บทที่ 2237 ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณสามต้น

ฝ่ายตรงข้ามยิ้มแล้วพูดว่า “จุดสีแดงที่ทำเครื่องหมายไว้เหล่านี้ ล้วนมียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับแปดขึ้นไปปรากฏ ถ้าเจอแค่ต้นเดียวก็นับว่าคุ้มมากแล้ว จุดที่ทำเครื่องหมายเป็นสีน้ำเงิน มียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับเจ็ด จุดที่ทำเครื่องหมายเป็นสีดำ มีระดับห้าหรือหก

พวกเรามีพลังยุทธ์ไม่สูง ก็ไปหาแค่ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับห้าหรือหกก็พอ ส่วนระดับเจ็ดกับแปดช่างมันเถอะ เพราะมักจะมีคนคอยเฝ้าอยู่ อย่าได้หวังเลย”

อู๋เป่ย (吴北 / อู๋เป่ย) สังเกตเห็นว่าบนแผนที่ของอีกฝ่ายมีจุดสีเหลืองใหญ่สองจุด เพียงแต่มันไม่ได้อยู่ในเขตของสำนักเซียวเหยา เขาจึงถามว่า “พี่ชาย แล้วสองจุดนี้ มีสมุนไพรอะไรอยู่”

“ได้ยินว่ามียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบเอ็ด กับยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบสองน่ะสิ โอ้ย พวกเราก็ไม่รู้แน่ชัดหรอกว่าคืออะไร”

ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบเอ็ดและสิบสองเหรอ

หัวใจของอู๋เป่ยสะดุ้งวาบ เขาพูดว่า “แบบนี้ก็ยิ่งไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเราเลย”

หลังจากดื่มเหล้าในน้ำเต้าเสร็จ อีกฝ่ายก็ขอตัวลา เพราะต้องออกไปตรวจตราภูเขาต่อ สมุนไพรที่ทุกคนเฝ้านั้นมีจำนวนแน่นอน โดยเฉพาะยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสี่ขึ้นไป ล้วนมีบันทึกไว้ หากในช่วงเข้าเวรมีสมุนไพรหายไป ศิษย์เหล่านี้จะต้องถูกสอบสวนแน่นอน

แต่ก็ยังมีพวกที่ไม่มีบันทึกอยู่ เพราะพื้นที่มันกว้างใหญ่ ย่อมมีสมุนไพรใหม่ถือกำเนิดขึ้น ใครที่พบเจอสมุนไพรใหม่ ก็มักจะแอบไม่รายงาน แล้วแอบเก็บไปขายเอาเงิน

หลังจากที่ชายคนนั้นจากไป อู๋เป่ยก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่มีจุดสีแดงทำเครื่องหมายไว้ บริเวณเหล่านี้มักจะมียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับแปดขึ้นไป อาจจะเป็นระดับแปด หรือเก้า หรืออาจสูงถึงระดับสิบก็เป็นได้

สถานที่ที่มียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสูงเหล่านี้มักจะอุดมด้วยไอวิญญาณ ทำให้สมุนไพรใหม่เกิดขึ้นได้ง่าย

ผู้ที่ลักลอบเก็บสมุนไพรพวกนี้จึงไม่กล้าแตะยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสูง แต่พวกเขาก็สามารถเก็บพวกที่ไม่มีบันทึกไว้ได้

คนที่แบ่งแผนที่ให้กับอู๋เป่ยก่อนหน้านั้น ไม่มีทางคิดเลยว่า อู๋เป่ยเป็นคนบ้าบิ่นที่กล้าหาญถึงขนาดกล้าเก็บยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับแปดหรือแม้กระทั่งระดับสิบได้จริง

บนแผนที่มีจุดสีแดงอยู่ทั้งหมดเก้าจุด อู๋เป่ยจึงรีบมุ่งหน้าไปยังจุดที่ใกล้ที่สุดทันที ที่นั่นคือป่าดึกดำบรรพ์แห่งหนึ่ง แม้พื้นที่จะไม่กว้างมาก แต่กลับมียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณอยู่มากมาย

