บทที่ 2513: ชั้นแรกของวิชาเทพรับพลัง ชนะสบายๆ

ฟ้าสางเล็กน้อย อู๋เป่ยอาศัยโครงกระดูกนักสู้โดยกำเนิดกับความรู้บางอย่างที่ไม่รู้มาจากไหน ในที่สุดก็ฝึกวิชาเทพรับพลังจนถึงชั้นที่สามได้สำเร็จ

ตอนนี้ แค่ยืนสองเท้าบนแผ่นดิน เขาก็ดึงพลังจากผืนดินได้ หากอยู่กลางแม่น้ำ ก็สามารถยืมพลังของสายน้ำมาใช้ได้ พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่ว่าอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบใด เขาล้วนนำพลังรอบข้างมาใช้ให้เป็นประโยชน์ได้ทั้งสิ้น!

เมื่อแสงแรกของวันสาดต้องกายเขา แสงอาทิตย์สีแดงฉานราวกับเปลวไฟชั้นหนึ่งห่อหุ้มร่างของอู๋เป่ย แสงนั้นไม่สลายไป แต่สะสมอยู่บนตัวเขา ราวกับเพลิงที่ไหลวน นี่แหละคือปรากฏการณ์ของวิชาเทพรับพลังชั้นที่สาม เพราะแม้แต่แสงอาทิตย์ อู๋เป่ยก็สามารถดึงมาใช้ได้

อู๋เป่ยหลับตา แล้วค่อยๆ ลืมตา แสงรอบกายจึงค่อยๆ จางหายไป

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ กู่เจี้ยนหนานก็เข้ามาแล้วเอ่ยว่า “คุณชายอู๋ อีกหนึ่งชั่วโมงเราจะออกเดินทางแล้วนะครับ”

อู๋เป่ยรับคำเบาๆ ถามว่า “ตระกูลกู้จะไปกันกี่คน?”

กู่เจี้ยนหนานว่า “ตระกูลกู้เตรียมส่งยอดฝีมือสิบคน ผมจะเป็นคนนำทีม ตอนนั้นคงต้องให้คุณชายอู๋ปลอมตัวเป็นคนของตระกูลกู้”

อู๋เป่ยเข้าใจดี ที่ตระกูลกู้ทำเช่นนี้ก็เพื่อไม่ให้ตัวตนของเขาถูกเปิดเผยก่อนเวลา จะได้เหลือช่องทางไว้จัดการเรื่องต่อไป

กู้ชิงเหลียนก็มาถึงแล้วพูดว่า “พี่อู๋ ฉันไปกับพี่ด้วยค่ะ!”

อู๋เป่ยพยักหน้า หลังฝึกวิชาเทพรับพลังจนถึงชั้นที่สาม เขามั่นใจในพลังของตัวเองมาก การให้กู้ชิงเหลียนร่วมทางไปด้วยก็ไม่มีปัญหาใดๆ

กู้ชิงเหลียนดีใจสุดๆ พวกเขาเตรียมตัวกันเล็กน้อย แล้วก็ออกเดินทางไปยังหุบเขา

ภูเขาลูกหนึ่งในหุบเขานั้นอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านตระกูลลู่ ชื่อว่าภูเขามังกรขาว ภูเขาลูกนั้นมีหินสีขาวอยู่มาก มองจากฟ้าเหมือนมังกรขาวตัวหนึ่งขดตัวอยู่บนพื้น หัวเชิดสูงดูสง่าผ่าเผย

คณะเดินทางร่อนลงสู่ยอดเขาของภูเขามังกรขาว ตอนกำลังลง อู๋เป่ยเอามือลูบหน้าหนึ่งครั้ง ก็เปลี่ยนเป็นหน้าตาอีกคนหนึ่ง ดูอายุราวยี่สิบต้นๆ หน้าดำ ปากยื่นเล็กน้อย ผมสีฟ้าทั้งศีรษะ โดดเด่นสะดุดตาในหมู่คน

