บทที่ 2275 กลายเป็นสุนัขเฝ้าประตู

อู๋เป่ยกล่าวอย่างเย็นชา “อย่ามาตบตาฉันเลย ต่อให้โชควาสนาใหญ่แค่ไหน เมื่อเทียบกับฝีมือของผู้แข็งแกร่งในขอบเขตแห่งเต๋าแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องน่าพูดถึงด้วยซ้ำ”

เสี่ยวหมิงตอบ “แล้วแต่คุณจะตัดสินใจว่าจะช่วยฉันไหม เพราะสมบัติวิญญาณนั้นไม่ใช่ใครก็มีได้ ข้างในนั้นบรรจุการสืบทอดแก่นแท้ของผู้แข็งแกร่งระดับขอบเขตแห่งเต๋าชั้นสี่เลยนะ”

อู๋เป่ยตอบสั้น ๆ “เรื่องนี้ฉันขอคิดดูก่อน แล้วค่อยบอกคุณทีหลัง”

จากนั้นเขาก็ไม่สนใจเสี่ยวหมิงอีก และตรงไปหา จางกูเยว่ ทันที

เมื่อเขาเห็นจางกูเยว่ในตอนนั้น อีกฝ่ายบาดเจ็บสาหัส กำลังนั่งรักษาแผลอยู่ในห้องลับ คนที่อยู่ข้างกายเขาก็ได้รับบาดเจ็บหนักเช่นกัน บางคนอาการรุนแรงยิ่งกว่าจางกูเยว่เสียอีก

เมื่อเห็นอู๋เป่ย จางกูเยว่ฝืนยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้ “ซวนเป่ย… ในที่สุดเธอก็มาแล้ว”