่เกินหนึ่งร้อยคน”

“โอรสสวรรค์ที่สามารถเข้าสู่รอบที่สอง การแข่งขันการกลับชาติมาเกิดจะเริ่มขึ้น จะเกิดใหม่ในโลกใบเดียวกัน ในเวลานี้ ผู้แข่งขันทั้งหมดจะเริ่มจากศูนย์ สุดท้าย ผู้ที่สามารถเอาชีวิตรอดได้ จะเข้าสู่การกลับชาติมาเกิดรอบที่สอง ภัยพิบัติสิบครั้งในแต่ละชีวิต ทุกๆภัยพิบัติอาจนำไปสู่ความตาย”

อู๋เป่ย : “การกลับชาติมาเกิดจะเกิดขึ้นในโลกไหน”

นักพรตเจินเป่า : “อาจเป็นช่วงเวลาใดก็ได้ในประวัติศาสตร์ อาจจะเป็นอดีต หรืออาจจะเป็นอนาคต”