บทที่ 2595: ฟาดเดียวพิชิตหมู่ปีศาจ

อู๋เป่ย: พวกแกจับเด็กสาวไปตั้งมากมาย ในเมื่อผมรู้แล้ว ก็ต้องสืบให้ถึงแก่น!

ชายวัยกลางคนทำหน้าดูแคลน พูดว่า: ไอ้แมลงตัวกระจ้อยยังกล้ามายุ่งเรื่องมังกรเทพ น่าขันนัก คุกเข่าลงซะ ผมอาจจะผ่อนปรนให้ รับไว้เป็นทาสรับใช้ก็ได้

อู๋เป่ยฮึ!: ให้ผมทำงานรับใช้แกน่ะเหรอ แกคู่ควรด้วยรึ?

ชายวัยกลางคนโกรธจัด: ให้เกียรติแล้วยังไม่รู้จักเกรงใจ เอาตัวมันมา!

ข้ารับใช้สองคนพุ่งเข้ามาจากซ้ายขวา คนหนึ่งถือมีด อีกคนถือดาบ แสงคมมีดกับแสงดาบวาบไหว ประสานกันแนบแน่น

อู๋เป่ยรู้ว่าวันนี้ต้องมีศึกหนักแน่ เขาชักมีดกระดูกภัยพิบัติออกมา แสงคมมีดวาบไหว เพียงฟาดเดียวก็ฟันคนทั้งสองพร้อมอาวุธขาดกระจุย คนหนึ่งถูกเฉือนจากไหล่ซ้ายลงถึงสะโพกขวา อีกคนถูกผ่าออกเป็นสองท่อนตรงกลาง!

ศพทรุดลงพื้น มีดกระดูกภัยพิบัติในมืออู๋เป่ยส่องแสงวาบเบาๆ ได้ดูดกลืนพลังชีวิตและโลหิตชีพของทั้งคู่ไปเรียบร้อย

ชายวัยกลางคนตกใจ คนที่ตายไปเป็นลูกน้องมือดีของเขา ฝีมือไม่เบา กลับถูกฆ่าตายคามือในชั่วพริบตา!

พวกแกทั้งหมด ลุย! เขาสะบัดมือ คนจากในโถงวิหารพุ่งออกมาไม่ขาดสาย คนเหล่านี้พลังยุทธ์ไม่อ่อน แล้วยังมีผู้ฝึกตนแดนลับปะปนอยู่ไม่น้อย

มดมากก็ฆ่าช้างได้ พอเห็นคนทะลักออกมามากขนาดนี้ อู๋เป่ยก็อดจะปวดหัวไม่ได้ เขาสูดลมหายใจลึก ตัดสินใจใช้ศาสตร์ลับห้าอย่างที่ตระกูลหลู่มอบให้ — อย่างที่สาม ฟันสังหารโลกมายา!

วิชาฟันสังหารโลกมายาเกี่ยวพันกับวิชาภาพลวงตา ใช้ได้ทั้งคมมีดและดาบ เป็นหนึ่งในห้าศาสตร์ลับที่ฝึกตนได้ยาก แต่พลานุภาพร้ายกาจยิ่ง

อู๋เป่ยผ่านศิราจารึกสวรรค์ จึงมีโครงกระดูกนักสู้โดยกำเนิด อีกทั้งฝึกตนตามวิถีแห่งความว่างเปล่าและมายา และครอบครองโลกแห่งความฝันซวนเทียน ทั้งหมดนี้ทำให้เขาคุมวิชาฟันสังหารโลกมายาได้อย่างง่ายดาย

วิชาฟันสังหารโลกมายามีกระบวนท่าทั้งหมดสิบสองท่า รวมหกสิบเพลง ก่อนหน้านี้เขาได้ศึกษาไว้แล้ว แต่ช่วงเวลาฝึกตนยังไม่สุกงอม จึงยังไม่เคยลงมือฝึกจริง

