บทที่ 2437: ช้อปอัญมณีอย่างบ้าคลั่ง

อู๋เป่ย: อัญมณีดิบของพวกเรามูลค่า 3,500,000,000 บาท ข้อเรียกร้องของผมไม่สูงหรอก กลุ่มหวังเต้าของพวกคุณชดใช้ให้สองเท่าก็พอ

หวังฉวนเฟิงหน้าขรึม: เป็นไปไม่ได้! 3,500,000,000 บาทนั่นคือกำไรที่พวกคุณได้ไปแล้ว ยังจะกล้าขออีก 3,500,000,000 บาทอีกหรือ!

อู๋เป่ย: ไม่ชดใช้ก็ได้ ต่อไปชื่อเสียงของกลุ่มคุณได้ป่นปี้แน่ แล้วผมอยากรู้ว่าจะมีใครยังกล้าเข้ามาซื้อวัตถุดิบหยกของพวกคุณอีกไหม

หวังฉวนเฟิงหน้าตึงพูดว่า: คุณอู๋ หวังเจียไม่ใช่ใครจะมาหาเรื่องได้ง่ายๆ คุณแน่ใจหรือว่าจะทำแบบนี้?

อู๋เป่ยยิ้มเหยียด: หวังเอ้อร์ของหวังเจียน่ะ ถูกผมเล่นงานจนเจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าตายทั้งเป็นทุกวัน ยังจะกล้ามาพูดกับผมแบบนี้อีกเหรอ?

หวังฉวนเฟิงสูดลมหายใจลึก: เรื่องที่เกิดก่อนหน้านี้ ผมว่าเรามานั่งคุยกันดีๆ ได้…