บทที่ 2380: สำนักโอสถไท่อี้

อู๋เป่ย: "ในโลกแห่งเซียนไท่อี้มีสถานที่ทำนองนั้นไหม?"

จักรพรรดิ: "โลกแห่งเซียนไท่อี้ต่างจากแดนเซียนหยวนซือ สายเลือดของจอมมรรคไท่อี้สิ้นสูญไปหมดแล้ว แม้แต่ราชวงศ์ไท่อี๋เองก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับจอมมรรคไท่อี้นัก เราเพียงได้รับบางส่วนของสายสืบทอดจากท่านเท่านั้น"

อู๋เป่ย: "แล้วจอมมรรคไท่อี้ไม่ทิ้งอะไรไว้เลยหรือ?"

จักรพรรดิ: "มีอยู่ แต่สถานที่นั้นอันตรายเกินไป ผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนอยากเข้าไป ทว่าท้ายที่สุดก็ล้มเหลวกันหมด"

อู๋เป่ยสนใจขึ้นมา: "ที่ไหน?"

จักรพรรดิ: "วิหารเซียนไท่อี้ ปกติวิหารถูกซ่อนเอาไว้ จะปรากฏตัวเฉพาะยามถึงเวลาที่กำหนด ข้าจะคำนวณดูก่อน"

เขานิ่งไปครู่สั้นๆ แล้วกล่าวว่า: "อีกเจ็ดวัน วิหารเซียนไท่อี้จะปรากฏพอดี เพียงแต่ที่หน้าประตูมีผู้พิทักษ์เฝ้าอยู่ แข็งแกร่งน่าเกรงขาม…