เมื่อมาถึงใกล้ป่า อู๋เป่ยก็เห็นว่าที่ริมป่ามีคนที่มีพลังยุทธ์แข็งแกร่งจำนวนไม่น้อยกำลังเฝ้าอยู่ เขาสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะใช้วิชาลับ ทำให้ร่างกายของเขาซ่อนหายไปโดยสมบูรณ์ แม้แต่ลมปราณก็ไม่หลุดออกมาแม้แต่น้อย แล้วเขาก็ค่อย ๆ ลอบเข้าไปในป่าอย่างเงียบ ๆ

ที่นี่เป็นพื้นที่สำคัญของสำนักเซียวเหยา ทั่วทั้งป่าเต็มไปด้วยจุดซุ่มดู มีคนจำนวนมากซ่อนตัวอยู่บนยอดไม้ หรือเกาะตามลำต้น เพื่อคอยสอดส่องโดยรอบ

โชคดีที่พวกเขามองไม่เห็นการมีอยู่ของอู๋เป่ย

ทำให้อู๋เป่ยสามารถเดินไปมาได้ตามสบาย

เพียงแต่ต้องระวังไม่ให้เกิดเสียง

เครื่องหมายบนแผนที่นั้นค่อนข้างคร่าว ๆ เขารู้แค่ว่าภายในป่าแห่งนี้มียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับแปดขึ้นไป

แต่จำนวนเท่าไร อยู่ตรงไหน เขาไม่รู้เลย

ดังนั้น ตอนนี้เขาจึงทำได้แค่ค้นหาแบบปูพรมไปทีละจุด เขากระจายพลังจิตออกไป เริ่มค้นหาจากทางทิศตะวันออก

ทันทีที่เริ่มค้นหา เขาก็พบสมุนไพรจำนวนมาก

ตั้งแต่ระดับสี่ ระดับห้า ระดับหก แม้จะไม่ได้อยู่ทั่วพื้นดิน แต่ทุกระยะทางก็มีให้เก็บเรื่อย ๆ ในที่แห่งนี้ แทบจะมองไม่เห็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับหนึ่งและระดับสองเลย ส่วนมากจะเป็นระดับสามหรือสี่

เพื่อไม่ให้ถูกค้นพบ อู๋เป่ยจึงเลือกเก็บแค่ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับห้าขึ้นไปเท่านั้น โชคดีที่วิชาเร้นลับของเขาแสนลึกล้ำ ที่ใดที่เขาเหยียบผ่านรัศมีรอบสิบเมตร จะกลายเป็นพื้นที่ลับตาทันที

ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณที่เขาเก็บได้ก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางป่า ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณที่พบก็ยิ่งมีระดับสูงขึ้น เขาเริ่มพบ ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับเจ็ด และแม้กระทั่งยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับแปด

ระหว่างทาง ถ้าเจอจุดซุ่ม เขาก็จะลอบเลี่ยงทันที ไม่เข้าไปเก็บสมุนไพรใกล้ ๆ ตรงนั้น แน่นอนว่า คนที่อยู่จุดซุ่มเหล่านี้ ต้องเฝ้าอยู่ตลอด พอเวลานานเข้า พวกเขาก็เริ่มชะล่าใจ บางคนก็นอนหลับ บางคนก็อ่านหนังสือกินของว่าง และก็มีบางคู่ชายหญิงที่เล่นสนุกกันอยู่ในป่า

ในที่สุด ที่บริเวณบ่อน้ำตื้นแห่งหนึ่ง เขาก็พบยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับเก้า และอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบเป็นครั้งแรก ในบ่อน้ำเล็ก ๆ เพียงไม่กี่ไร่นั้น กลับซ่อนอายุวัฒนะแห่งวิญญาณไว้ถึงสามต้น โดยในนั้นมีสองต้น เป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบ และอีกหนึ่งต้นเป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับเก้า

ที่น่าสนใจก็คือ ในบรรดายาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณทั้งสามต้นนั้น สองต้นที่เป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับสิบ กลับถูกหญ้าปกคลุมเอาไว้

ถ้าเขาไม่มีจมูกไว ก็แทบจะไม่มีทางสังเกตเห็นได้เลย กลับกัน ยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณระดับเก้าต้นนั้น กลับถูกเก็บกวาดหญ้ารอบ ๆ จนเกลี้ยง เผยให้เห็นอย่างชัดเจนในสายตาของเขา