บทที่ 2121 พลังประตูแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุด

เสี่ยวหมิง: "แน่นอน แม้แต่ปานหยวนก็ยังไม่มีปราณเซียนสามร้อยสายอยู่ในมือ เขามีแค่ไม่กี่สิบสายเท่านั้น"

อู๋เป่ย: "แล้วปราณเซียนสามร้อยสายนี้มีที่มาอย่างไรกันแน่?"

เสี่ยวหมิง: "แท้จริงแล้ว ปราณเซียนสามร้อยสายนี้มีต้นกำเนิดมาจากพลังเวทมนตร์และพลังแห่งความรอบรู้ที่แฝงอยู่ในวัตถุสามร้อยชิ้นภายในเจิ้นตั้นหลัก วัตถุเหล่านั้นล้วนมีความพิเศษเป็นอย่างมาก หากเจ้าควบคุมปราณเซียนเหล่านี้ได้ ในอนาคตเมื่อเจ้าไปยังเจิ้นตั้นหลัก เจ้าก็จะสามารถค้นพบและควบคุมวัตถุทั้งสามร้อยชิ้นนั้นได้อย่างง่ายดาย"

อู๋เป่ย: "ถ้าเช่นนั้น ทำไมปราณเซียนเหล่านี้ถึงได้เข้ามาในเจิ้นตั้นหมิงกู่กันล่ะ?"

เสี่ยวหมิง: "ไม่แน่ใจ บางทีอาจเป็นโชคชะตาหรือความบังเอิญก็ได้"

อู๋เป่ย: "การหลอมรวมพลังเซียนสามร้อยสาย มีประโยชน์อะไรกับข้าในตอนนี้?"

เสี่ยวหมิง: "เจ้าไม่จำเป็นต้องหลอมรวมทั้งหมด แต่ทุกครั้งที่เจ้าหลอมรวมพลังเซียนหนึ่งสาย เจ้าจะได้รับพลังเวทย์หนึ่งชนิด และเมื่อเจ้าบรรลุถึงขั้นพลังแห่งความรอบรู้ พลังเวทย์เหล่านี้ก็จะกลายเป็นพลังแห่งความรอบรู้"

อู๋เป่ย: "ข้าจำได้ว่า ในเจิ้นตั้นหลัก ลำดับพลังยุทธ์ ก่อนจะถึงขั้นพลังแห่งความรอบรู้ ยังมีขั้นลับอีกหนึ่งขั้น"

เสี่ยวหมิง: "ใช่แล้ว นั่นคือลำดับพลังยุทธ์ของผู้บำเพ็ญแห่งเจิ้นตั้นหลัก"

อู๋เป่ย: "ข้าไม่แน่ใจนักว่า ข้าจะสามารถฝึกตนในมิติพิสดารได้หรือไม่?"

เสี่ยวหมิง: "มันยากมาก เพราะลำดับระเบียบของเจิ้นตั้นรองยังไม่สมบูรณ์ จึงไม่สามารถรองรับการฝึกตนในมิติพิสดารได้ อย่างไรก็ตาม เจ้าสามารถลองดู บางทีอาจมีโอกาสสำเร็จก็เป็นได้"

อู๋เป่ย: "มันยากตรงไหน?"

เสี่ยวหมิง: "ระเบียบและกฎของมิติพิสดารลับสิบขั้น เจิ้นตั้นหลัก ในขอบเขตแห่งเต๋าไม่สามารถมอบให้ได้ อย่างไรก็ตาม หากเจ้าฝึกตนในมิติพิสดาลับ เจ้าจะสามารถบดขยี้เหล่าเทียนเฉียวทั้งหมดในเจิ้นตั้นหลักที่อยู่ในขอบเขตแห่งเต๋าได้"

อู๋เป่ยยิ้มขึ้นมา: "เช่นนั้น ข้าต้องทำอย่างไรถึงจะฝึกตนในมิติพิสดารลับสิบขั้นได้?"

