บทที่ 2174 สัญลักษณ์ที่ถูกปนเปื้อน

เฟิงจวินเป่า: “มีสมุนไพรอยู่ชุดหนึ่งมาจากจักรวาลหลัก แล้วก็มีขวดยาอายุวัฒนะที่ไม่รู้ชื่อจากจักรวาลหลักเหมือนกันด้วย แต่ขวดยาเหล่านี้พอเปิดออกแล้วต้องกินทันที ไม่อย่างนั้นจะหมดฤทธิ์”

อู๋เป่ย สนใจทันที “งั้นผมต้องไปดูหน่อยแล้ว”

หลังจากเฟิงจวินเป่าไปแล้ว อู๋เป่ยก็ไปที่หอปรุงยาของเมืองต้าหยู่ก่อนหอปรุงยาแห่งนี้ไม่ได้เป็นของตระกูลเย่ แต่เป็นของอีกตระกูลหนึ่งที่เชี่ยวชาญด้านปรุงยา ตระกูลนี้มีนักปรุงยาอันดับห้า ซึ่งเหนือกว่าผู้นำตระกูลเย่เสียอีก

อู๋เป่ยซื้อตัวยาอายุวัฒนะสามเม็ดกลับไปศึกษา จากนั้นก็ไปซื้อสมุนไพรที่ร้านขายยา

พอกลับถึงเรือน งานประมูลก็ใกล้จะเริ่มแล้ว เขากับเฟิงจวินเป่าจึงไปยังสถานที่จัดงานด้วยกัน

งานประมูลจัดอยู่ในตึกเจ็ดชั้น ขนาดของแต่ละชั้นสามารถรองรับผู้คนได้นับพันในตอนนี้ใช้ชั้นหนึ่งถึงสามในการประมูล ส่วนชั้นสี่ถึงเจ็ดเป็นพื้นที่ฝากขายของหลากหลายชนิด—ตั้งแต่ยันต์เวท อาวุธเวทมนตร์ ยาอายุวัฒนะ สมุนไพร ไปจนถึงคัมภีร์ยุทธที่ขาดแหว่ง

เฟิงจวินเป่าเป็นหนึ่งในผู้จัดงาน เขาจึงได้นั่งในห้องวีไอพีชั้นสาม มองลงมาเห็นบรรยากาศการประมูลได้ทั้งหมด

ภายในห้องมีพื้นที่กว้างขวาง มีสาวใช้สองคนหน้าตาสะสวยคอยเสิร์ฟผลไม้ ขนมหวาน และเหล้าให้

จากนั้น พิธีกรบนเวทีเริ่มสร้างบรรยากาศด้วยคำพูดปลุกเร้าเต็มไปด้วยพลัง

“ต่อไป เรามาดูของชิ้นแรกของงานประมูล—ดาบหักจากจักรวาลหลัก!”

มีคนนำถาดเข้ามาวางไว้บนโต๊ะ ด้านบนคลุมด้วยผ้าสีแดง

เมื่อพิธีกรเปิดผ้าออก ทุกคนก็เห็นเป็นดาบที่หักไปหนึ่งในสาม ดาบนั้นยังเปล่งประกายเย็นยะเยือก ชวนให้รู้สึกถึงกลิ่นอายสังหาร

อู๋เป่ย ส่ายหน้าเบาๆ ทันที รู้สึกไม่สนใจเลย

เฟิงจวินเป่า: “ท่านชอบดาบเล่มนี้ไหม? ถ้าชอบ ผมจะประมูลให้ท่านเอง”

อู๋เป่ย: “ผมเคยมีมีดสั้นจากจักรวาลหลัก คุณภาพดีกว่าดาบเล่มนี้เยอะ มันก็แค่ของธรรมดาที่นั่น ถ้าใช้สังหารก็คงพอใช้ได้ แต่มันไม่คุ้มกับการลงมือของผม”

เฟิงจวินเป่า: “สายตาท่านเฉียบแหลมจริงๆ”

ระหว่างที่ผู้คนกำลังประมูลกัน อู๋เป่ยก็ถามว่า“โลกนี้มีที่ใดที่เป็น ‘จุดผสมผสานแห่งความจริงและมายา’ ไหม?”

เฟิงจวินเป่า: “มีครับ ถ้าเดินไปทางตะวันตกอีกหลายพันลี้ จะเจอป่าลึกลับชื่อว่า ‘ป่าต้องสาปแห่งจันทราแดง’ เป็นที่อันตรายสำหรับพวกเรา เคยมีคนจำนวนมากตายที่นั่น แต่ก็มีของล้ำค่าไม่น้อย แม้แต่ผู้บำเพ็ญจากจักรวาลหลักยังมาเสี่ยงตายที่นั่น เราเทียบกับพวกเขาไม่ได้หรอก”

อู๋เป่ย คิดในใจ: “พวกจากจักรวาลหลักก็ไม่เก่งอะไร ผมเคยสังหารพวกนั้นที่จักรวาลหมิงมาแล้ว!”

อู๋เป่ย: “ถ้าพวกเราเข้าไปในที่แบบนั้น จะได้รับผลกระทบอะไรไหม?”

เฟิงจวินเป่า: “ต้องได้รับแน่นอน แต่ผมไม่รู้รายละเอียด ต้องคนที่เคยเข้าไปเท่านั้นถึงจะรู้”

อู๋เป่ย: “แล้วข้างในมีอะไรดีๆ ไหม?”

เฟิงจวินเป่า: “ได้ยินว่าผู้บำเพ็ญจากจักรวาลหลักต่อสู้กันเองแย่งทรัพยากร ถ้าโชคดีอาจเจอซากศพของพวกเขา ของบางส่วนที่นำมาประมูลก็มาจากการเก็บของบนศพนั่นแหละ”

อู๋เป่ย: “ถ้ามีโอกาส ผมต้องไปดูให้ได้สักครั้ง”

เฟิงจวินเป่า: “ท่านครับ ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ อย่าไปเลย ที่นั่นอันตรายเกินไป