ตอนที่ 2025
บทที่ 2028 หลัวหนิงตันได้รับการแก้แค้นครั้งใหญ่
October 21, 2026
ฮูหยินที่คนรับใช้พูดถึง ก็คือเฉิงเฟิงอี้ หลัวซือไท่อดไม่ได้ที่จะกระวนกระวายเล็กน้อย พูด : “บอกไปว่าฉันไม่อยู่.....”
แต่ยังไม่ทันสิ้นเสียง เฉิงเฟิงอี้ก็เดินเข้ามาแล้ว เธอเหลือบมองหลัวซือไท่และเด็กทารกในอ้อมแขนของเขาหนึ่งที พูดด้วยรอยยิ้ม : “นายท่าน เด็กสบายดีไหม”
หลัวซือไท่กอดเด็กเอาไว้แน่นตามสัญชาตญารณ พูด : “เฟิงอี้ คุณมาทำอะไร”
เฉิงเฟิงอี้พูดอย่างไม่แยแส : “คือแบบนี้ ผู้นำตระกูลมีเรื่องอยากหาคุณ คุณตามฉันไปหนึ่งรอบนะ และยังมีอีก วันเกิดของพ่อเธอกำลังจะถึงไม่ใช่เหรอ ให้เธอพาลูกกลับบ้านไปเยี่ยมญาติ”
หญิงสวยพูดทันที : “ฉันไม่กลับไป!”
สีหน้าของเฉิงเฟิงอี้จมลง : “ทำไม คุณไม่เชื่อฟังฉันแล้วเหรอ”
หญิงสวยพูดด้วยเสียงร้องไห้ : “เฉิงเฟิงอี้ ฉันรู้ว่าคุณกำลังวางแผนอะไรอยู่!”
เฉิงเฟิงอี้พูดอย่างไม่แยแส : “ฉันวางแผนอะไร คุณลองพูดมาสิ”
หญิงสวยส่ายหน้า : “ฉันไม่จำเป็นต้องพูด เธอรู้ดี”
หลัวซือไท่หัวเราะ พูด : “เฟิงอี้ ไว้ผมจะให้คนส่งไป คุณวางใจได้เลย”
เฉิงเฟิงอี้ “จัดการตอนนี้เลย”
หลัวซือไท่พูด : “อืม ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้เลย” พูดเสร็จก็เรียกพ่อบ้านมา คุยกันสองสามประโยค
เห็นว่าเขาจะส่งไปที่บ้านของแม่จริงๆ เฉิงเฟิงอี้พูด : “ไปกันเถอะ ไปพบผู้นำตระกูล”
หลัวซือไท่ตามเฉิงเฟิงอี้มาถึงห้องโถงของตระกูลหลัว ผู้นำตระกูลหลัวซีเฟิงมาถึงแล้ว ทันทีที่เฉิงเฟิงอี้มาถึง ก็ยืนอยู่ข้างกายหลัวซีเฟิง ราวกับว่าไม่เห็นหลัวซือไท่ดำรงอยู่ พูดอย่างอ่อนโยน : “ซีเฟิง คุณเก่งจริงๆ พลังยุทธ์ทะลวงอีกแล้วเหรอ”
หลัวซีเฟิงสูงสิบฟุต สง่างามอย่างมาก เขาหัวเราะฮ่าฮ่าออกมา ยื่นมือออกไปตบก้นของเฉิงเฟิงอี้หนึ่งที พูด : “เฟิงอี้ หลายวันมานี้ที่ผมเข้าฌาน คุณคิดถึงผมบ้างไหม”
ระหว่างเฉิงเฟิงอี้และเขาไม่ชัดเจนมาโดยตลอด ไม่ใช่สามีภรรยา แต่ก็เหมือนสามีภรรยา ตรงกันข้ามกลับเป็นหลัวซือไท่ ตั้งแต่แต่งงานหลังจากคลอดหลัวจูออกมา ก็ไม่เคยแตะต้องเฉิงเฟิงอี้อีกเลย
แม้ว่าภายในใจของเขาจะโกรธอย่างมาก แต่ผู้นำตระกูลนั้นแข็งแกร่งเกินไป เขาไม่กล้าตอบโต้ อดทนมาโดยตลอด
เฉิงเฟิงอี้ยิ้มที่มุมปาก : “ซีเฟิง ฉันมีเรื่องอยากปรึกษาคุณ”
หลัวซีเฟิง : “พูดสิ เพียงแค่สามารถทำได้ ผมทำให้คุณแน่นอน”
เฉิงเฟิงอี้ชี้ไปทางหลัวซือไท่และพูด : “ตระกูลมีโรงงานทำเหมืองอยู่ที่ชายแดนไม่ใช่เหรอ คุณส่งหลัวซือไท่ไปดูแลเหมืองสิ”
หลัวซีเฟิงประหลาดใจเล็กน้อย : “ทำไมต้องส่งเขาไปด้วย ซือไท่เป็นคนรู้เรื่องและเชื่อฟังมาโดยตลอด.....”
