บทที่ 2048 ขโมยผลึกสวรรค์

อู๋เป่ยถามเอ้อร์โกว: “ม่านพลังนี้ แกพอมีวิธีทลายมันไหม?”

เอ้อร์โกวตอบ: “คุณหมายถึงม่านแสงสีแดงตรงหน้าหรือเปล่า? เจ้าสิ่งนี้ฉันเคยเจอ มันไม่สามารถขวางฉันได้หรอก”

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ เขาอุ้มเอ้อร์โกวบินไปใกล้ม่านพลัง ทันใดนั้น พลังประหลาดจากตัวเอ้อร์โกวก็เริ่มก่อตัวขึ้น และเมื่อพวกเขาเข้าใกล้ ม่านพลังนั้นก็เปิดเป็นช่องว่างทันที ทำให้ทั้งสองสามารถผ่านเข้าไปได้อย่างง่ายดาย

เหมืองผลึกสวรรค์มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ครอบคลุมพื้นที่นับหมื่นตารางกิโลเมตร อู๋เป่ยและเอ้อร์โกวร่อนลงบนยอดเขาแห่งหนึ่ง อู๋เป่ยใช้พลังจิตสำรวจพื้นที่ใต้ดิน และพบว่ามีผลึกสวรรค์ซ่อนอยู่ในหลายจุด แต่ปัญหาคือผลึกเหล่านี้ถูกปกคลุมด้วยชั้นหินแข็งแกร่ง ทำให้การขุดเจาะออกมานั้นยากลำบาก

ในระยะห่างออกไปหลายร้อยลี้ อู๋เป่ยมองเห็นเหมืองที่คนงานกำลังขุดเจาะลงไปใต้ดินลึกนับหมื่นเมตร การเก็บผลึกสวรรค์ของพวกเขา มันล่าช้าและไร้ประสิทธิภาพ

อู๋เป่ยพูดว่า: “เอ้อร์โกว งานนี้ต้องพึ่งแกแล้วล่ะ”

เอ้อร์โกวตอบ: “ฉันไม่เข้าใจเรื่องการฝึกตน คุณต้องบอกตำแหน่งของผลึกสวรรค์ให้ฉันรู้ก่อน”

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง: “เรื่องนี้ไม่ยาก”

เขาเอามือแตะหัวเอ้อร์โกว แล้วให้จิตสำนึกของเอ้อร์โกวเชื่อมโยงกับพลังจิตของเขา เพื่อตรวจสอบตำแหน่งของผลึกสวรรค์ในใต้ดิน

ผลึกสวรรค์เหล่านี้กระจายตัวอยู่ไกลกันมาก ทำให้การเก็บเกี่ยวเป็นเรื่องยาก

เมื่อพลังจิตของอู๋เป่ยล็อกเป้าหมายไปที่ผลึกสวรรค์ก้อนหนึ่ง จู่ๆ ผลึกสวรรค์นั้นก็หายวับไปจากตำแหน่งเดิม และไปปรากฏอยู่ตรงหน้าอู๋เป่ยทันที ผลึกสวรรค์ก้อนนั้นมีขนาดเท่ามันเทศ สีทองอ่อน และมีพลังงานล่องลอยอยู่ข้างในราวกับควัน

อู๋เป่ยตาเบิกกว้าง: “ยอดเยี่ยม! ทำต่อไปเลย!”

เขาใช้พลังจิตล็อกตำแหน่งผลึกสวรรค์ทีละก้อน ขณะที่เอ้อร์โกวใช้ความสามารถเคลื่อนย้ายผลึกสวรรค์มาที่เขา ในไม่ช้า ผลึกสวรรค์รอบตัวอู๋เป่ยก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากสิบก้อน เป็นร้อยก้อน จากนั้นหนึ่งพันก้อน และสุดท้ายถึงสามพันก้อน

ทั้งเหมืองผลึกสวรรค์ มีผลึกสวรรค์อยู่ประมาณสามแสนก้อน อู๋เป่ยเก็บผลึกสวรรค์รอบๆ จนหมดแล้วก็เปลี่ยนที่และเก็บต่อไป

หลังจากพระอาทิตย์ตก เขาเก็บผลึกสวรรค์ได้แล้วหลายแสนก้อน และเมื่อถึงเวลาเช้าตรู่ จำนวนก็เกินสองแสนแปดหมื่นก้อน

“ที่เหลืออยู่ใกล้ปากเหมืองเกินไป แถมยังมีไม่มากนัก เราไม่ต้องไปแล้ว” เขาบอกกับเอ้อร์โกว

หลังเก็บเสร็จ อู๋เป่ยกับหมาเตรียมจะจากไป แต่กลับได้ยินเสียงฝีเท้า

อู๋เป่ยรีบซ่อนตัวอยู่หลังหินก้อนใหญ่ทันที พร้อมกับเก็บซ่อนพลังปราณของตน

เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เป็นเสียงของคนสองคน หนึ่งในนั้นพูดขึ้นว่า “ศิษย์พี่ งานตรวจเหมืองและลาดตระเวนภูเขานี่ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน พรุ่งนี้ตอนกลางคืนพวกเราทีมสองได้พัก ทำไมไม่ไปเที่ยวเมืองจื่อหยางด้วยกันสักคืนล่ะ?”

