บทที่ 1977 ก้าวสู่หนทางแห่งผู้เที่ยงแท้

ในไม่ช้า หมิ่งเทียนกุ้ยก็มอบแหวนวงหนึ่งให้อู๋เป่ย ข้างในมีสมุนไพรครบทุกอย่าง

อู๋เป่ยรับมาตรวจสอบดู สมุนไพรไม่มีปัญหา จึงบอกว่า: "อีกหกชั่วยามค่อยมาใหม่"

หมิ่งเทียนกุ้ย: "ขอรับ กระหม่อมจะรออยู่แถวนี้"

คนอื่นๆ ก็อยากเข้ามาสร้างความสนิทสนม แต่อู๋เป่ยไม่ให้โอกาส เขากลับเข้าประตูเขาและหายตัวไป

"นั่นคือจักรพรรดินักปรุงยาจริงๆ ด้วย! ชาตินี้ที่พวกเราได้พบจักรพรรดินักปรุงยา นับเป็นโชคอันยิ่งใหญ่ เดี๋ยวเมื่อจักรพรรดินักปรุงยาออกมาอีก พวกเราต้องประจบประแจงให้ดีๆ!"

หลังได้รับสูตรยาอายุวัฒนะ อู๋เป่ยก็กลับไปปรุงยาที่ตำหนัก

ยาอายุวัฒนะสองชนิดนี้ ชนิดหนึ่งเรียกว่า ยาขั้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ชั้นเทพ ยานี้ใช้สำหรับสตรีมีครรภ์ เมื่อกินยานี้แล้ว เด็กที่เกิดมาจะเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์โดยกำเนิด มีพรสวรรค์พิเศษ อนาคตไร้ขีดจำกัด

ยาอายุวัฒนะชนิดนี้ มีเพียงผู้ที่อยู่ในระดับจักรพรรดิผู้ศักดิ์สิทธิ์อย่างอู๋เป่ยเท่านั้นที่สามารถปรุงได้ แม้แต่มหาเทพก็ยังปรุงได้ไม่ดีพอ

ยาอายุวัฒนะชนิดที่สอง เรียกว่า ยาซ่อนพลัง ยานี้ใช้สำหรับผู้แข็งแกร่งระดับจุน เมื่อกินยาซ่อนพลังแล้ว จะสามารถซ่อนลมปราณและพลังของตนได้ แม้แต่วิถีแห่งสวรรค์ก็ตรวจไม่พบ

ปัจจุบันภัยพิบัติใหญ่กำลังจะมาถึง ยาอายุวัฒนะชนิดนี้จึงได้รับความนิยมมากที่สุด เมื่อมียานี้ เหล่าผู้แข็งแกร่งก็จะสามารถรักษาพลังไว้ได้ในช่วงภัยพิบัติ และได้รับผลกระทบน้อยลง

อู๋เป่ยเพิ่งเคยได้ยินเรื่องยาซ่อนพลังนี้เป็นครั้งแรก หลังจากดูสูตรยาอายุวัฒนะแล้ว รู้สึกว่าน่าอัศจรรย์มาก จึงเริ่มปรุงมันเป็นอย่างแรกทันที

เขาชิมสมุนไพรทั้งหมดก่อน แล้วคำนวณคุณสมบัติของยาในใจ จากนั้นจึงปรุงตามสูตรยาอายุวัฒนะ

กระบวนการคำนวณจบลงอย่างรวดเร็ว เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะพบว่าสูตรยาอายุวัฒนะนี้มีปัญหา หากทำตามแบบนี้ แทบจะไม่มีทางสำเร็จ และสมุนไพรสองชนิดก็ยังไม่เหมาะสม เขาจำเป็นต้องเพิ่มสมุนไพรพิเศษ

หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง สูตรยาอายุวัฒนะใหม่ก็ปรากฏในความคิดของเขา เขาจึงจุดเตาปรุงยาทันที

กระบวนการซับซ้อนมาก เขาร่ายคาถาปรุงยาต่างๆ มากมาย ใส่สมุนไพรตามลำดับ หลังผ่านไปสองชั่วยาม เตายาก็สั่นสะเทือน มีลมปราณลึกลับไหลออกมา แยกเป็นสองสาย สีเทาและสีดำ หมุนวนอยู่กลางอากาศ​​​​​​​​​​​​​​​​

อู๋เป่ยเป่าลมปราณทั้งสองสายนั้น มันก็รวมตัวกันเป็นยาเม็ดอายุวัฒนะเม็ดหนึ่ง มืดทึบไร้แสง ดูเหมือนก้อนหินธรรมดา

แต่เมื่ออู๋เป่ยปล่อยมือ ยาอายุวัฒนะนี้ก็ลอยอยู่กลางอากาศ เพราะมันไม่มีน้ำหนัก

"ไม่เลว แม้จะเป็นตำนานตานเฉิง แต่ประสิทธิภาพก็ถือว่าใช้ได้" เขาเก็บยาอายุวัฒนะไว้ แล้วปรุงยาขั้นจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ชั้นเทพต่อ

เมื่อเทียบกันแล้ว ยาขั้นจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ชั้นเทพปรุงง่ายกว่า อู๋เป่ยใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วยามก็ปรุงได้หนึ่งเตา และเป็นยาอายุวัฒนะเกรดอมตะด้วย

สามชั่วยามผ่านไป เขาปรากฏตัวที่หน้าประตูเขาตรงเวลา กลุ่มคนรีบล้อมเข้ามาทันที คนที่วิ่งนำหน้าสุดคือหมิ่งเทียนกุ้ย

อู๋เป่ยส่งขวดยาอายุวัฒนะสองใบให้เขา พูดว่า: "ยาอายุวัฒนะปรุงเสร็จแล้ว เชิญตรวจดู"

หมิ่งเทียนกุ้ยรับขวดไป กล่าวอย่างซาบซึ้ง: "ขอบคุณท่านที่เหนื่อยยาก! ข้าเชื่อมั่นในฝีมือปรุงยาของท่าน ไม่จำเป็นต้องดู"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ดี"

ขณะที่เขากำลังจะกลับ กลุ่มคนก็ล้อมเขาไว้

อู๋เป่ยพูด: "ทุกท่าน ตอนนี้ข้าไม่มีเวลาปรุงยา เอาอย่างนี้ อีกระยะหนึ่ง ข้าจะเปิดประตูต้อนรับแขก ตอนนั้นพวกท่านมาเยือนที่นี่ได้ หากต้องการปรุงยา ก็มาหาข้าได้"

ทุกคนดีใจมาก ต่างพากันชื่นชม

หลังกลับมา อู๋เป่ยนั่งสมาธิปรับลมปราณ เตรียมพร้อมสำหรับหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้วันพรุ่งนี้ ระหว่างนั้น เขาก็ปรุงยาซ่อนพลังอีกหนึ่งเตา

วันรุ่งขึ้น เขาให้เย่ปิงซีอยู่ที่เขา ส่วนตัวเขาไปยังหนทางแห่งผู้เที่ยงแท้คนเดียว