บทที่ 2222 กลับสู่เมืองหง

หลังจากมอบยาอายุวัฒนะให้ ท่านลู่และคนในตระกูลก็จัดเลี้ยงอู๋เป่ยอย่างสมเกียรติ

เมื่ออิ่มหนำสำราญแล้ว อู๋เป่ยจึงลุกขึ้นกล่าวอำลา “ท่านลู่ ท่านลู่จวินเรื่องของตระกูลลู่ก็จัดการเรียบร้อยแล้ว ข้าคงต้องขอลา”

ลู่จวินรีบพูดขึ้น “ท่านอู๋ พักต่ออีกสักสองสามวันไม่ได้หรือ?” สำหรับคนระดับเทพอย่างอู๋เป่ย เขาอยากให้อยู่ต่อให้นานที่สุด

แต่อู๋เป่ยกล่าวเรียบๆ “ข้ายังมีธุระอื่นต้องจัดการ คงอยู่ต่อไม่ได้ หากมีโอกาส คงได้มาพบกันอีก”

ท่านลู่พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ความเมตตาของท่าน ครอบครัวลู่เป็นหนี้ที่ไม่มีวันตอบแทนได้ หากวันใดท่านมีเรื่องให้ช่วย แค่โทรศัพท์มา ตระกูลลู่จะระดมทุกกำลังเพื่อท่าน”

อู๋เป่ยยิ้มเล็กน้อย “เกรงใจเกินไปแล้ว”

จากนั้นเขาก็ขึ้นรถไฟสายพิเศษกลับเมืองหง ใช่แล้ว รถไฟขบวนเดิมที่ตอนขามา และครั้งนี้ทั้งขบวนมีไว้เพียงเพื่อเขาคนเดียว

ระหว่างทางเขานั่งพักผ่อนหลับตา กระทั่งรถไฟมาถึงสถานีปลายทาง

ที่สถานีมีรถหรูจากทางการมารอรับ แล้วพาเขาไปยัง “ที่พักหมายเลขหนึ่ง”

ก่อนเดินทาง อู๋เป่ยได้โทรหาหัวหน้าฮวา เจี้ยนเฉิงล่วงหน้า เมื่อรู้ว่าอู๋เป่ยจะกลับมา เขาก็ตื่นเต้นมาก มายืนรอที่หน้าทางเข้าแต่เช้า

เมื่อรถขับเข้ามา ฮวา เจี้ยนเฉิงรีบเข้ามาต้อนรับ “ท่านอู๋ ท่านกลับมาแล้ว! ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือไม่?”

อู๋เป่ยพยักหน้า “เรียบร้อยดี”

เจี้ยนเฉิงถามต่อ “แล้วอาการของท่านลู่เป็นอย่างไรบ้าง?”

“หายดีแล้ว”

เจี้ยนเฉิงยกนิ้วโป้ง “แพทย์ศักดิ์สิทธิ์โดยแท้! ตระกูลลู่ต้องซาบซึ้งท่านมากแน่นอน”

อู๋เป่ยกล่าวเรียบๆ “พวกเขาให้ยาวิญญาณมาหลายชนิด ถือว่าคุ้มค่าแล้ว”

จากนั้นเขากล่าวต่อ “ไปดูพวกจื่อเหยียนกับคนอื่นก่อน”

เจี้ยนเฉิงพยักหน้า “ครับ เชิญครับ”

เมื่อไปถึงห้องไลฟ์สด ซวี่จื่อเหยียนกับเหยียนปิงกำลังไลฟ์อยู่ เขาไม่เข้าไปขัด แค่มองผ่านๆ แล้วเดินไปหาซุนจื่อเหยียน

ซุนจื่อเหยียนดูอารมณ์ดี ใบหน้ายิ้มแย้ม “พี่อู๋ ดูนี่สิ”

เธอหยิบมือถือให้เขาดูสถิติของจื่อเหยียนกับเหยียนปิง

ตอนนี้ ซวี่จื่อเหยียนมียอดผู้ติดตามเกิน 10 ล้าน และยอดผู้ชมสดทะลุ 8 ล้าน ส่วนเหยียนปิงก็มียอดผู้ติดตามกว่า 7 แสน และยอดชมสดเกิน 5 ล้าน

อู๋เป่ยพยักหน้า “ถือว่าใช้ได้”

ตอนแรกเขาตั้งใจใช้ไลฟ์เพื่อหารายได้บ้าง แต่ตอนนี้ก็ไม่จำเป็นแล้ว ถึงอย่างนั้น เมื่อเริ่มทำก็ต้องทำให้ดี

“ดูเหมือนข้าจะต้องแต่งเพลงให้พวกเธออีกสักสองสามเพลง”

ซุนจื่อเหยียนรีบบอก “ตอนนี้บริษัทก่อตั้งแล้วนะ ต้องขอบคุณพี่อู๋ที่แนะนำผู้ใหญ่คนนั้น เขาให้คำแนะนำดีมาก ไม่อย่างนั้นฉันคงเดินทางอ้อมอีกเยอะ”

อู๋เป่ยพยักหน้า “เรื่องลิขสิทธิ์เพลง ต้องจัดการให้ดี”

“ใช่เลย อีกอย่างนะพี่อู๋ มีเจ้าของบริษัทแผ่นเสียงโทรมา บอกว่าสนใจซื้อบริษัทของเรา”

อู๋เป่ยแปลกใจ “เพิ่งก่อตั้งก็จะมาซื้อแล้ว?”