บทที่ 1969 ภูเขาศักดิ์สิทธิ์

เหล่ามังกรทั้งหลายถึงกับตกตะลึงไปตามๆ กัน “ท่านบรรพชนมังกร! จะตัดสินใจตั้งแต่ตอนนี้เลยหรือ? แบบนี้มันดูหุนหันพลันแล่นเกินไปหรือเปล่า!”

อาวฟางหัวเราะเย็นชา “นี่แหละคือการเดิมพัน! มหันตภัยใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามา หากเผ่าพันธุ์มังกรของเราไม่อยากถูกลบสิ้นไปจากโลก ก็ต้องหาที่พึ่งที่แข็งแกร่งพอ! ลมปราณของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้แข็งแกร่งแห่งยุคเลยสักนิด! ข้ารู้สึกด้วยซ้ำว่าเขามีลมปราณพิเศษบางอย่างที่ข้าคุ้นเคย…ตอนข้ายังเด็ก ข้าเคยสัมผัสลมปราณนี้มาก่อน และเจ้าของมันคือผู้แข็งแกร่งระดับจักรวาล!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่ามังกรถึงกับอึ้งไป ลมปราณของผู้แข็งแกร่งระดับจักรวาล!

ขณะเดียวกัน อู๋เป่ยบินไปได้สักพักก็พบกับภูเขายักษ์ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางมหาสมุทร ยอดเขาปกคลุมไปด้วยหิมะที่สะสมมานับล้านปีโดยไม่ละลาย ฐานภูเขามีขนาดมหึมาครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยลี้ สีของภูเขาเปลี่ยนไปในทุกๆ ระยะไม่กี่ร้อยเมตร จากล่างขึ้นบน ไล่จากสีดำ สีน้ำเงิน สีแดง สีม่วง สีเขียว จนถึงยอดเขาที่กลายเป็นสีเงินขาวราวกับแสงจันทร์

ที่นั่น อู๋เป่ยเห็นเผ่าปีศาจจำนวนมากบินวนรอบภูเขา บางตัวยังลอยนิ่งอยู่กลางอากาศแล้วคุกเข่ากราบไหว้ ราวกับภูเขานี้เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุดที่พวกมันสักการะบูชา

การปรากฏตัวของอู๋เป่ยทำให้เผ่าปีศาจตื่นตระหนก ทันใดนั้นก็มีปีศาจอินทรีบินเข้ามา มันมีดวงตาคมกริบ จมูกโค้งงุ้ม ขนสีขาวปกคลุมหัว มันคือทายาทของอินทรีล่าเหยี่ยวหัวขาว สัตว์ร้ายในตำนาน สืบเชื้อสายโดยตรงจากนกพญาครุฑอันดุร้าย

“เจ้า! เผ่าพันธุ์มนุษย์! เจ้าช่างกล้าบ้าบิ่นนัก! คิดหรือว่าภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้จะให้เจ้าเฉียดเข้าใกล้ได้?”

อู๋เป่ยยิ้ม “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้มีที่มายังไง?”

ปีศาจอินทรีทำเสียง "เหอะ" “จะบอกเจ้าก็ได้ ภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้คือหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าปีศาจ มหาเทพหลายตนของพวกเราล้วนบรรลุหนทางบนภูเขานี้!”

อู๋เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงสนใจ “มหาเทพเผ่าปีศาจ? ฟังดูน่าสนใจไม่น้อย”

เขาเพ่งมองภูเขาศักดิ์สิทธิ์ ใช้ดวงตาแห่งมิติมองทะลุไปถึงใจกลางภูเขา ซึ่งมีหินก้อนยักษ์เรียกว่า “ซือไท” ถูกค่ายกลสิบสองชั้นกดทับไว้อย่างแน่นหนา แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น กลิ่นอายของภูเขานี้ก็ยังคงแผ่กระจายออกมาเรื่อยๆ จนสร้างสนามพลังประหลาดรอบภูเขา

เขาพบว่าสนามพลังนี้สามารถเร่งการฝึกฝนและวิวัฒนาการของเผ่าปีศาจได้ ด้วยเหตุนี้ การถือกำเนิดของมหาเทพเผ่าปีศาจจากที่นี่จึงไม่น่าแปลกใจเลย

ปีศาจอินทรีพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “รีบออกไปจากที่นี่ซะ! ไม่งั้น หากปีศาจที่แข็งแกร่งกว่ามาถึง เจ้าคงหนีไม่พ้นถูกกินแน่!”

