บทที่ 2123 พลังลับร้อยชนิด

ลำแสงพลังนี้มีความแข็งแกร่งมาก เมื่อมันพุ่งเข้ามา จิตวิญญาณแห่งพลังอู๋เป่ยก็แตกสลายทันที กลายเป็นฝุ่นละเอียดมากมายและถูกพลังนี้พัดพาไป เหมือนกับการทิ้งแป้งลงไปในน้ำเชี่ยว มันก็ถูกกระแสน้ำพัดพาไปทันที

ในช่วงเวลานั้น อู๋เป่ย รู้สึกว่าจิตสำนึกของเขาหยุดชะงัก เขารู้สึกเหมือนวิญญาณของเขาหายไปหลอมรวมกับเจิ้นตั้นกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีที่สิ้นสุด อยู่ทุกหนทุกแห่ง!

อาจจะผ่านไปแค่เสี้ยววินาที หรืออาจเหมือนเวลาผ่านไปหลายหมื่นปี เขาก็กลับมามีสติอีกครั้ง

เขาลืมตาขึ้น พบว่าจิตวิญญาณแห่งพลังของเขายังคงลอยอยู่ในอากาศ ดูเหมือนว่ามันจะไม่เคยหายไปเลย

จิตวิญญาณแห่งพลังกลายเป็นแสงวิญญาณสายหนึ่ง และกลับเข้าร่างของเขาในชั่วพริบตา

เขารู้สึกถึงพลังอันแข็งแกร่งและน่ากลัวของจิตวิญญาณแห่งพลังทันที

จากนั้น จิตวิญญาณบริสุทธิ์ของเขาก็เข้าครอบงำจิตวิญญาณแห่งพลังโดยสมบูรณ์

จิตสำนึกหลักและรองของเขากลายเป็นหนึ่งเดียว แล้วรวมตัวกันจนกลายเป็นจิตวิญญาณ

เมื่อ อู๋เป่ยมีจิตวิญญาณแล้ว เขาก็มีพลังจิตด้วย ในพริบตาเดียวพลังจิตของเขาก็ครอบคลุม เขตวิญญาณไร้ขอบเขตทั้งหมด และยังขยายไปถึงเจิ้นตั้นรองและเจิ้นตั้นหลัก

เขาสัมผัสได้ว่าในเจิ้นตั้นรองมีเจิ้นตั้นนับไม่ถ้วนเชื่อมต่อกันอย่างแน่นหนา ขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความกว้างใหญ่และมหาศาลของเจิ้นตั้น ทั้งสองแห่งต่างมีความสมจริงและความหลอกลวงในเวลาเดียวกัน

ปานหยวน: "เจ้าสามารถฝึกตนเพื่อหาพลังลับที่นี่ได้ พลังลับคือพลังพิเศษบางชนิดใน เจิ้นตั้นหลัก ซึ่งมันมีความพิเศษมาก เพราะมันไม่ได้มีแค่ในเจิ้นตั้นหลักเท่านั้น แต่ยังสามารถเข้าสู่เจิ้นตั้นรอง ได้ด้วย แต่ในเจิ้นตั้นรอง เจ้าจะจับและสกัดพลังลับได้ยาก แต่เขตวิญญาณไร้ขอบเขตนั้นต่างออกไป ที่นี่เป็นพื้นที่เชื่อมระหว่างเจิ้นตั้นหลักและเจิ้นตั้นรอง ที่นี่เจ้าสามารถจับพลังลับได้ง่ายดาย!"

อู๋เป่ย พยักหน้าช้าๆ เขาพักสักครู่ จากนั้นจิตวิญญาณของเขาก็พุ่งออกจากศีรษะ ร่างจิตวิญญาณ ของเขานั้นสูงอย่างน้อยหลายหมื่นลี้และเต็มไปด้วยพลังที่น่าทึ่ง! พลังจิต ที่แข็งแกร่งของเขากวาดไปทั่วเขตวิญญาณไร้ขอบเขตเพื่อค้นหาพลังลับ

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที อู๋เป่ยก็รู้สึกถึงพลังที่แข็งแกร่งและลึกลับลอยผ่านมาไม่ไกล และมันมีปริมาณมหาศาล!

