บทที่ 2354 วิญญาณโอสถ

เหอจื่อเฉินเชิญทั้งคู่มาที่คฤหาสน์แห่งหนึ่ง ตัวคฤหาสน์ไม่ได้ใหญ่โตนัก ตั้งอยู่กลางป่าไผ่ทองกว้างหลายสิบหมู่ บรรยากาศเงียบสงบมาก

เมื่อเข้ามาในลาน มีแมวหลายสิบตัวหลากสีเดินเล่นอย่างสบายใจ พอเห็นเหอจื่อเฉิน พวกมันก็ร้องเหมียวๆ เสียงแผ่วเบา

เยวี่ยชิงอิ่งเพียงยื่นมือออก ก็มีแมวดำตัวอ้วน “ต้าเอย” กระโดดเข้ามาในอ้อมกอดของนาง ถูไถอย่างสนิทสนม

เยวี่ยชิงอิ่งหัวเราะ “เจ้าแห่งความมืด แกอ้วนขึ้นอีกแล้วนะ คราวหน้าอย่ากินเกินไป ไม่งั้นจากเจ้าแห่งความมืดจะกลายเป็นแกดำอ้วนพุงพลุ้ยแทน”

เหอจื่อเฉินโบกมือไล่ แมวทั้งหมดก็เข้าไปในเรือนฝั่งซ้ายซึ่งเป็นบ้านของมัน

ลานกลับมาเงียบสงบ เหอจื่อเฉินเชิญทั้งคู่เข้าห้องรับแขก รินน้ำชาให้ด้วยตนเอง แล้วพูดว่า“พี่เป่ย ต่อให้ท่านไม่มาฉันเองก็จะไปหาท่านอยู่ดี”