บทที่ 2311 นัดพบสามสาวงาม

อู๋เป่ยมองสิงโตสีทองตัวนั้นโดยไม่แสดงความหวาดกลัวเลย เขายังเดินผ่านมันไปและเอื้อมมือไปลูบหัวมันด้วยซ้ำ

สิงโตสีทองคำรามต่ำๆ แม้จะไม่พอใจ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เพราะอู๋เป่ยแอบบอกมันว่า : “สิงโตน้อย แกกินยาอายุวัฒนะจนร่างกายเสียหาย กลับไปฉันจะช่วยรักษาแกเอง”

เมื่อเข้าไปในลาน อู๋เป่ยก็เห็นหญิงสาวสามคนที่สวยงามราวกับนางฟ้ากำลังยืนอยู่ พวกเธอต่างมองสำรวจอู๋เป่ยด้วยความอยากรู้

หญิงสาวทั้งสามคนสวมชุดกระโปรงสีขาว งดงามไม่มีใครเทียบได้ สง่างามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เพียงแค่มองแวบเดียว อู๋เป่ยก็ไม่สามารถละสายตาไปได้

เมื่อถูกอู๋เป่ยจ้องมองตรงๆ หญิงสาวสองคนในจำนวนสามคนก็เขินอายและหันหน้าหนี มีเพียงหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงกลางเท่านั้นที่พูดเรียบๆ : “ขอถามว่าคุณชายชื่อแซ่ว่าอะไร”

อู๋เป่ยพูด : “ผมชื่ออู๋เป่ย”