บทที่ 2294 หลิงเจินตันตำรับเฉพาะตัว

เคราแพะถึงกับชะงักค้างไปทันที สีหน้าซีดเผือดในพริบตา เขารู้แล้วว่าตัวเองเจอของจริงเข้าให้แล้ว! เขาถอยหลังติดต่อกันหลายก้าว พูด : “คุณชาย พวกเราไม่ได้มีเจตนาร้าย…”

“โครม!”

อู๋เป่ยชกออกไปหมัดหนึ่ง เงาหมัดพุ่งเข้าใส่กลางอกของอีกฝ่ายโดยตรง แรงระเบิดจากหมัดนั้นทำให้หัวใจของชายคนนั้นแตกกระจาย เขาเบิกตาโพลง ก่อนที่แสงสว่างสายหนึ่งจะพุ่งออกจากกลางหน้าผาก หมายจะหนีรอดไปในอากาศ นั่นคือ ‘มี่อิง’ หรือวิญญาณลับของเขา

อู๋เป่ยยื่นมือขวาออกไป ในชั่วพริบตา วิญญาณเทพสีทองขนาดตัวยาวหนึ่งจั้งของเขาก็ยื่นฝ่ามือออกมา จับมี่อิงนั้นไว้ได้ในทีเดียว ถามอย่างเย็นชา : “กล้าคิดจะเล่นกับคนในครอบครัวของฉัน แกคงเบื่อชีวิตแล้วสินะ”

มี่อิงที่โดนจับตัวไว้ส่งเสียงหวีดร้องด้วยความกลัว : “อย่าฆ่าผม ได้โปรด! ผมไม่มีเจตนาร้ายจริง ๆ!”