บทที่ 2521: รองเจ้าของเกาะฮว่านคง

เช้าตรู่ของวันที่สอง อู๋เป่ยเริ่มตรวจงานฝึกของลูกน้องสิบคน ผลคือทุกคนผ่านเกณฑ์ เขาจึงสอนวิชาก้าวย่างเพิ่มอีกสองกระบวนท่าให้ไปฝึกต่อ

สอนไปได้ไม่กี่ครั้ง ตงหวางก็ส่งคนมาเรียก เขากับคณะขับรถหลายคันมุ่งหน้าไปยังชายฝั่งทองคำ แหล่งท่องเที่ยวชื่อดังที่ผู้คนแน่นขนัด ไม่ไกลจากชายฝั่งมีคฤหาสน์ใหญ่ริมทะเล ภายในอาคารหรูหราหลังหนึ่ง ตงหวางกับอู๋เป่ยและคณะได้พบรองเจ้าของเกาะมายาแห่งทะเลตะวันออก ซึ่งเป็นชายหนุ่มผมสีเงิน อายุราวยี่สิบต้นๆ

ชายผมเงินมีข้ารับใช้ติดตามอยู่สี่คน พอเจอหน้าตงหวางก็หัวเราะฮ่าๆ แล้วพูดว่า “ตงหวาง ได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานาน วันนี้ได้พบหน้าท่าน ถือเป็นเกียรติของผมครับ”

รองเจ้าของเกาะผู้นี้ชื่อเฉินจื่อซิว เฉินเจียดูแลเกาะฮว่านคงมากว่า 500 ปี สืบทอดกันมา 9 รุ่น และยังคงกุมอำนาจบนเกาะไว้อย่างเหนียวแน่น

ตงหวางกล่าวว่า “รองเจ้าของเกาะเฉินกล่าวเกินไปแล้ว เกาะฮว่านคงโด่งดังมานานกว่า 500 ปี ยอดฝีมือมีอยู่มากมาย อัจฉริยะนับไม่ถ้วน ถึงกับฝ่าบาทยังเอ่ยชมอยู่บ่อยๆครับ”

ทั้งสองฝ่ายยกยอปอปั้นกันอยู่นานสิบกว่านาทีแบบไร้สาระ ก่อนที่ตงหวางจะเข้าเรื่อง “รองเจ้าของเกาะเฉิน ระยะนี้ชาวฟูซางกำเริบเสิบสานขึ้นทุกวัน ไม่เพียงส่งทหารไปยึดเกาะสองแห่งของประเทศเซี่ย ได้ยินว่าระหว่างการปะทะครั้งหนึ่งยังฆ่าลูกหลานเฉินเจียสองคนบนเกาะฮว่านคงด้วย?”

เฉินจื่อซิวถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดว่า “เป็นความเข้าใจผิดครับ เราเข้าใจว่าเรือสินค้าของชาวฟูซางเป็นโจรสลัด เลยเกิดการปะทะ ทั้งสองฝ่ายมีผู้บาดเจ็บล้มตาย จริงๆ เรื่องนี้จบไปแล้วครับ”

ตงหวางหัวเราะ “ดูท่าว่าคนเฉินเจียเชื่อคนง่าย คนอื่นพูดอะไรก็เชื่อไปหมดนะครับ”

เฉินจื่อซิวขมวดคิ้ว “ตงหวางหมายความว่าอย่างไรครับ?”

ตงหวางรับเอกสารจากคนติดตามแล้ววางบนโต๊ะ “รองเจ้าของเกาะเฉินลองดูนี่สิครับ”

เฉินจื่อซิวเปิดเอกสาร ดูไปไม่กี่บรรทัด สีหน้าก็กลับแย่ลงทันที กัดฟันพูดว่า “ชาวฟูซางมันเจ้าเล่ห์จริงๆ!”