จิตวิญญาณของเขาพุ่งไปข้างหน้าในทันที

เขาใช้มือใหญ่คว้าเอาแสงสีเขียวที่ยาวหลายร้อยเมตรจากในอากาศ พอแสงสีเขียวถูกจับได้ มันก็หดตัวลงกลายเป็นลูกบอลแสงสีเขียวทันที

ปานหยวนกล่าว: "ฝึกมันซะ เร็ว!"

อู๋เป่ยไม่มีเวลาคิดมาก เขาอ้าปากของจิตวิญญาณ แล้วกลืนลูกบอลแสงสีเขียวเข้าไป

เมื่อแสงสีเขียวเข้าไปในท้อง มันเปลี่ยนเป็นพลังลึกลับที่หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของเขา แล้วมันก็เริ่มก่อตัวเป็นเส้นทางพลังที่เรียกว่าเส้นทางพลังลับทันที!

เพียงแค่นั้น อู๋เป่ยก็สามารถจับพลังลับชนิดหนึ่งได้ทุกระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นเขาก็กลืนมันไป พลังลับที่เขากลืนเข้าไปนั้นยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ จากสิบชนิด ยี่สิบชนิด จนถึงร้อยชนิด!

สิ่งที่แปลกคือ ปานหยวน ไม่ได้พูดอะไรในตอนนี้ อู๋เป่ยจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า: "ปานหยวนข้ายังต้องกลืนพลังลับอีกกี่ชนิด?"

ปานหยวน: "สำหรับผู้บำเพ็ญทั่วไป การหลอมรวมพลังลับแค่หนึ่งชนิดก็เพียงพอแล้ว แต่พลังลับที่พวกเขาหลอมรวมเป็นพลังลับขั้นพื้นฐาน ซึ่งไม่สามารถเทียบกับของเจ้าได้"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า: "ของข้าคือพลังลับขั้นสูงงั้นหรือ?"

ปานหยวน: "ไม่ใช่ จิตวิญญาณยิ่งแข็งแกร่งขึ้น พลังลับที่สามารถหลอมรวมได้ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เจ้าได้หลอมรวมพลังลับไปแล้วร้อยชนิด หนึ่งในนั้นมีสิบสองชนิดเป็นพลังลับระดับเทพสิบ ห้าชนิดเป็นพลังลับระดับลึกลับ ส่วนที่เหลือก็เป็นพลังลับขั้นสูงทั้งสิ้น"

อู๋เป่ยรู้สึกแปลกใจ: "ฟังจากที่เจ้าพูด พลังลับระดับเทพมันน่าทึ่งจริงหรือ?"

ปานหยวน: "ในเจิ้นตั้นของข้า ผู้บำเพ็ญที่มีพรสวรรค์ที่สุดก็แค่หลอมรวมพลังลับขั้นสูงสองชนิด และพลังลับขั้นกลางห้าชนิด! แต่เจ้ากลับหลอมรวมพลังลับขั้นสูงได้ถึงหกสิบสามชนิด!"

อู๋เป่ย: "เมื่อมีพลังลับแล้ว ข้าก็สามารถฝึกฝนทักษะลับได้แล้ว งั้นเรากลับกันเถอะ"

ปานหยวน: “ดี”

ทันทีที่พูดจบ อู๋เป่ย ก็กลับมาที่เจิ้นตั้นหมิงกู่

เสี่ยวหมิง: “ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเข้าใจพลังลับที่แข็งแกร่งได้มากมายขนาดนี้ ข้าคิดไม่ผิดที่เลือกเจ้า”

อู๋เป่ย: “ตอนนี้ ข้าสามารถฝึกพลังปราณเซียนห้าร้อยสายได้แล้วใช่ไหม?”

เสี่ยวหมิงกล่าว: "เจ้าฝึกตนติดต่อกันคงจะเหน็ดเหนื่อย ต้องพักผ่อนสักระยะหนึ่ง อีกสามวันข้าจะมาเตือนเจ้าอีกครั้ง"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ก็ได้ ในสามวันนี้ ข้าจะฝึกฝนพลังลับ"

หลังจากนั้น อู๋เป่ยก็ออกจากถ้ำและกลับไปยังสำนักเซวียนหมิง ตอนนี้เขามีลมปราณที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา

เขาหายไปหลายวันโดยไม่กลับมา ทำให้อวิ๋นซ่าง และคนอื่นๆ กังวลใจ