“ฮ่าๆ ได้สิ ฉันก็คิดถึงสาวงามทางนั้นเหมือนกัน แต่บอกก่อนนะ ว่าค่าใช้จ่ายในหออี๋หงน่ะไม่น้อยเลย เราคงต้องหาทางหาเงินเพิ่มแล้วล่ะ”

“ฉันแอบเก็บเศษผลึกสวรรค์ไว้บ้างนิดหน่อย เปลี่ยนเป็นเงินได้ไม่น้อยเลย แค่นี้ก็พอให้เราใช้แล้ว”

“เฮ้อ ถ้าสามารถขโมยผลึกสวรรค์ก้อนใหญ่สักก้อนได้คงรวยไปเลย แต่น่าเสียดายที่ผู้อาวุโสฟู่นั้นคุมเข้มมาก ไม่มีใครกล้าเอาหรอก”

“คุณคิดว่าผลึกสวรรค์หลายหมื่นก้อนที่พวกเราสำนักมังกรพยัคฆ์เก็บมาได้ ถูกแบ่งไปให้ใครบ้าง?”

“จะให้ใครได้อีกล่ะ? พวกผู้อาวุโสในสำนักต้องส่งต่อให้กลุ่มอำนาจข้างบนไปเกินครึ่ง ที่เหลือก็ให้พวกระดับสูงใช้ฝึกตน ฉันได้ยินมาว่าแม้แต่ผู้อาวุโสหลายคนก็แย่งกันเพราะไม่พอใช้”

“เฮ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรา ไปลาดตระเวนต่อเถอะ”

เมื่อทั้งสองเดินจากไปไกลแล้ว อู๋เป่ยก็เตรียมตัวจะออกเดินทางต่อ เขาเดินลัดเลาะภูเขาอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งขึ้นมาถึงยอดเขาลูกหนึ่ง ทันใดนั้นก็มีหญิงสาวในชุดสีม่วงรูปร่างอ่อนช้อยงดงาม มีท่าทีเย็นชา ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา

นางมองอู๋เป่ยแล้วถามว่า “คุณเป็นศิษย์จากสำนักไหน?”

อู๋เป่ยนึกถึงบทสนทนาของชายสองคนก่อนหน้านี้ จึงตอบไปว่า “ฉันเป็นศิษย์จากทีมสอง คืนนี้มาลาดตระเวน”

หญิงสาวพยักหน้า “ตามฉันมา”

อู๋เป่ยคิดในใจว่าคุณเป็นใครกัน? แล้วทำไมฉันต้องตามคุณไปด้วย เขากำลังคิดจะลงมือฟาดหญิงสาวให้สลบ แต่กลับได้ยินนางพูดว่า “ฉันกำลังปรุงยาขาดผู้ช่วย คุณไปช่วยหน่อย ถ้าฉันสามารถปรุงยาสำเร็จได้ ฉันจะให้รางวัลคุณอย่างงาม”

เมื่อได้ยินเรื่องปรุงยา อู๋เป่ยก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันทีจึงตอบไปว่า “ครับ”

หญิงสาวโบกมือเพียงครั้งเดียว ร่างของอู๋เป่ยและหมาก็ลอยขึ้นไปบนอากาศ และมุ่งหน้าไปยังยอดเขาลูกหนึ่ง บนยอดเขามีกลุ่มอาคารตั้งอยู่ พวกเขาร่อนลงที่ลานบ้านหลังหนึ่ง

ในลานมีห้องปรุงยาที่ภายในมีเตาปรุงยากำลังถูกจุดไฟอยู่ บนชั้นวางข้างๆ มีสมุนไพรหลากหลายชนิดที่ดูแล้วล้วนเป็นสมุนไพรล้ำค่า บางชนิดอู๋เป่ยเคยตามหาแต่ไม่เคยได้มา เมื่อมองไปที่เตาปรุงยานั้นก็พบว่ามันเป็นเตาชั้นดีอย่างยิ่ง ซึ่งอย่างน้อยก็ดีกว่าเตาที่เขาเคยใช้มาก่อน เตาของเขาเป็นเพียงเตาที่ประกอบใช้ไปตามสภาพ แต่เตานี้ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์ด้านการหล่อเตา

“นำสมุนไพรไปล้างหน่อย ใช้น้ำพุภูเขาที่นั่น” หญิงสาวกล่าวสั่งเมื่อเดินกลับมา