บทที่ 2370: คำเชิญขององค์ชายสาม

อู๋เป่ยมองนักพรตหนุ่มผู้นั้น สีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ดูท่าจะเป็นยอดฝีมือระดับเทพทั้งเก้าในระดับหมื่นสภาพ อีกทั้งผู้ติดตามสองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา ก็ดูชัดว่าเป็นผู้แข็งแกร่งแห่งเต๋า การออกนอกวังแล้วยังมีผู้แข็งแกร่งแห่งเต๋าคุ้มกันเช่นนี้ คนแบบนี้ต้องมีเบื้องหลังใหญ่โต ไม่เห็นอู๋เป่ยอยู่ในสายตาก็ไม่น่าแปลก ท้ายที่สุดพลังยุทธ์ที่อู๋เป่ยแสดงให้เห็นดูด้อยกว่าเขา แถมข้างกายก็ไม่มีมือดีคอยคุ้มครอง

“เจ้าจะปล้นงั้นหรือ?” อู๋เป่ยถาม

นักพรตหนุ่มหัวเราะเยาะ “ปล้นงั้นหรือ? ใต้หล้าทั้งปวงล้วนเป็นแผ่นดินของหลวง ในโลกแห่งเซียนไท่อี้ องค์ชายอย่างข้าอยากได้สิ่งใด ก็ต้องได้สิ่งนั้น!”

อู๋เป่ยเอ่ยสั้นๆ ว่า “อ๋อ” แล้วว่า “ที่แท้เจ้าก็เป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ไท่อี๋ ไม่แปลกที่จะยโสโอหัง…