บทที่ 2098 เตายาราคาเศษซาก

เมื่อเห็นตัวเลขที่เฉิงเว่ยแสดงออกมา ทุกคนก็อุทานด้วยความตกใจ เมื่อเทียบกับอู๋เป่ยที่ได้เก้าหมื่นกว่า ตัวเลขหนึ่งแสนสามหมื่นของเขานั้นน่ากลัวกว่าอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม แม้ทุกคนจะอุทาน แต่ก็ไม่รู้สึกประหลาดใจ เพราะเฉิงเว่ยเป็นผู้บำเพ็ญชั้นลมปราณ ผลลัพธ์นี้ของเขาถือว่าธรรมดา เมื่อเทียบกันแล้ว พลังหมัดเดียวของอู๋เป่ยต่างหากที่เรียกได้ว่าน่าทึ่ง

อู๋เป่ยมองไปที่เสาวัดพลังแล้วพูดว่า: "คุณไม่ควรเสียพลังงานไปเปล่าๆ ไม่อย่างนั้นคุณจะแพ้อย่างยับเยิน แต่ก่อนที่ผมจะลงมือ คุณยังมีโอกาสอีกครั้ง"

เฉิงเว่ยเลิกคิ้ว: "โอ้ โอกาสอะไร?"

อู๋เป่ย: "ก้มหัวขอโทษอวิ๋นซ่าง แล้วตบหน้าตัวเองสามสิบที ผมจะไม่เอาเรื่อง"

เฉิงเว่ยโกรธมาก ตวาดเสียงแข็ง: "แกคิดว่าแกเป็นใคร! ลงมือเลย ฉันจะฆ่าแกเดี๋ยวนี้!"

คนรอบข้างกระจายออกไปทันที มองอู๋เป่ยกับเฉิงเว่ยด้วยความตื่นเต้น ในสำนักเซวียนหมิง ศิษย์ระดับต่ำสามารถท้าทายศิษย์ระดับสูงได้ เฉิงเว่ยคนนี้ก็เป็นศิษย์สายตรง แต่เขาเป็นศิษย์หัวกะทิระดับสอง มีตำแหน่งสูงกว่าอู๋เป่ย ตามกฎแล้ว หากอู๋เป่ยท้าชนะ เขาจะได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์ระดับสองโดยตรง

"น่าสนใจ! คนหนึ่งเป็นเทียนเฉียวหน้าใหม่ อีกคนเป็นศิษย์หัวกะทิระดับสอง พวกคุณคิดว่าใครมีโอกาสชนะมากกว่ากัน?"

"ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าอู๋เป่ยคนใหม่จะต้องแพ้แน่ๆ แต่ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยแล้ว"

"ใช่ พลังและศักยภาพของเขาแข็งแกร่งมาก ความอดทนก็ทำลายสถิติประวัติศาสตร์ คนแบบนี้อาจจะสร้างปาฏิหาริย์ได้!"

"แต่เฉิงเว่ยเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นลมปราณ มีพลังเที่ยงแท้อันทรงพลังในร่างกาย ไม่ว่าขั้นฝึกฝนร่างกายจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางต่อกรกับพลังเที่ยงแท้ได้!"

อู๋เป่ยเดินไปยืนตรงข้ามเฉิงเว่ยอย่างไม่เร็วไม่ช้าภายใต้สายตาของทุกคน หยุดห่างไปเจ็ดก้าว เขาพูดนิ่งๆ: "เฉิงเว่ย ถ้าคุณรับมือกับสามกระบวนท่าของผมได้โดยไม่แพ้ ถือว่าคุณชนะ"

เฉิงเว่ยอึ้งไป สามกระบวนท่า? แต่หลังจากนั้นเขาก็โกรธ: "แกกำลังดูถูกฉันหรือ?"

อู๋เป่ย: "จริงๆ แล้วสามกระบวนท่าก็ยกให้คุณมากเกินไปแล้ว คุณน่าจะรับมือกับท่าแรกของผมไม่ได้ด้วยซ้ำ"

"แกตายแน่!" เฉิงเว่ยตะโกน พลังเที่ยงแท้พลุ่งพล่านรอบตัว สายตาอาฆาต

"โครม!"

ในตอนนั้น พื้นดินสั่นเล็กน้อย อู๋เป่ยปรากฏตัวข้างกายเฉิงเว่ยอย่างกะทันหัน เท้าซ้ายก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับพุ่งตัวชนไปข้างหน้า ขณะลงมือ พลังวิเศษในร่างกายเขาสั่นสะเทือน พลังมหาศาล!

เฉิงเว่ยรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ชนเข้ามา บวกกับเท้าที่ถูกขัด ร่างกายลอยไปอย่างควบคุมไม่ได้ การชนครั้งนี้ทำให้ร่างกายเขาชา เขาลอยไปในอากาศราวกับซากศพเป็นระยะสิบกว่าเมตร แล้วตกลงบนพื้นอย่างแรง ฝุ่นกระจายขึ้นมา

หลังจากตกลงพื้น เฉิงเว่ยเวียนหัวตาพร่า ขยับไม่ได้

อู๋เป่ยเดินมาตรงหน้าเขา ถามเย็นชา: "ยอมหรือไม่?"

เฉิงเว่ยสูดหายใจลึก พยายามลุกขึ้นนั่งจากพื้น เขาเงยหน้ามองอู๋เป่ย สีหน้าตกตะลึง: "เป็นไปไม่ได้! พลังของแกเทียบเท่ากับผู้แข็งแกร่งชั้นลมปราณขั้นสิบ!"

อู๋เป่ยพูดนิ่งๆ: "นั่นแสดงว่าคุณไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังเลย!"

พูดจบ เขาไม่มองอีกฝ่ายอีก จูงมืออวิ๋นซ่างเตรียมจะออกจากลานกว้าง

เกาไห่หัวเราะพูด: "น้องอู๋ อย่าเพิ่งรีบไป คุณชนะเฉิงเว่ยแล้ว ได้รับสถานะศิษย์หัวกะทิระดับสองแล้ว เพื่อความปลอดภัย คุณควรไปที่ตำหนักเลื่อนขั้นก่อน เพื่อรับตำแหน่งศิษย์หัวกะทิระดับสองอย่างเป็นทางการ"

อู๋เป่ย: "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ผมจะไปเดี๋ยวนี้"

อวิ๋นซ่างยิ้มพูด: "ศิษย์พี่เก่งจริงๆ เพิ่งมาที่นี่ก็กลายเป็นศิษย์หัวกะทิระดับสองแล้ว"

อู๋เป่ย: "อวิ๋นซ่าง สำนักเซวียนหมิงมีศิษย์หัวกะทิระดับสองกี่คน?"

อวิ๋นซ่าง: "ในศิษย์หัวกะทิสามพันคน มีศิษย์หัวกะทิระดับสองไม่ถึงสองร้อยคน"

"แล้วศิษย์หัวกะทิระดับหนึ่งล่ะ?"

อวิ๋นซ่าง: "ศิษย์หัวกะทิระดับหนึ่งมีไม่ถึงห้าสิบคน แน่นอนว่า เหนือศิษย์หัวกะทิขึ้นไปยังมีศิษย์ชั้นสูง ปัจจุบันทั้งสำนักมีศิษย์ชั้นสูงเพียงแปดคน พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญระดับพลังแห่งความรอบรู้"