บทที่ 2387: ภูเขาปฐมกาล, เจียงชูเหยียน

อู๋เป่ยรู้ดีว่า หากออกไปเก็บสมุนไพรตลอดสามปี เขาแทบจะสามารถได้สมุนไพรล้ำค่าทุกชนิด โอกาสเช่นนี้ย่อมไม่คิดปล่อยให้หลุดมือ

ผู้อาวุโสกล่าวว่า “เรื่องนี้สำคัญนัก เราจะส่งคนหนึ่งไปคอยติดตามและฟังคำสั่งเจ้า”

สิ้นเสียง คนรับคำสั่งเป็นสตรีผู้หนึ่ง นางงดงามจนไม่ด้อยไปกว่าสตรีใดๆ ที่อู๋เป่ยเคยพบ นางสวมชุดขาวเรียบ งามละมุนราวหมอกริมน้ำและเงาเขาไกล เมื่อก้าวมาใกล้ กลิ่นดอกไม้ใบอ่อนก็ลอยอวลชวนให้ต้องมนตร์ แผ่วพรายเย้ายวนอย่างเงียบงามจับใจ

สตรีนั้นโค้งคำนับอย่างอ่อนช้อย แล้วเอ่ยว่า “ขอคารวะเหล่าผู้อาวุโสทุกท่านค่ะ”

“เจียงชูเหยียน เจ้าเป็นหญิงงามพร้อมด้วยปัญญาและใจบริสุทธิ์ดุจกล้วยไม้ เป็นหนึ่งในเด็กสาวที่ยอดเยี่ยมที่สุดของภูเขาปฐมกาล บัดนี้ สั่งให้เจ้าติดตามอู๋เป่ย และสร้างความผูกพันกัน ครั้นถึงวาระเหมาะสม…