ตอนที่ 1940
บทที่ 1944 ฉีเซี่ยงหลิงสามตา
October 21, 2026
จินซวนเอ๋อร์พูดว่า “ดี ฉันจะไปเดี๋ยวนี้!”
หลังจากที่ส่งจินซวนเอ๋อร์เข้าไปในรังเวทย์ปีศาจแล้ว อู๋เป่ยก็ยืนเฝ้าหน้าผู้สูงศักดิ์ รอให้เธอออกจากภารกิจ
ในขณะนั้น พี่สาวของจินซวนเอ๋อร์และสามีของเธอ เป้าฉีหลาง ก็ได้มาถึง
ครั้งก่อน อู๋เป่ยบังเอิญดูดพลังมังกรจากเป้าฉีหลาง ซึ่งทำให้เป้าฉีหลางเกลียดเขามาก ตอนนี้เมื่อเจอกัน เขาก็แสดงสีหน้าที่เต็มไปด้วยความแค้น
อู๋เป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เป้าฉีหลาง ยังมีลมปราณหรือ?”
พี่สาวของจินซวนเอ๋อร์มองพวกเขาแล้วพูดว่า “พวกคุณหยุดเถียงกันเถอะ พ่อเพิ่งถูกฆ่าไป คุณมีความสามารถก็ควรไปแก้แค้นให้เขา”
อู๋เป่ยพูดว่า “ความแค้นของราชานักบุญ ผมกับจินซวนเอ๋อร์จะไปแก้แค้นเอง”
เป้าฉีหลางหัวเราะ “ฆาตกรคนนั้นเป็นเทพปีศาจ ตอนนี้คงมีพลังระดับผู้แข็งแกร่งแห่งยุคแล้ว คุณจะไปแก้แค้นเหรอ?”
อู๋เป่ยพูดว่า “ถ้าไม่ไป แล้วคุณจะไปเหรอ?”
เป้าฉีหลางสูดหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า “ผมยอมรับว่าผมสู้กับเทพปีศาจคนนั้นไม่ได้ แต่ถ้าคุณไป ก็แค่หาความตายเท่านั้น!”
อู๋เป่ยพูดว่า “ผมจะหาความตายหรือไม่ เราค่อยดูตอนนั้น”
ไม่นานนัก สามีของพี่สาวก็เดินมาถึง เขาคือผู้แข็งแกร่งอันดับที่เจ็ดในรายชื่อเทียนเฉึยวของเผ่าเทพ แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะอารมณ์ไม่ดี พี่สาวเห็นเขาแล้วรีบพูดว่า “หมิงตู คุณมาถึงแล้วเหรอ?”
หมิงตูพยักหน้าแล้วพูดว่า “มาช้าไปหน่อย พอดีมีเรื่องในบ้าน”
พี่สาวตกใจ “เกิดอะไรขึ้น?”
หมิงตูเห็นเป้าฉีหลางและอู๋เป่ยอยู่ก็ไม่อยากพูดอะไรมาก เขาพูดเพียงสั้นๆ “ก็ไม่มีอะไร”
เป้าฉีหลางมองหมิงตูแล้วก็พูด “โอ้! หมิงตู คุณมีกลิ่นเลือดแรงมากเลย!”
หมิงตูตอบว่า “แค่ฆ่าศัตรูสองคน”
อู๋เป่ยไม่ค่อยชอบพวกเขาทั้งสองคน จึงหลับตาแล้วไม่สนใจพวกเขา
เป้าฉีหลางพูดว่า “ผมได้ยินข่าวมาว่าเผ่าของคุณกำลังเผชิญกับภัยพิบัติใหญ่ หลายคนที่มีพลังแข็งแกร่งถูกฆ่าตายใช่ไหม?”
หมิงตูมองเป้าฉีหลางด้วยสายตาคมกร้าวแล้วถาม “คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”
เป้าฉีหลางตอบว่า “เพื่อนของผมก็เป็นเผ่าเทพ เขาบอกผมว่าเผ่าของคุณไปทำศัตรูกับพวกที่มีอำนาจมาก สถานการณ์นี้ คุณมาที่นี่คงไม่ใช่เพื่อมาสักการะราชานักบุญหรอก แต่เป็นการหนีภัยมาใช่ไหม? ผมพูดถูกไหม?”