บนยอดเขามีคนของตระกูลอินอยู่ไม่น้อย พวกเขารวมกลุ่มรอให้คนของตระกูลกู้มาถึง

ทั้งสองฝ่ายลงยืนกันคนละฝั่งของยอดเขา ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ห่างกันหลายสิบเมตร ต่างฝ่ายต่างไม่ทักกัน คนของแต่ละฝ่ายซุบซิบคุยกันเบาๆ

กู่เจี้ยนหนานกำชับลูกน้องสองสามคำ แล้วเดินเข้าไปถามเสียงขรึมว่า “วันนี้ตระกูลอินให้ใครเป็นคนพูด?”

ฝั่งตระกูลอินมีคนราวยี่สิบกว่าคน มีบุรุษวัยกลางคนหน้าดำ หูสั้น ผมหยิก ตากลมโตปานลูกกระดิ่ง เดินออกมาพูดเสียงดังว่า “ข้าพเจ้า อินฟู่หู! ตัวแทนตระกูลอินมาเจรจากับตระกูลกู้!”

กู่เจี้ยนหนานว่า “ข้าพเจ้ากู่เจี้ยนหนาน ตัวแทนตระกูลกู้มาเจรจากับตระกูลอิน!”

อินฟู่หูพูดเรียบๆ ว่า “งั้นขอเข้าประเด็นตรงๆ เถอะ! ตระกูลอินมีเงื่อนไขเดียว คือให้ตระกูลกู้สละพื้นที่แถวนี้ไป เป็นการชดเชย ตระกูลอินยินดีจ่ายสามหมื่นล้าน!”

กู่เจี้ยนหนานหัวเราะหยัน “หนึ่งหลุม ต่อให้คิดต่ำๆ ก็ห้าแสน พวกคุณขายหกหมื่นหลุม เงินสามหมื่นล้านก็เข้ากระเป๋าแล้ว เงินที่ขายต่อไปภายหลังก็เป็นกำไรล้วนๆ คุณคิดว่าตระกูลกู้จะยอมดีลเพ้อฝันแบบนี้หรือ?”

อินฟู่หูเหมือนคาดไว้แล้ว พูดเสียงเย็นว่า “ไม่ตกลงก็ไม่เป็นไร เราก็จัดการกันตามกฎของยุทธภพ!”

เขาสะบัดมือ พลันมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินออกมาจากด้านหลัง ดูอายุยี่สิบต้นๆ หน้าตาคมสัน สวมชุดขาวสะอาดสะอ้าน ดวงตาสุกใสราวดวงดาว

อินฟู่หูว่า “นี่คือคนรุ่นหนุ่มของตระกูลอิน อินเจียฝู ตระกูลกู้ของพวกคุณก็ส่งคนออกมาได้ ทั้งสองฝ่ายดวลกัน หลังรอบนี้ ยังมีอีกสองรอบ รวมเป็นสาม หากตระกูลกู้ชนะได้สองในสาม ตระกูลอินจะถอยทันที ไม่คิดจะครองพื้นที่นี้อีก”

เขาเสริมว่า “แน่นอน ถ้าตระกูลกู้ไม่มีมือดีรุ่นใหม่ ก็เชิญคนนอกมาช่วยได้”

กู่เจี้ยนหนานไม่อ้อมค้อม “ตกลง รอบแรกฝ่ายตระกูลกู้จะส่งคนออกเช่นกัน”

แล้วเขาหันไปพูดว่า “กู้จงโหลว เจ้าไปเถอะ”

ชื่อ “กู้จงโหลว” นั้น อู๋เป่ยตั้งขึ้นแบบฉุกละหุก เขาก้าวออกไปทันที ยิ้มหน้าโง่ๆ เดินมาหยุดข้างกู่เจี้ยนหนาน ถามด้วยเสียงทุ้มอู้อี้ว่า “ลุงสาม จะให้สู้กับใคร?”