บทที่ 1939 งานประชุมยาอายุวัฒนะ

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “รั่วเสียน พวกเรามาแก้แค้นตระกูลหยูเหวิน ถ้าหากความแค้นของเธอได้รับการชำระแล้ว เธอคิดว่าตระกูลหยูเหวินยังสามารถควบคุมร้านค้าเหล่านี้ได้ไหม”

เฉินรั่วเสียน : “แน่นอนว่าไม่แล้ว”

อู๋เป่ย : “ดังนั้น ถึงเวลานั้นร้านค้าเหล่านี้ก็จะกลับสู่ราคาเดิม กระทั่งขึ้นราคา ผมดูสักพักหนึ่งแล้ว มีร้านค้าขนาดต่างๆ มากกว่าห้าแสนกว่าร้านที่ริมทะเลสาบ มีมูลค่าหลายร้อยล้านเต้า”

เฉินรั่วเสียน : “ก็ได้ งั้นก็ซื้ออีกหน่อยแล้วกัน”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ฉันจะเอาเงินไปซื้อร้านตามข้างทาง เพียงแค่มีคนยอมขาย เธอก็ซื้อเอาไว้แลย”

ในมือของเขา มีเงินเต้ามากพอ นอกจากนี้ยังมีเงินเต๋าจุน ไม่ขาดเงิน

สั่งให้เฉินรั่วเสียนไปซื้อร้านค้า อู๋เป่ยมาปรุงยาอายุวัฒนะที่ห้องปรุงยา ตอนที่อยู่ที่หย่งเหิง เขาให้กองกำลังตัดสินใจทั้งห้า เตรียมสมุนไพรยาล้ำค่ามากมายให้เขา แล้วส่งมอบให้เขาทั้งหมด สมุนไพรยาเหล่านี้ ไม่ใช่สิ่งที่ทวีปรกร้างสามารถผลิตได้อย่างแน่นอน เอาออกมาอย่างใดอย่างหนึ่ง ล้วนแล้วเป็นยาศักดิ์สิทธิ์ มีเงินก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถซื้อได้

เขาเลือกออกมาหนึ่งอย่าง เป็นสมุนไพรยาที่เยอะที่สุดในหย่งเหิง เสริมด้วยสมุนไพรพื้นบ้านอีกสี่สิบแปดชนิด บวกกับความสามารถในการปรุงยาของเขา พัฒนายาอายุวัฒนะที่เรียกว่า "ยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลา" ชื่อของยาอายุวัฒนะนี้ หมายถึงความศักดิ์สิทธิ์ผ่านการขัดเกลานับร้อยครั้ง ยิ่งใช้มากเท่าไหร่ ร่างกายและจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ความสามารถในการปรุงยาของเขา เหนือกว่าก่อนหน้านี้อย่างมาก เตาที่หนึ่งก็เป็นยาอายุวัฒนะระดับหนึ่ง เตาที่สาม ก็กลายเป็นยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลาระดับตำนานแล้ว!

เขาถือยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลาไว้ในฝ่ามือ เพียงแค่เห็นบนพื้นผิวของยาอายุวัฒนะรายล้อมไปด้วยวงแหวนสี่สิบเก้าชั้น ตรงกลางของยาอายุวัฒนะมีเงาของคนนั่งขัดสมาธิ ถ้าหากวางยาอายุวัฒนะไว้ที่ข้างหู ก็จะสามารถได้ยินเสียงศักดิ์สิทธิ์ที่คนร่างเล็กส่งออกมา น่าอัศจรรย์อย่างมาก!

ต่อจากนั้น เขาปรุงยาต่อไป ภายในพริบตาก็ผ่านไปสองวันแล้ว ในระหว่างนี้เขาปรุงยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลาออกมาสิบเตา มียาอายุวัฒนะระดับตำนานสี่สิบเม็ด

เฉินรั่วเสียนไม่ได้อยู่เฉย เธอซื้อร้านสมุนไพรได้ห้าร้อยกว่าร้านแล้ว ร้านค้าเหล่านั้นพอใจอย่างมาก หนึ่งมือมอบเงินหนึ่งมือมอบร้าน ผลลัพธ์ดีอย่างมาก

วันถัดไป ชื่อเสียงของเฉินรั่วเสียนดังไปทั่ว เจ้าของร้านเหล่านั้นมาหาด้วยตัวเอง เธอเพียงแค่นั่งรออยู่ในร้านก็พอ ซื้อขายกับพวกเขาทีละคน

หลังจากปรุงยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลาออกมาหนึ่งร้อยเม็ด อู๋เป่ยปรุงยาอายุวัฒนะชนิดที่สองต่อไป ยาอายุวัฒนะนี้ แพงกว่าก่อนหน้านี้ ใช้สมุนไพรจากหย่งเหิงถึงสามชนิด และสมุนไพรในพื้นที่อีกแปดสิบชนิด เรียกว่ายาพันศักดิ์สิทธิ์

การปรุงยาอันศักดิ์สิทธิ์นี้ จำเป็นต้องเป็นระดับชั้นพระเจ้าถึงจะได้ ทั่วทุกมุมโลก มีแค่เขาที่สามารถปรุงได้

การปรุงยาพันศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เรื่องง่าย คิดไม่ถึงเลยว่าเตาแรกก็ล้มเหลวแล้ว เตาที่สองปรุงออกมาเป็นระดับสอง จนกระทั่งเตาที่ห้า เริ่มกลายเป็นระดับตำนาน พอถึงเตาที่หก ในที่สุดเขาก็ปรุงถึงเกรดอมตะ! ยาพันศักดิ์สิทธิ์เกรดอมตะ มีวงแหวนเล็กๆ มากมายอยู่บนพื้นผิวลำตัว วงแหวนแต่ละวงล้วนแล้วเชื่อมต่อกับห้วงเวลา มองดูดีๆ ท่ามกลางวงแหวน ดูเหมือนว่าจะมีเงาของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งอยู่ในนั้น ซ่อนพลังที่ไม่ธรรมดา

หลังจากนั้น เขาก็ปรุงยาพันศักดิ์สิทธิ์ตลอด ท่ามกลางในนี้มียาพันศักดิ์สิทธิ์ที่ต่ำกว่าระดับตำนานเก้าเม็ด ยาพันศักดิ์สิทธิ์ระดับดตำนานหกเม็ด ยาพันศักดิ์สิทธิ์เกรดอมตะสิบสองเม็ด

การปรุงยาเตาสุดท้ายเสร็จสิ้น ก็เป็นวันที่หกของเขาที่มาถึงร้านสมุนไพรแล้ว เฉินรั่วเสียนก็ซื้อร้านสมุนไพรได้สามหมื่นกว่าร้านแล้ว ใช้เงินไปกว่าสองล้านล้านเต้า

ปรุงนี้ก็เป็นงานประชุมยาอายุวัฒนะแล้ว อู๋เป่ยไม่ปรุงยาอีกต่อไป เขาหยิบยาศักดิ์สิทธิ์ร้อยขัดเกลาออกมาหนึ่งเม็ดแล้วมอบให้เฉินรั่วเสียนกิน พูดด้วยรอยยิ้ม : “รั่วเสียน เธอลองดูผลลัพธ์”

เฉินรั่วเสียนหยิบยาอายุวัฒนะขึ้นมา เห็นว่ามันไม่ธรรมดา ถามด้วยรอยยิ้ม : “นี่เป็นยาอายุวัฒนะอะไร”