บทที่ 2239 ตำรับโอสถต้าเชียน

หลี่เจี่ยนเมื่อได้ยินก็ดีใจอย่างยิ่ง ยาอายุวัฒนะเม็ดนี้มีประโยชน์อย่างมากต่อครอบครัวของเขา ไม่สามารถประเมินค่าเป็นเงินได้ อู๋เป่ยเปิดราคาที่หนึ่งล้าน ถือว่าไม่แพงเลย

อู๋เป่ยในการปรุงยาเตาแรก ปรุงได้ 4 เม็ด เขาพูดว่า “ฉันมียาอายุวัฒนะ 4 เม็ด คุณต้องการกี่เม็ด?”

หลี่เจี่ยนตอบโดยไม่ลังเลว่า “แน่นอน ฉันจะเอาทั้งหมด”

อู๋เป่ยจึงส่งยาอีก 3 เม็ดที่เหลือ พร้อมกับขวดให้กับหลี่เจี่ยน

หลี่เจี่ยนยิ้มแล้วถามว่า “ปรมาจารย์ปรุงยา ท่านสามารถปรุงยาวิเศษได้ถึงเพียงนี้ ฝีมือการปรุงยาของท่าน คงจะสูงส่งยิ่งนักแน่ๆ”

อู๋เป่ยพูดว่า “พอใช้ได้”

หลี่เจี่ยนหยิบแผ่นหนังสือสีทองออกมาแผ่นหนึ่ง บาง ๆ ส่องแสงสว่างเจิดจ้า เขาส่งแผ่นนั้นให้กับอู๋เป่ยแล้วพูดว่า “ปรมาจารย์โปรดพิจารณาดู ไม่ทราบว่ายาเม็ดนี้ ท่านสามารถปรุงได้หรือไม่?”

อู๋เป่ยมองดูแวบหนึ่ง ปรากฏว่าเป็นสูตรยาอายุวัฒนะระดับหก ชื่อว่ายาหลิงซวี บนแผ่นยังมีการจดบันทึก วิธีการปรุงยาอย่างละเอียด รวมถึงรายละเอียดสำคัญมากมาย

เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย พูดว่า “ในสูตรยานี้มีการระบุไว้เรียบร้อย คุณไปหาปรมาจารย์ปรุงยาคนอื่นมาปรุงก็ได้แล้ว”

หลี่เจี่ยนถอนหายใจ “หาแล้ว ฉันเคยไปหาปรมาจารย์ปรุงยามาแล้วรวม ๆ 12 คน แต่ล้มเหลวหมดทุกคน สิ้นเปลืองสมุนไพรดี ๆ ไปเปล่า ๆ”

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ “12 คนก็ยังล้มเหลวหรือ” หลี่เจี่ยนพยักหน้า

“ยานี้สำคัญกับฉันมาก ไม่ทราบว่าท่านพอจะลองปรุงดูได้ไหม?”

อู๋เป่ยไม่ได้พูดอะไรแน่นอน เพียงแต่กล่าวเบา ๆ ว่า “ฉันสามารถลองดูได้ แต่อาจไม่รับประกันว่าจะสำเร็จ”

หลี่เจี่ยนรีบพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันเชื่อในฝีมือของท่าน ลองได้หลายครั้งก็ไม่เป็นไร”

เขาก็รีบนำสมุนไพรที่ใช้ในการปรุงยา

วางไว้ตรงหน้าอู๋เป่ย

อู๋เป่ยเริ่มล้างเตาปรุงยา หลี่เจี่ยนก็เริ่มตีสนิท ถามว่า “ปรมาจารย์ปรุงยา ชื่อว่าอะไรหรือ”

อู๋เป่ยตอบว่า “เรานามสกุลเดียวกัน”

“อ้อ ที่แท้ท่านก็แซ่หลี่เช่นกัน ดีจริงๆ” หลี่เจี่ยนหัวเราะ “ปรมาจารย์ยาหลี่คงเพิ่งมาถึงที่นี่ได้ไม่นานสินะ”

