บทที่ 2026 ตัวจริงกำลังปรากฏตัว

อู๋เป่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย ปลดปล่อยเต้าเซิ่นออกมาทันที พุ่งไปทางเจ้าแห่งดวงดาวโดยตรง เต้าเซิ่นของเขาถูกขัดเกลาโดยดวงอาทิตย์แห่งจักรวาล ทรงพลังเป็นพิเศษ

เงาหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือเจ้าแห่งดวงดาว โบกมือใหญ่หนึ่งที จับเจ้าแห่งดวงดาวเอาไว้ในฝ่ามือโดยตรง

ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย บ่นพึมพำ : “นี่น่าจะเป็นเศษดาวจากจักรวาลหลัก คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาปรากฏอยู่ที่นี่ ไม่น่าล่ะที่แห่งนี้ถึงถูกเรียกว่าทวีปซินหลาน!”

เก็บเศษดาวเสร็จ ดึงเต้าเซิ่นกลับมา โยนชิ้นส่วนนี้เข้าไปในจักรวาลไท่ชู ทันใดนั้น พลังแห่งดวงดาวที่แข็งแกร่งถูกปลดปล่อยออกมา เข้าไปในร่างกายของเขา

เจ้าแห่งดวงดาวของทวีปซินหลานหายไป ทันใดนั้น ผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนก็ตื่นตระหนก แสงล่องหนพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าทีละดวง ค้นหาเบาะแสของเจ้าแห่งดวงดาว แต่ไม่ว่าพวกเขาจะหายังไง ก็ไม่พบแม้แต่เงาเลยด้วยซ้ำ

“เจ้าแห่งดวงดาวหายไปแล้ว เป็นไปได้ยังไง!”

“หรือว่าเจ้าแห่งดวงดาวถูกปล้นไปแล้วเหรอ”

“เป็นไปไม่ได้! พลังของเจ้าแห่งดวงดาวแข็งแกร่งอย่างมาก แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้ จะมีใครสามารถขโมยมันไปได้”

ในเวลานี้ อู๋เป่ยดูดซับพลังแห่งดวงดาวด้วยพลังทั้งหมด เพื่อเติมเต็มระดับมรรคาจารย์

จู่ๆ มีเงาหนึ่งปรากฏขึ้นที่สวนดอกไม้ ราวกับนักรบปีศาจ เงานั้นกำลังจะค้นหาบริเวณรอบๆ ไม่รู้ว่าอู๋เป่ยไปยืนอยู่ที่หลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ถาม : “แกเป็นใครห”

เงานั้นตกใจอย่างมาก ฟันดาบไปข้างหลังโดยสัญชาตญาณ

“ติ้ง!”

ดาบสั้นหยุดลง ถูกอู๋เป่ยหนีบเอาไว้ด้วยนิ้วมือสองนิ้ว เงานั้นดึงดาบด้วยกำลังทั้งหมด ดาบกลับไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว

“เพี๊ยะ!”

อู๋เป่ยต่อยไปที่หลังเขาหนึ่งที เงานั้นร้องเอื้อหนึ่งที ล้มลงกับพื้น หลังจากนั้น ขาข้างหนึ่งเหยียบไปที่หน้าของเขา เสียงหนึ่งดังขึ้นเหนือหัว : “ใครส่งแกมา ไม่พูดฉันจะเหยียบแกตาย”

เงานั้นรู้ได้ว่าหัวของตัวเองกำลังจะถูกเหยียบแบน เขาตะโกนออกมา : “ผมพูด! อย่าฆ่าผม!”

อู๋เป่ยผ่อนแรงลงเล็กน้อย พูด : “พูด”

“ตระกูลเฉิง! ตระกูลเฉิงไม่อยากให้ใครมาอยู่ที่นี่!” เงานั้นรีบพูด เขาเป็นชายวัยกลางคน พลังยุทธ์ระดับเต้าจวิน

อู๋เป่ย : “ทำไมถึงไม่อยากให้คนมาอยู่ที่นี่”

“ก็แค่ไม่อยากให้ใครมาอยู่ใกล้ๆแถวนี้”

ในเวลานี้ หลัวหนิงตันเดินเข้ามา พูด : “ตระกูลเฉิงอยู่จากที่นี่ไม่ไกล”

อู๋เป่ยเตะคนจนสลบ ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง พูดกับหลัวหนิงตัน : “เรื่องที่หลัวจูปลอมตัวเป็นคุณ คนของตระกูลเฉิงรู้ไหม”

หลัวหนิงตัน : “น่าจะไม่รู้ ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องแบบนี้เพียงแค่ถูกเปิดเผย มันจะเป็นอันตรายต่อสถานะของเธอในตระกูลหลัว แล้วมีประกาศว่าบุคคลนั้นหายตัวไป”

อู๋เป่ยกระพริบตา ถาม : “พี่หลัว ที่ไหนบ้างที่มีคนค่อนข้างเยอะ”

หลัวหนิงตัน : “คนเยอะเหรอ ก็ต้องตลาดใหญ่คงซินแล้ว สามารถซื้อได้ทุกอย่าง”

อู๋เป่ย : “งั้นพวกเราไปเดินเล่นที่นั่นกัน”

หลัวหนิงตันมองเขา : “ซวนเป่ย นายจงใจให้ฉันปรากฏตัว หลังจากนั้นทำให้ตระกูลเฉิงเข้าใจผิดเหรอ”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “เธอชั่วร้ายขนาดนั้น จะปล่อยให้เธอได้ใจไม่ได้”

หลัวหนิงตันคิดอยู่พักหนึ่ง : “ก็ได้ ฟังนาย”

ดังนั้นทั้งสองจึงแต่งตัว มาถึงตลาดใหญ่คงซินด้วยตัวตนของคู่รัก

คงซิน เป็นดาวดวงหนึ่งจริงๆ ภายในของมันว่างเปล่า มีหลุมจำนวนมาก ต่อมา ก็เริ่มมีคนมาทำธุรกิจที่นี่เรื่อยๆ นอกจากนี้คนเยอะขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆกลายเป็นตลาดใหญ่แห่งหนึ่ง ถูกเรียกว่าตลาดใหญ่คงซิน

หลังจากไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงตลาดใหญ่คงซินแล้ว ทั้งสองจับมือกัน คุยกันอย่างสนุกสนาน เดินไปรอบๆ มีร้านค้ามากมายตลาดใหญ่คงซิง แน่นอนก็มีโรงแรมเช่นกัน

พวกเขามาถึงพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุด สิ่งที่ขายอยู่ที่นี่ล้วนเป็นของล้ำค่า ผ่านร้านขายเครื่องประดับร้านหนึ่ง อู๋เป่ยหยุดเดิน พูดด้วยรอยยิ้ม : “พี่หลัว ผมจะเลือกเครื่องประดับให้คุณสองสามอย่าง”

หลัวหนิงตันมองเขาหนึ่งที : “นายซื้อให้ฉัน ไม่กลัวภรรยาของนายหึงเหรอ”

อู๋เป่ย : “การฝึกฝนของพวกเราถึงขั้นนี้ ปราศจากความรู้สึกทางโลกเหล่านี้”