บทที่ 2138 สำนักคุ้มกัน

เมื่อเห็นศพที่แขวนอยู่บนกำแพงเมือง อู๋เป่ยถามเกาเซิ่งว่า “พวกนี้ทำผิดอะไรมาเหรอ?”

เกาเซิ่งพูดเสียงเรียบ “ก็เป็นชาวบ้านที่ไปล่วงเกินนายท่านทั้งนั้น บางทีแค่เรื่องเล็กๆ ก็โดนตัดหัวแล้ว”

อู๋เป่ย “เรื่องเล็กๆ เช่นอะไร?”

เกาเซิ่ง “เช่นมองผู้หญิงของนายท่านแค่แวบเดียว ก็ต้องตาย หรือเดินผ่านนายท่านแล้วไม่ได้คำนับก็ต้องตายเหมือนกัน”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว “นายท่านที่นี่กระหายเลือดขนาดนี้เลยเหรอ?”

เกาเซิ่ง “ชาวบ้านไม่มีพลังยุทธ์ หรือมีก็ต่ำมาก ฆ่าก็เหมือนฆ่าแกะตัวหนึ่ง ไม่มีใครใส่ใจหรอก”

ทั้งสองผ่านประตูเมืองไป แล้วก็เห็นคนแต่งตัวดี ขี่ม้ามาอย่างสง่างามมากมาย โดยมีผู้ติดตามเป็นสิบหรือหลายสิบคนเดินตามหลัง

เกาเซิ่งอธิบาย “ในราชวงศ์ต้าชี ยิ่งมีพลังยุทธ์สูง ฐานะยิ่งสูง อย่างเช่นคนที่อยู่ระดับฝึกปราณเจ็ด ถือว่าเป็นขุนนางระดับสาม จะได้รับทรัพยากรจากทางการทุกเดือน ขุนนางสามารถฆ่าชาวบ้านโดยไม่ต้องรับโทษ ไม่ต้องเสียภาษี และยังมีโอกาสได้เข้าเรียนในวิทยาลัยราชวงศ์ ขุนนางส่วนใหญ่จะเลี้ยงบ่าวรับใช้กับคนงานไว้เป็นจำนวนมาก”

อู๋เป่ยพยักหน้าเล็กน้อย “ดูเหมือนผู้บำเพ็ญจะมีสถานะสูงมากในราชวงศ์เลย”

เกาเซิ่ง “ก็เฉันใจได้นะ เพราะผู้ฝึกพลังยุทธ์ โดยเฉพาะผู้ฝึกพลังยุทธ์ที่แข็งแกร่งมีความสำคัญต่อราชวงศ์มาก ราชวงศ์มีศัตรูรอบด้าน ถ้าไม่มีผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งคอยปกป้อง ก็อาจถูกกลืนโดยอาณาจักรรอบข้างได้ทุกเมื่อ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบนแผ่นดินธาตุทั้งห้าทุกวัน”

อู๋เป่ยถาม “แล้วผู้บำเพ็ญจะจงรักภักดีต่อราชวงศ์แน่เหรอ?”

เกาเซิ่ง “ยิ่งแข็งแกร่ง ก็ยิ่งได้ทรัพยากรจากราชวงศ์เยอะ พูดอีกอย่างได้ว่า ราชวงศ์ต้าชีเหมือนกับพรรคฝึกตนแห่งหนึ่ง ถ้าใครมีพลังยุทธ์สูง ก็จะได้สถานะสูงภายในราชวงศ์”

อู๋เป่ยพยักหน้า “โลกนี้ยกย่องผู้แข็งแกร่ง ผู้บำเพ็ญจึงเป็นแกนหลักอย่างไม่ต้องสงสัย ถ้าไม่มีผู้บำเพ็ญที่แข็งแกร่งสนับสนุน ราชวงศ์ไหนก็อยู่ไม่รอด”

เกาเซิ่ง “ใช่ เพราะงั้นตราบใดที่ตั้งใจฝึกตน ก็จะได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์ ฉันก็มีพรสวรรค์ขนาดนี้ ฉันเชื่อว่าอนาคตของฉันสดใสแน่นอน”

อู๋เป่ย “ฉันเคยสัญญากับเกาเลี่ยงไว้ว่า ถ้าฉันมีพลังเมื่อไหร่ จะกลับมาช่วยพี่”

เกาเซิ่งยิ้ม “พี่ฉันนิสัยตรงไปตรงมา อย่าไปถือสาเขาเลย”

อู๋เป่ย “ไม่เป็นไร หว่านพีชย่อมเก็บผล เป็นเรื่องธรรมชาติ ไม่งั้นพวกพี่จะช่วยฉันไปทำไม”

เกาเซิ่งหัวเราะ “ฉันชอบฉันที่สุดก็ตรงนิสัยนี้แหละ พี่อู๋!”

ไม่นาน เกาเซิ่งก็พาอู๋เป่ยมาถึงหน้าตำหนักหลังใหญ่ ลานด้านหน้ามีคนต่อแถวอยู่มาก ดูเหมือนว่าทุกคนมารอลงทะเบียน

อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย “มีคนจากโลกมนุษย์มาเยอะขนาดนี้เลย?”

เกาเซิ่งว่า “จักรวาลเจิ้นตั้นธาตุทั้งห้าควบคุมจักรวาลระดับล่างอยู่มาก แม้จักรวาลเหล่านั้นจะอยู่ระดับต่ำกว่า แต่ก็สามารถฝึกผู้มีพรสวรรค์ขึ้นมาได้ เช่นอย่างพี่อู๋ก็เป็นตัวอย่าง คนพวกนี้ล้วนมาจากโลกมนุษย์ เป็นผู้บำเพ็ญที่ต้องการมีชื่อเสียงในจักรวาลเจิ้นตั้นธาตุทั้งห้า”

อู๋เป่ย “แล้วพวกเขาจะสำเร็จไหม?”

เกาเซิ่ง “ยากมาก ส่วนใหญ่พอได้ตัวตนใหม่ก็ได้แค่เป็นคนรับใช้หรือทำงานงกๆ ถ้าไม่โดดเด่นจริงๆ ก็ไม่มีโอกาสขึ้นมาอยู่ระดับสูงได้เลย”

อู๋เป่ย “ดูเหมือนเส้นทางนี้จะไม่ได้ง่ายเลยนะ”