อู๋เป่ยตอบว่า “ใช่ เพิ่งมาได้ไม่กี่วัน คุณดูออกได้ไง”

หลี่เจี่ยนหัวเราะ “ปรมาจารย์ปรุงยาซึ่งมีสถานะสูงส่งเช่นนี้ ปกติจะไม่พักอยู่ในป่าเขารกร้างแบบนี้หรอกไม่ไกลจากที่นี่มีเมืองชื่อเมืองฉือหยาง โรงเตี๊ยมที่นั่นสะดวกสบายกว่าข้างนอกมาก และยังมีสถานที่สงบสำหรับการปรุงยาโดยเฉพาะ”

อู๋เป่ยตอบว่า “งั้นหรือ? ฉันเพิ่งมา ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง พอดีเลย พี่หลี่ช่วยเล่าเรื่องเกี่ยวกับ แดนจิ่วหยางให้ฉันฟังหน่อย”

หลี่เจี่ยนพยักหน้า จากนั้นก็เล่าทุกอย่างที่เขารู้เกี่ยวกับแดนจิ่วหยางออกมาทีละอย่าง

แดนจิ่วหยางแท้จริงแล้วคือพื้นที่ลับในจักรวาลหลัก ว่ากันว่าอาจเป็นสถานที่ที่เปิดขึ้นโดยจิ่วหยางเต้าจุน ในแดนจิ่วหยางไอวิญญาณอุดมสมบูรณ์มาก และมียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณชนิดต่าง ๆ มากมายเกิดขึ้น

ต่อมา แต่ละขุมอำนาจ ก็เริ่มเข้ามาครอบครองพื้นที่ในแดนจิ่วหยาง เมื่อเวลาผ่านไป ก็ได้ก่อตั้งเมืองต่าง ๆ ขึ้น เช่นเมืองฉือหยางที่อยู่ใกล้นี้ ก็คือหนึ่งในนั้น

ภายในแดนจิ่วหยาง แบ่งออกเป็น 9 เขตได้แก่ เขตจื่อหยาง เขตฉือหยาง เขตไป๋หยาง เขตชิงหยาง เขตจินหยาง เขตเสวียนหยาง เขตเส้าหยาง เขตจี๋หยาง เขตฮว่านหยาง ทั้ง 9 เขตนี้

พื้นที่ทั้ง 9 เขตแต่ละแห่ง มีไอวิญญาณหลักควบคุมต่างกัน แบ่งออกเป็น สามหยางบน สามหยางกลาง และสามหยางล่าง

คุณภาพและชนิดของยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณที่เกิดขึ้น ก็มีความแตกต่างกันตามระดับเขต เขตที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้ ก็คือเขตฉือหยางหนึ่งในนั้น อยู่ในส่วนสามหยางล่าง

อู๋เป่ยถามว่า “สมุนไพรในสามหยางกลาง คงจะดีกว่าสามหยางล่างใช่หรือไม่?”

หลี่เจี่ยนตอบว่า “โดยภาพรวมแล้ว สมุนไพรในสามหยางกลางมีคุณภาพสูงกว่า ราคาสูงกว่า และปริมาณก็มีมากกว่าเล็กน้อย บางคนบอกว่า สามหยางล่าง คือเขตแรกเริ่มของ จิ่วหยางเต้าจุน สามหยางกลางคือหลังจากเขาบรรลุขั้นหนึ่ง ส่วนสามหยางบน คือหลังจากเขาทะลวงขีดจำกัดของตนเองแล้ว

ดังนั้น สมุนไพรของสามหยางบน ย่อมดีที่สุด”

อู๋เป่ยถามว่า “แดนจิ่วหยางแห่งนี้ถูกคนยึดครองหมดแล้ว ฉันอยากเก็บสมุนไพรสักหน่อย มันยากแสนยากเลยทีเดียว”