บทที่ 2408: ช่วงปลายของการฝึกปราณ

ผู้ชายคนนั้นชะงักไปนิด ก่อนจะยิ้มเย็นๆ ใส่: “เจ้าหนู จะสอดรู้สอดเห็นไปทุกเรื่องรึไง?”

อู๋เป่ยมองเขาตรงๆ แล้วว่า: “นี่เพื่อนร่วมชั้นผมนะ แบบนี้ไม่ใช่ไปยุ่งเรื่องชาวบ้านหรอก”

ผู้ชายคนนั้นลูบหัวล้าน หัวเราะหึๆ แล้วโบกมือเรียกลูกน้อง ชายร่างใหญ่หัวล้านสองคนเดินตรงเข้าใส่อู๋เป่ย ยกมือจะตบหน้าอู๋เป่ย หวังสั่งสอน

อู๋เป่ยฝึกปราณจนอยู่ตัวแล้ว เขาถอยไปโดยสัญชาตญาณ พร้อมเตะซัดใส่หัวล้านชายร่างใหญ่คนหนึ่ง ท่ามันออกเองเหมือนเป็นสัญชาตญาณ แทบไม่ต้องคิดก็ทำไปแล้ว

ผัวะ!

ชายหัวล้านร่วงลงกับพื้น น้ำลายฟูมปาก ชักเกร็งทั้งตัว

ผู้ชายคนนั้นสะดุ้งตกใจ เด้งลุกพรวด จ้องอู๋เป่ยแล้วถามว่า: “เจ้าหนู ฝึกมาหรือไง?”

อู๋เป่ยไม่ตอบตรงๆ เพียงย้อนเย็นๆ ว่า: “แล้วนายว่าไงล่ะ?”

ผู้ชายคนนั้นกดเสียงถาม: “อาจารย์ของนายเป็นใคร!”