บทที่ 2323 ปะทะขอบเขตแห่งเต๋า

ผู้ที่เดินเข้ามาไม่ใช่ใครอื่น นอกจากอู๋เป่ย เขาไม่สนใจหญิงสาวคนนั้นหรอก แต่สายตากลับมองไปยังหยวาเฉิงอิ่งที่กำลังถูกทรมานอยู่ เสื้อผ้าของเธอถูกไฟเผาจนไหม้หมดจนไม่เหลือชิ้นดี ควันสีเขียวลอยขึ้นจากแผ่นหลังของเธอ ส่งกลิ่นไหม้คลุ้งไปทั่ว

ทันใดนั้น อู๋เป่ยก็หายตัวไปในพริบตา มือกำดาบแสงเจิดจ้าฟาดฟันตัดโซ่ตรวนที่ล่ามไว้จนขาดกระจาย แล้วอุ้มหยวาเฉิงอิ่งขึ้นสู่อีกครั้งบนแท่นหิน

เขาถอดเสื้อคลุมของตัวเองคลุมให้หยวาเฉิงอิ่งอย่างอ่อนโยน แล้วถามเสียงเป็นห่วง

“อิ่ง เจ้าสบายดีไหม?”

หยวาเฉิงอิ่งมองเขาด้วยสายตาวาวโรยเลือนราง เคยฝันลึกๆ ว่าอู๋เป่ยจะมาช่วยเธอที่นี่ แต่เธอรู้ดีว่านั่นเป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ เพราะเขากำลังฝึกตน และหากเขามาจริงๆ ก็ยังสู้หญิงชั่วร้ายคนนั้นไม่ได้อยู่ดี…