หมิงตูหายใจออกมาด้วยเสียงเย็นชา “พูดมากจริงๆ เลยนะ!”
เป้าฉีหลางหัวเราะหึๆ “น้องสาวคนที่สอง สามีของเธอไม่น่าตามไปกับเขา ผมว่าเธอควรวางแผนให้ดีๆ”
หมิงตูโกรธจัด สั่งเสียงเย็นว่า “เป้าฉีหลาง หุบปากไปเลย เรื่องของฉันไม่ต้องให้คุณมายุ่ง!”
เป้าฉีหลางหัวเราะ “ฮ่าฮ่า เรื่องของคุณผมไม่สนหรอก ผมแค่เป็นห่วงน้องสาวคนที่สอง”
สีหน้าของพี่สาวคนที่สองย่ำแย่มาก ถ้าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง หมิงตูคงจะไม่ใช่ที่พึ่งของเธออีกต่อไป และที่สำคัญคือ เขาคงไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้
หมิงตูสีหน้าหม่นหมอง “ฉันจะอยู่ที่ไหนก็เรื่องของฉัน จะมายุ่งอะไรกับฉัน?”
เป้าฉีหลางพูดว่า “แน่นอน เธอจะอยู่ที่ไหนก็ไม่เกี่ยวกับผม แต่ศัตรูของเธอน่าจะยังตามล่าเธออยู่ ถ้าเธอหนีมาอยู่ที่นี่ พวกเขาคงจะตามมาถึงที่ แล้วตอนนั้นเธอจะทำอย่างไร? หรือจะให้พวกเราตายไปกับเธอ?”
พูดจบ พี่สาวคนใหญ่ก็รีบพูดว่า “หมิงตู รีบไปเถอะ”
พี่สาวคนที่สองโกรธจัดพูดว่า “พี่สาวใหญ่! คุณพูดอะไรเนี่ย? หมิงตูเป็นสามีของฉัน แล้วคุณจะไล่เขาไปแบบนี้เหรอ?”
พี่สาวใหญ่ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า “น้องสาว ฟังพี่ชายของเธอดีๆ ถ้าเขาไม่ไป ศัตรูของเขาจะตามมาฆ่าแล้วจะทำยังไง? จะให้พวกเราไปตายกับเขาเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ พี่สาวคนที่สองก็หันไปมองสามีของเธอ หมิงตู
หมิงตูมองไปที่ภรรยาอย่างไร้อารมณ์ แล้วถามอย่างสงบว่า “เธอก็อยากให้ผมไปใช่ไหม?”
พี่สาวคนที่สองกัดริมฝีปากถามเขาว่า “ศัตรูจะตามมาจริงๆ เหรอ?”
หมิงตูตอบว่า “ไม่แน่ใจ แต่มันก็มีความเป็นไปได้ที่จะตามมา”
พี่สาวคนที่สองรู้สึกท่วมท้นไปด้วยความลังเล ตัวเธอเองตกอยู่ในความเงียบ
หมิงตูหัวเราะอย่างดัง “ฮ่าฮ่า” พร้อมกับยืนขึ้นและเตรียมที่จะไป
ในขณะนั้นเอง พลังที่น่ากลัวก็เกิดขึ้นอย่างทันที มีมือยักษ์หนึ่งปรากฏขึ้นจากท้องฟ้า พุ่งตรงมาที่ตำหนักและตบลงมาอย่างแรง
เป้าฉีหลางตะโกนเสียงดัง แล้วลากภรรยาเตรียมหนีไป หมิงตูเองก็มองไปที่ผู้มาถึงอย่างหมดหวัง พร้อมที่จะสู้จนตัวตาย
บทที่ 1944
ฉีเซี่ยงหลิงสามตา
ปั้ง