เสี่ยวหมิง: "ดังนั้น เจ้าต้องเข้าสู่สถานที่ที่มีสภาพแวดล้อมคล้ายกับเจิ้นตั้นเพื่อฝึกตน"

อู๋เป่ยดวงตาทอประกาย: "มีสถานที่เช่นนั้นด้วยหรือ?"

เสี่ยวหมิง: "หากพลังประตูแห่งสวรรค์ของเจ้าสามารถก้าวขึ้นไปถึงระดับหนึ่ง หลังจากนั้นพลังประตูแห่งสวรรค์ก็จะเข้าใกล้เจิ้นตั้นหลักอย่างไร้ขีดจำกัด เมื่อถึงตอนนั้น เจ้าจะสามารถฝึกตนภายในพลังประตูแห่งสวรรค์ของตนเองได้"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วกล่าวว่า: "เช่นนั้น เจ้าคงมีวิชายุทธสำหรับฝึกตนในมิติพิสดารครบสิบขั้นสินะ?"

เสี่ยวหมิง: "ในเจิ้นตั้นหลักวิชายุทธที่แข็งแกร่งที่สุดของมิติพิสดารนั้นอยู่ภายใต้การครอบครองของสำนักอันทรงพลังมาโดยตลอด และผู้ที่เปิดเจิ้นตั้นหมิงกู่ก็เป็นศิษย์ของสำนักนี้พอดี นับว่าเจ้าโชคดีไม่น้อย"

อู๋เป่ย: "เมื่อมีวิชายุทธแล้ว ต่อไปข้าแค่ต้องเปิดพลังประตูแห่งสวรรค์เท่านั้น!"

เสี่ยวหมิง: "เจ้าสามารถเปิดมันได้ทุกเมื่อ ข้าจะช่วยเจ้าเปิดพลังประตูแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุด"

อู๋เป่ย: "ยอดเยี่ยม!"

หลังจากเตรียมตัวเล็กน้อย เขาก็เริ่มรวบรวมพลังเพื่อเปิดพลังประตูแห่งสวรรค์ แต่ในขณะนั้นเอง เสียงของ ปานหยวน ก็ดังขึ้นอีกครั้ง…

เสี่ยวหมิง: "เจ้ามีเพียงจุดชีพจรสิบสองหลัก มันไม่อาจช่วยเขารวมรวมพลังประตูแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดได้หรอก"

เสี่ยวหมิง: "จุดชีพจรสิบสองหลักก็เพียงพอแล้ว"

ปานหยวน: "ในเจิ้นตั้นของข้ามีถึงสามสิบหกจุดชีพจรหลัก ซึ่งมากกว่าของเจ้าถึงสามเท่า หากเรารวมจุดชีพจรหลักของเราสองคนเข้าด้วยกัน ก็จะได้ทั้งหมดสี่สิบแปดจุดชีพจรหลัก เช่นนี้แล้ว อู๋เป่ยก็จะสามารถสร้างพลังประตูแห่งสวรรค์ระดับหนึ่งได้อย่างง่ายดาย"

เสี่ยวหมิงเป็นคนมีเหตุผล จึงถามว่า: "เจ้าต้องการสิ่งใดเป็นข้อแลกเปลี่ยน?"

ปานหยวน: "ข้ากับอู๋เป่ยขอทำความรู้จักกันก่อน"

เสี่ยวหมิง เงียบไปสองวินาที ก่อนกล่าวว่า: "ได้ ข้ายอมรับความช่วยเหลือของเจ้า"

ยังไม่ทันที่อู๋เป่ยจะตอบตกลง ร่างของเขาก็หายไปจากที่เดิมทันที

ชั่วพริบตาเดียว เขาปรากฏตัวขึ้นในมิติที่ไม่คุ้นเคย

ทันทีที่เขาปรากฏตัว แสงสว่างสามสิบหกสายก็พุ่งเข้าสู่ร่างของเขา

ในร่างของเขาเกิดการเปิดจุดลมปราณหลักเพิ่มขึ้นอีกสามสิบหกจุดโดยอัตโนมัติ

จุดลมปราณเหล่านี้เชื่อมโยงโดยตรงกับสามสิบหกพลังวิญญาณในเจิ้นตั้นหลัก