เฉิงเฟิงอี้ขมวดคิ้วและพูด : “ตอนนี้ฉันไม่อยากเห็นเขาแล้ว ชอบขวางทางตลอด”
หลัวซีเฟิงหัวเราะออกมา : “ได้ ซือไท่ เดี๋ยวนายกลับไปเก็บข้าวของ ไปดูแลโรงงานทำเหมืองแห่งนั้น”
หลัวซือไท่ตัวสั่นสะท้าน กำหมัดแน่น แต่สักพักหนึ่งก็ปล่อยออกมา พูดเสียงต่ำ : “รับทราบ ผู้นำตระกูล”
“พ่อของฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!”
ในเวลานี้ เสียงหนึ่งดังขึ้น หลัวหนิงตันและอู๋เป่ยปรากฏตัวพร้อมกัน
เมื่อเวลาที่หลัวซือไท่มองเห็นหลัวหนิงตัน เขาเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นหลัวจู เฉิงเฟิงอี้ก็คิดแบบนี้เหมือนกัน เธอพูดด้วยรอยยิ้ม : “จูเอ๋อร์ ทำไมหนูถึงกลับมาล่ะ คนผู้นี้คือใคร”
หลัวหนิงตันพูดอย่างเย็นชา : “เฉิงเฟิงอี้ ลืมตาสุนัขของแกมองให้ดี ฉันคือหลัวหนิงตัน ไม่ใช่หลัวจู!”
เฉิงเฟิงอี้ตกใจอย่างมาก : “เธอคือหลัวหนิงตัน แล้วจูเอ๋อร์ของฉันล่ะ”
อู๋เป่ย : “ถูกเฉิงหยุนเจี๋ยฆ่าไปแล้ว”
ความรู้สึกของเฉิงเฟิงอี้มืดลง ถูกหลัวซีเฟิงพยุงเอาไว้ เขาพูดด้วยความโกรธ : “หลัวหนิงตัน เธอชั่วร้ายมาก!”
ใบหน้าของหลัวหนิงตันเต็มไปด้วยความเยือกเย็น : “ชั่วร้ายเหรอ เฉิงเฟิงอี้สองแม่ลูกที่ฆ่าฉันในอดีต ทำไมถึงบอกว่าฉันชั่วร้ายล่ะ”
หลัวซีเฟิงพูดอย่างดุร้าย : “เด็กๆ ตบปากเธอ!”
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเข้ามา อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ไม่ต้องเรียกแล้ว องครักษ์ของแกหลับไปหมดแล้ว”
หลัวซีเฟิงตกใจอย่างมาก : “แกเป็นใคร”
อู๋เป่ย : “เป็นคนที่แกยุ่งด้วยไม่ได้”
หลัวซีเฟิงกลืนน้ำลายหนึ่งที ในที่สุดก็ไม่กล้าลงมือต่อ ทำได้แค่ฮึอย่างหนักหนึ่งที