บทที่ 2050 ยาแห่งจักวาลหลัก

ขณะนั้นเงาร่างหนึ่งพุ่งไล่ตามขึ้นมา ขวางหน้าอู๋เป่ย เขายกมือขึ้นประสานคำนับ พลางยิ้มแล้วกล่าวว่า "ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ ฉันต้องขออภัยที่ล่วงเกินเมื่อครู่ ตัวฉันคือประมุขแห่งสำนักมังกรพยัคฆ์—เหอไท่!"

อู๋เป่ยมีสีหน้าเรียบเฉย เอ่ยเสียงเย็นว่า"คุณจะขวางทางฉันหรือ?"

ประมุขเหอไท่หัวเราะแล้วกล่าว "ไม่กล้า! สำนักมังกรพยัคฆ์ของเราถึงจะเป็นเพียงสำนักสี่ดวงดาว แต่เมื่อไม่นานมานี้เราได้รับสวนสมุนไพรโบราณมาแห่งหนึ่ง ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ปรุงยาอู๋สนใจจะไปดูหรือไม่?"

อู๋เป่ยนิ่งไปครู่หนึ่ง กล่าวว่า "ในเมื่อประมุขเหอเชิญชวนอย่างจริงใจ เช่นนั้นฉันจะไปดูก็แล้วกัน"

เหอไท่เชิญอู๋เป่ยกลับมายังตำหนัก จากนั้นหยิบแหวนทองแดงวงหนึ่งออกมาแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ สวนสมุนไพรอยู่ในมิติของแหวนวงนี้"

อู๋เป่ยถามว่า "เจ้าของแหวนวงนี้เป็นใครหรือ?"

เหอไท่ตอบว่า "เป็นของปรมาจารย์ปรุงยาในยุคโบราณ ผู้เป็นศิษย์เอกของมรรคาจารย์โอสถ ภายในมิติมีกฎเกณฑ์สมบูรณ์แบบ อีกทั้งยังเต็มไปด้วยสมุนไพรจำนวนมาก หลังจากที่ฉันได้มันมา ฉันไม่กล้าประกาศออกไป เพียงส่งคนออกตามหาผู้เชี่ยวชาญด้านการปรุงยา และหวังที่จะฝึกนักปรุงยาของเราเอง เพื่อจะได้ใช้ประโยชน์จากสมุนไพรในนั้น"

พูดจบ เขาโยนแหวนขึ้นกลางอากาศ แหวนปลดปล่อยแสงเจิดจ้าออกมา กลางแสงปรากฏประตูสีเขียวเรืองรองบานหนึ่ง

อู๋เป่ยกล่าวกับเหอไท่ว่า "ขอเชิญท่านประมุขเหอไปด้วยกันกับฉันเถิด"

เหอไท่หัวเราะพลางกล่าวว่า "แน่นอนอยู่แล้ว" จากนั้นทั้งสองเดินเคียงกันเข้าสู่ประตูแสง

หลังจากพวกเขาหายลับไป เหอฮวนก็พยายามจะตามเข้าไปด้วย แต่กลับถูกเหล่าผู้อาวุโสขัดขวาง

"เหอฮวน มิตินั้นไม่ใช่ที่ที่หนูเข้าไปได้"

เหอฮวนขมวดคิ้ว "ทำไมฉันจะเข้าไปไม่ได้?"

ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวว่า "บุรุษผู้นั้นต้องมีความเชี่ยวชาญในการปรุงยาสูงส่งอย่างยิ่ง และแหวนวงนี้ที่จริงแล้วคือสถานที่ที่มรรคาจารย์โอสถใช้ค้นหาผู้สืบทอด เมื่อเขาเข้าไป จะต้องเผชิญกับการทดสอบการสืบทอด ซึ่งระหว่างนั้นเขาจะต้องปรุงยาตลอดเวลา ด้วยเช่นนี้ ยาที่เขาปรุงจะตกเป็นของสำนักมังกรพยัคฆ์ของเราโดยปริยาย"

อีกคนกล่าวเสริมว่า "การสืบทอดมรรคาจารย์โอสถ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ปรุงยาธรรมดาจะผ่านได้ เขาน่าจะต้องหมดอายุขัยในนั้น และกลายเป็นผู้ปรุงยาให้สำนักมังกรพยัคฆ์ตลอดไป"

เหอฮวนโกรธจนตัวสั่น "พวกท่านจะใช้เล่ห์กลกับอาจารย์ของฉันหรือ!"

ผู้อาวุโสกล่าวอย่างไม่สะทกสะท้าน "ผู้ปรุงยาระดับนั้นไม่มีทางมารับใช้พวกเรา นี่คือหนทางเดียวที่จะรั้งเขาไว้ได้"

เหอฮวนรับไม่ได้ "แต่อาจารย์ของฉันทรงพลังยิ่ง หากเขาผ่านการทดสอบสืบทอดนี้ไปได้ พวกท่านจะทำอย่างไร?"

ผู้อาวุโสหัวเราะเบาๆ "ถ้าเขาผ่านก็ยิ่งดี เขาจะต้องขอบคุณพวกเราที่มอบโอกาสนี้ให้ หลังจากนั้นสำนักมังกรพยัคฆ์ก็จะมีที่พึ่งพาอันแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น"

เหอฮวนได้แต่กล่าวด้วยเสียงหมดแรง "พวกท่านมันเจ้าเล่ห์นัก!"

เมื่ออู๋เป่ยเข้าไปในพื้นที่ภายในแหวน เขาพบว่าสถานที่แห่งนี้กว้างใหญ่มาก และเต็มไปด้วยไอวิญญาณอย่างอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งเมื่อมองไปรอบๆ ก็พบกับภูเขาเขียวชอุ่มและสายน้ำใสสะอาด เขายังได้กลิ่นสมุนไพรมากมายลอยมาตามลม

เหอไท่หัวเราะพร้อมกล่าวว่า “ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ นี่คือมิติภายในแหวน เชิญคุณสำรวจตามสบาย”

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในจิตของอู๋เป่ย “ผู้ปรุงยาที่มาใหม่ ท่านยินดีจะรับการทดสอบเพื่อสืบทอดวิถีปรุงยาหรือไม่?”

อู๋เป่ยสะกิดใจขึ้นมาทันที “ที่นี่มีการสืบทอดวิถีปรุงยา? สืบทอดของผู้ใด?”

เสียงนั้นตอบกลับ “เป็นการสืบทอดของมรรคาจารย์โอสถ”

ถึงแม้ว่าอู๋เป่ยจะมีความเชี่ยวชาญด้านปรุงยามากอยู่แล้ว แต่เขาไม่ได้ปฏิเสธในทันที เขาถามต่อ “หากฉันรับการสืบทอดนี้ ฉันจะได้รับประโยชน์อะไร?”

เสียงนั้นตอบว่า “ท่านจะได้รับสมุนไพรล้ำค่าจำนวนมากที่มรรคาจารย์โอสถผนึกไว้ รวมถึงทักษะปรุงยาที่ล้ำเลิศที่สุด!”

อู๋เป่ยสนใจเพียงสมุนไพร จึงถามต่อว่า “สมุนไพรแบบใด?”

เสียงนั้นกล่าว “บางส่วนมาจากจักรวาลหลัก”

อู๋เป่ยหัวใจเต้นรัว “สมุนไพรจากจักรวาลหลัก? มีจำนวนเท่าใด?”

“ทั้งหมดห้าสิบสามต้น”

อู๋เป่ยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ฉันยอมรับการทดสอบ! ขอถามท่าน ฉันควรเรียกท่านว่าอะไร?”