อู๋เป่ยตอบกลับอย่างไม่สะทกสะท้าน “ที่นี่ ไม่มีใครกินข้าได้หรอก”

พูดจบ เขาก็เหินบินตรงไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ทันที!

รอบๆ บริเวณนี้เป็นที่อยู่ของเผ่าปีศาจ ซึ่งแม้แต่จุดที่ใกล้กับภูเขาศักดิ์สิทธิ์ มากที่สุดก็ยังห่างออกไปหลายหมื่นเมตร เพราะหากเข้าใกล้เกินไปจะถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน แม้กระทั่ง มหาเทพแห่งเผ่าปีศาจในอดีตก็ยังไม่กล้าเหยียบย่างลงบนภูเขานี้

แต่ในเวลานี้ อู๋เป่ยกลับบินตรงไปยังยอดเขา ซึ่งเป็นจุดที่พลังของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เข้มข้นที่สุด!

“หึ! คนผู้นี้อยากตายหรือไง? กล้าบินขึ้นไปบนยอดเขา…”

อย่างไรก็ตาม ปีศาจตนนั้นพูดยังไม่ทันจบ เขาก็ต้องเงียบเสียงลงทันที จากนั้นดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

อู๋เป่ย ได้เหยียบลงบนยอดเขาแล้ว บริเวณรอบๆ ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งที่แข็งดั่งเหล็กกล้า สนามพลังอันน่าสะพรึงกลัวสามารถบดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่างให้แหลกสลาย แต่อู๋เป่ยกลับดูราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเอื้อมมือไปสัมผัสน้ำแข็งก่อน แล้วพึมพำเบาๆ ว่า “น้ำแข็งนี่บริสุทธิ์จริงๆ”

“ผู้ใดบังอาจล่วงล้ำภูเขาศักดิ์สิทธิ์ของข้า?”

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้น สัตว์อสูรรูปร่างเซี่ยงแปลกประหลาดตัวหนึ่งบินมาแต่ไกล ตัวของมันดำสนิท รูปร่างคล้ายลิง แต่มีสีเงินเทาอยู่สี่ปีก ดวงตาเป็นสีเงินคล้ายค้างคาว ผู้มาเยือนผู้นี้คือ บรรพบุรุษปีศาจ นามว่าปี้ซวน

อู๋เป่ย ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเขา แต่กลับเดินไปหาก้อนน้ำแข็งแข็งๆ แล้วนั่งลงขัดสมาธิ

ปี้ซวนมองเห็นว่า อู๋เป่ยไม่สะทกสะท้านต่อพลังของภูเขาศักดิ์สิทธิ์ จึงรู้สึกตกใจอย่างมาก พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “ท่านเป็นใคร? บอกชื่อเสียงเรียงนามได้หรือไม่?”

แต่อู๋เป่ยก็ยังคงไม่สนใจ เขากลับเริ่มร่ายคาถาศักดิ์สิทธิ์ บางอย่างทำให้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และค่ายกลทั้งสิบสองชั้นของภูเขาก็เริ่มอ่อนกำลังลง

ปี้ซวนหน้าเปลี่ยนสี เขาร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนกว่า “หยุดเดี๋ยวนี้!”

อู๋เป่ยหยุดร่ายคาถา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นว่า “ข้ากำลังทำอะไร เจ้าน่าจะรู้ดีอยู่แล้ว หากเผ่าปีศาจของเจ้ามีคนที่คู่ควรจะสนทนากับข้า จงพามาพบ”

ปี้ซวนสูดหายใจลึกแล้วถามอีกครั้ง “ท่านเป็นใครกันแน่?”

"ย๊า"

ทันใดนั้น อู๋เป่ยปลดปล่อยพลังของจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ออกมา ท้องฟ้าที่ปกคลุมด้วยเมฆดำกลับกลายเป็นใสสว่าง รัศมีแสงเจิดจรัสส่องทั่วทุกสารทิศ เหล่าปีศาจถูกแสงนั้นแผดเผาจนควันดำลอยกรุ่น ต่างกรีดร้องหนีเอาชีวิตรอด