บทที่ 2428: อลหม่านในร้านอาหาร

สวีเซียวรีบลุกพรวดขึ้นมายิ้มแย้มเดินเข้าไป ทักทายกันสองสามคำก่อนเชิญสวีฮุ่ยมานั่งด้วย แต่สวีฮุ่ยยิ้มปฏิเสธ

ทว่าปากสวีเซียวค่อนข้างกล่อมเก่ง คะยั้นคะยออยู่ไม่นาน สวีฮุ่ยก็ตกลง มานั่งที่ด้านขวาของหานปิงเหยียน

อู๋เป่ยยิ้มพูดว่า “สวีฮุ่ย วันนี้ผมเลี้ยง อยากกินอะไรสั่งได้ตามสบายครับ”

สวีฮุ่ยรีบโบกมือ “ไม่ต้องหรอกค่ะ อะไรก็ได้”

สวีเซียวว่า “งั้นเดี๋ยวผมสั่งให้ก็แล้วกัน”

สี่คนสั่งกับข้าวหกอย่างหนึ่งซุป แล้วก็มีขนมแป้งอบโรยงาชิ้นเล็กๆ มาด้วย คุยกันไปกินกันไป

สวีเซียวถามสวีฮุ่ยว่าเธอก็มากินเหมือนกันหรือเปล่า เธอบอกว่า “ฉันมีคูปองของร้านนี้ ลดได้เยอะ แต่ฉันมาคนเดียว ใช้คนเดียวมันดูเปลือง เมื่อกี้ยังลังเลอยู่ว่าจะเข้ามากินดีไหม”

พูดจบ เธอหยิบคูปองส่วนลดออกมา “เดี๋ยวตอนเช็คบิล ใช้อันนี้นะคะ”