บทที่ 2285 พ่อลูกไร้ยางอาย

เล่อเทียนเกาหัว “พี่ชาย ข้าไม่อยากกลับไป”

อู๋เป่ย“เจ้ามีอัญมณีอยู่ที่ตัว ถ้าถูกคนแย่งไปจะทำยังไง?”

เล่อเทียนคิดดูก็รู้สึกว่ามีเหตุผล เขาทอดถอนหายใจพูดว่า“งั้นก็ได้ขอรับ”

อู๋เป่ยพูดว่า“พอกลับถึงบ้าน เจ้าเอาอัญมณีให้คนที่บ้าน แต่อย่าบอกว่าข้าเอาให้นะ และอย่าบอกเรื่องที่เจออัญมณี เจ้าแค่บอกว่าเจอคนไม่ดีระหว่าง ข้าก็เลยมาส่งเจ้า”

เล่อเทียนพูดว่า“พี่อู๋วางใจ ข้าไม่พูดหรอก”

อู๋เป่ยพยักหน้า จากนั้นจึงใช้วิชาหลบเส้นทางตามคำสั่งของเล่อเทียน อู๋เป่ยส่งเขาไปยังเชิงเขาที่ปกคลุมไปด้วยเมฆหมอก มีป้อมยามสูง 100 เมตรอยู่เชิงเขา และมีบ้านเรือนหลายหลังสร้างขึ้นใกล้กับป้อมยามนั้น ทันทีที่ทั้งสองมาถึง กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็รีบวิ่งออกจากบ้านไปทำความเคารพเล่อเทียน

“คุณชายเล่อเทียน ท่านกลับมาแล้ว!”