ตงหวางว่า “ตามแผนเดิมรองเจ้าของเกาะควรอยู่บนเรือลำนั้น แต่ด้วยเหตุบางประการคุณไม่ได้ขึ้นเรือ ฝ่ายฟูซางไม่รู้เรื่องนี้ จึงลงมือโจมตีเรือสินค้า อีกทั้งรองเจ้าของเกาะไม่ค่อยเป็นมิตรกับพวกฟูซาง พวกเขาเลยไม่อยากให้คุณสืบทอดเกาะฮว่านคง ตรงกันข้าม ตอนนี้พวกเขาหนุนหลังคุณชายที่สี่อยู่ในเงามืด”

คุณชายที่สี่เป็นบุตรของฮูหยินสามของเจ้าของเกาะฮว่านคง ชื่อเฉินจื่อเลี่ย เป็นที่โปรดปรานของคนบนเกาะ และเป็นพี่น้องที่เฉินจื่อซิวหวั่นใจมากที่สุด คำของตงหวางแทงใจดำทุกถ้อยคำ เพียงเอกสารชุดเดียวก็ชี้ผลได้ผลเสีย จนทำให้เฉินจื่อซิวเปลี่ยนความคิดในฉับพลัน

เฉินจื่อซิวพับเอกสาร แล้วถามอย่างสงบ “ท่านอ๋องเอาเรื่องพวกนี้มาให้ผมดู ตั้งใจจะช่วยผมอย่างนั้นหรือครับ?”

ตงหวางยิ้ม “ผมสนับสนุนคุณมาโดยตลอด รองเจ้าของเกาะครับ มีข่าวเล่าว่าท่านบิดาของคุณสุขภาพทรุดลงเรื่อยๆ ผมคิดว่าควรกำหนดตัวเจ้าของเกาะคนใหม่ให้เร็วที่สุดครับ”

เฉินจื่อซิวว่า “เรื่องของเกาะฮว่านคง อิทธิพลภายนอกเข้าไปแทรกได้ยากครับ”

ตงหวางกระแอมเบาๆ เฉินจื่อซิวจึงรีบสั่งให้คนรอบตัวถอยออกทั้งหมด ฝั่งตงหวางก็เหลือเพียงอู๋เป่ยคนเดียว

ตงหวางว่า “ตอนนี้เฉินจื่อเลี่ยกำลังเสเพลเริงรมย์อยู่ที่มณฑลไห่ตง ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เขาหลายคนเป็นคนของผมครับ”

หัวใจของเฉินจื่อซิวสะดุ้ง เขานิ่งไปหลายวินาทีแล้วถามว่า “ท่านอ๋องต้องการให้ทำอย่างไรครับ?”

ตงหวางว่า “เจ้าของเกาะตระกูลเฉินจะมีอาการกำเริบคืนนี้ ผมเสนอให้รองเจ้าของเกาะเฉินจื่อซิวกลับไปเข้ารับตำแหน่งเจ้าของเกาะทันที! ส่วนเฉินจื่อเลี่ย ช่วงนี้เขาไม่มีทางกลับได้ครับ”

เฉินจื่อซิวหรี่ตา “ท่านอ๋องทราบได้อย่างไรว่าบิดาของผมจะกำเริบครับ?”

ตงหวางยิ้ม “สามวันก่อนมีหมอเทวดาแห่งทะเลตะวันออกไปตรวจรักษาเจ้าของเกาะเฉินครับ”

เฉินจื่อซิวถอนหายใจ “เฉินจื่อเลี่ยแม้จะไม่ใช่รองเจ้าของเกาะ แต่เขาสร้างฐานอำนาจไว้มาก ผมถึงกลับไปตอนนี้ ก็เกรงว่าจะขึ้นรับตำแหน่งเจ้าของเกาะได้ไม่ราบรื่นครับ”

ตงหวางว่า “เรื่องนี้ผมคิดเผื่อไว้แล้วครับ” แล้วเขาก็มองไปที่อู๋เป่ย