บทที่ 2420: หนูทองคำ ดวงตาอัญมณี

หานปิงเหยียนดีใจกว่าอู๋เป่ยเสียอีก พูดว่า "พี่เป่ย รวยแล้วนะ!"

อู๋เป่ยใช้มีดแซะอัญมณีออก ขูดสิ่งสกปรกบนผิวออก จนมันส่องประกายแปลกตาใต้แสงไฟ

"ว้าว สวยจริงๆ!" หานปิงเหยียนอุทาน

อู๋เป่ยยิ้ม "ปิงเหยียน อัญมณีเม็ดนี้ผมให้เธอ เอาไปทำสร้อยคอไว้ใส่"

หานปิงเหยียนกระโดดด้วยความดีใจ "พี่เป่ย จะให้ฉันจริงๆ เหรอ?"

อู๋เป่ย "แน่นอนสิ"

"เยี่ยมเลย!" หานปิงเหยียนปลื้มสุดๆ เธอเติบโตมาในบ้านมั่งคั่ง ของมูลค่าหลายสิบล้านบาทยังไม่ค่อยใส่ใจนัก แต่เพราะนี่เป็นของที่อู๋เป่ยมอบให้ เธอจึงดีใจเป็นพิเศษ

คุณแม่หานยิ้มกล่าว "หนูอู๋ ของนี่ล้ำค่าเกินไปนะ"

อู๋เป่ยยิ้ม "ของเล็กๆ น้อยๆ แค่ปิงเหยียนชอบก็พอแล้ว"

คุณแม่หานพยักหน้าแล้วถาม "หนูอู๋ แล้วทองพวกนี้คิดจะจัดการยังไง?"

อู๋เป่ย "ขายทองตรงๆ เลยดีกว่า"