บทที่ 2160 เมืองแห่งการต่อสู้

สถิติที่ว่าก็คือสถิติที่คนรุ่นก่อนทำไว้ ซึ่งมีหลายรายการให้เลือก และอู๋เป่ยสามารถเลือกทำลายได้ตามใจชอบ

ขณะที่อู๋เป่ยยืนอ่านประกาศอยู่ ผู้คุมกันคนหนึ่งเห็นอู๋เป่ยกำลังจ้องประกาศ พูดด้วยรอยยิ้ม : “หัวหน้า อยากขยับแข้งขาแล้วใช่ไหม หรือว่าจะลงแข่งด้วยเหรอ”

อู๋เป่ย : “ผมไม่ได้สนใจการแข่งหรอก แต่อดไม่ได้ที่จะอยากได้รางวัล แล้วแบบผมที่มาจากต่างถิ่นนี่ เขาให้ลงแข่งได้ไหม”

ผู้คุ้มกันคนนั้นพูด : “แน่นอนอยู่แล้ว ในเมื่อหัวหน้าสนใจ งั้นพวกเราค้างที่นี่สักสองสามวันก็แล้วกัน”

อู๋เป่ย : “งั้นไปกันเถอะ หาโรงแรมพักก่อน”

หลังจากนั้น เขาก็หาที่พักจนเจอโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง จัดการจอดรถขนส่งให้เรียบร้อย จากนั้นก็สั่งให้พวกผู้คุ้มกันออกไปสืบข่าว ครู่หนึ่ง ผู้คุ้มกันกลับมารายงานว่า การแข่งขันรอบชิงชนะเลิศยังไม่เริ่ม ถ้าอู๋เป่ยลงชื่อทันภายในวันนี้ พรุ่งนี้ก็สามารถเข้าร่วมรอบชิงได้ทันที โดยในรอบชิงจะมีจอมยุทธ์จากทั่วทุกสารทิศเข้าร่วมทั้งหมดยี่สิบห้าคน

อย่างไรก็ตาม ผู้คุ้มกันยังบอกเพิ่มเติมว่า เนื่องจากตอนนี้ใกล้รอบชิงแล้ว อู๋เป่ยต้องทำลายสถิติให้ได้ถึงสามรายการ ถึงจะได้สิทธิเป็นคนที่เข้ารอบอันดับที่ยี่สิบหก

ขณะพูด เขาก็ยื่นสมุดเล่มหนึ่งให้ บนหน้ากระดาษระบุรายการสถิติต่างๆ เช่น สถิติยกหม้อน้ำ, ดาบเร็วที่สุด, พลังทำลายของวิชาเฉพาะ, พลังหมัดที่แรงที่สุด ฯลฯ

อู๋เป่ยมองผ่านๆ แล้วสั่งพวกผู้คุ้มกันให้ดูแลรถขนส่งไว้ ห้ามออกจากที่พักโดยเด็ดขาด ก่อนออกจากโรงเตี๊ยม เขายังใช้พลังลับวางค่ายกลต้องห้ามไว้ หากมีคนนอกบุกรุก ค่ายกลจะตอบโต้ทันที และเขาจะรู้ตัวโดยพลัน สามารถรีบกลับมาเสริมกำลังได้ทัน

เมื่อมาถึงสถานที่ทดสอบ เขาพูดอย่างยิ้มแย้ม : “ผมจะทำลายสามสถิติ เพื่อเข้าร่วมรอบชิงของงานประลองพรุ่งนี้”

กฎของงานประลองก็มีข้อที่ว่า ถ้าทำลายสถิติได้สามอย่าง ก็สามารถเข้าร่วมรอบสุดท้ายได้ แต่ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ยังไม่เคยมีใครทำได้เลย เพราะมันยากยิ่งกว่าชิงอันดับหนึ่งเสียอีก ใครที่อยากเข้าร่วมก็มักจะเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆ ไม่มีใครรอจนถึงวินาทีสุดท้ายแบบนี้หรอก

ข้าราชการที่รับผิดชอบอดไม่ได้ที่จะพิจารณาอู๋เป่ยอย่างละเอียด ถาม : “คุณจะทำลายสถิติถึงสามรายการเหรอ”

อู๋เป่ย : “ใช่แล้ว”

ข้าราชการส่ายหัว : “เปลืองแรงผมจริงๆ ก่อนอื่นจ่ายหนึ่งหมื่นเหรียญทองก่อน ถ้าทำลายสถิติได้ จะคืนเงินให้”

อู๋เป่ยจ่ายเงินเรียบร้อย ข้าราชการก็หยิบกระดาษปากกาออกมาถาม : “คุณจะเลือกทำลายสถิติสามรายการไหน”

อู๋เป่ย : “สถิติดาบเร็ว ยกหม้อน้ำ และพลังหมัด”

หลังจากบันทึกชื่อและรายการที่ท้าทายเสร็จแล้ว ข้าราชการพูด : “ตามผมมา”

เขาพาอู๋เป่ยมายังลานประลองแห่งหนึ่ง แล้วชี้ไปยังหม้อน้ำขนาดยักษ์สูงสองคน พูด : “นี่คือหม้อน้ำจ้าวสงคราม นักสู้ทั่วไปยกได้ไม่กี่ครั้ง ส่วนสถิติสูงสุดคือยกได้ยี่สิบเจ็ดครั้ง และระหว่างแต่ละครั้งต้องไม่เกินสามลมหายใจ”

อู๋เป่ยเดินมาหน้าหม้อน้ำ เตะเพียงทีเดียวก็ลอยขึ้น ก่อนจะใช้มือข้างเดียวรับไว้แล้วยกขึ้นได้สบายๆ วางลง แล้วยกใหม่

เขาแทบไม่หายใจ ยกต่อเนื่องไปถึงสามสิบครั้ง ก่อนจะโยนหม้อน้ำทิ้งไปเบาๆ

ข้าราชการยืนอึ้ง รีบเดินไปกอดหม้อน้ำแล้วลองเขย่าดู ปรากฏว่าหม้อน้ำแน่นิ่งสนิทไม่ขยับแม้แต่น้อย

“ผมทำลายสถิติได้หรือยัง” อู๋เป่ยถาม

ข้าราชการตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าเร็วๆ : “ได้แล้ว คุณยกหม้อน้ำได้สามครั้งสำเร็จ!”

อู๋เป่ย : “แล้วดาบเร็วล่ะ ทดสอบยังไง”

ข้าราชการ พูด : “เชิญตามผมมา”

เขาพาอู๋เป่ยมาหน้ากำแพงขาว แล้วส่งดาบหนักให้หนึ่งเล่ม : “ภายในสิบลมหายใจ ให้ใช้ปลายดาบแทงกำแพง ผู้ที่เคยครองสถิติสูงสุดเคยแทงได้หนึ่งพันเจ็ดร้อยครั้งในสิบลมหายใจ”