ตอนนี้ศัตรูมากมาย เป็นจังหวะเหมาะที่จะฝึกคมมีดของเขา

ฟัน! เขาเร่งวิชาฟันสังหารโลกมายา มีดกระดูกภัยพิบัติเลือนหายไป ตัวเขาก็เลือนหายเช่นกัน คนรอบข้างต่างตกสู่ภวังค์กึ่งจริงกึ่งลวง ภาพอู๋เป่ยเบื้องหน้ากลายเป็นยักษ์สูงสิบเมตร ถือดาบใหญ่ยาวยี่สิบเมตร ความกดดันมหาศาลทำให้ทุกคนตาค้าง ความหวาดกลัวก่อตัวขึ้นในใจ

เกิดอะไรขึ้น? ชายวัยกลางคนสะดุ้ง รีบตั้งสติ แต่ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน ทั้งลานบ้านก็ถูกโลกแห่งความฝันซวนเทียนของอู๋เป่ยครอบคลุม กลายเป็นโลกมายา!

ฉับ!

คมมีดสายหนึ่งพุ่งฉีกอากาศ ชายวัยกลางคนหลบไม่ทัน ทำได้แค่ยกโล่กลมในมือซ้ายขึ้นบังหน้า

นี่คือกระบวนท่าที่หนึ่งของฟันสังหารโลกมายา แสงคมมีดพริบผ่าน โล่กับแขนของชายวัยกลางคนถูกฟันขาดพร้อมกัน เขากรีดร้องลั่น ถอยกรูดไปด้านหลัง

เสียงกรีดร้องดังไม่ขาดสาย ในโลกมายานั้น แสงคมมีดโผล่วาบเป็นระยะ คนแล้วคนเล่าถูกฟันล้มคาที่

อู๋เป่ยดำดิ่งสู่การฝึกตนวิชาฟันสังหารโลกมายา ท่าที่หนึ่ง ท่าที่สอง… พอเขาทำครบถึงท่าที่สิบสอง ในลานบ้านก็มีศพนอนเกลื่อนกว่าร้อยร่าง รวมถึงชายวัยกลางคนที่เป็นหัวโจกด้วย!

วิชาฟันสังหารโลกมายาสิ้นเปลืองกำลังอย่างยิ่ง โชคดีที่มีดกระดูกภัยพิบัติสามารถดูดพลังชีวิตจากร่างพวกนั้นได้อย่างต่อเนื่อง ทำให้อู๋เป่ยไม่เพียงไม่เหนื่อย กลับยิ่งกระปรี้กระเปร่า

เจ้าคนอุกอาจ!

เสียงคำรามดังมาจากอากาศ แสงดาบสีดำคล้ำเหมือนหมึกสายหนึ่งตกจากฟ้า ราวน้ำตกพุ่งร่วงลงมาจากท้องนภา พริบตาก็โอบคลุมอู๋เป่ยไว้

เผชิญหน้าแสงดาบน่าสะพรึงนั้น อู๋เป่ยยังใจมั่นคง เขาแกว่งมีดกระดูกภัยพิบัติแผ่วเบา เวลาเหมือนช้าลง แสงดาบถึงกับค้างอยู่ห่างเหนือศีรษะเขาเพียงไม่กี่เมตร

เขากระโจนขึ้นกลางอากาศ พุ่งตัวไปเบื้องบน ชายผู้บำเพ็ญวัยราวสามสิบปีคนหนึ่ง สีหน้าบิดเบี้ยว ดวงตายังจ้องพื้นอยู่ แต่ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกตัวแล้ว ดวงตาและคอกำลังหมุนช้าอย่างยิ่งไปทางอู๋เป่ย อยากเห็นให้ชัดว่าคนที่โผล่มาอยู่ตรงหน้าเป็นใคร

ฉับ!

แสงคมมีดวาบเดียว ศีรษะของชายคนนั้นปลิวขึ้นไป ผู้บำเพ็ญขั้นเจ็ดแห่งพลังวิเศษกลับถูกสังหารลงเช่นนี้!

มีดกระดูกภัยพิบัติหาใช่ของธรรมดา ด้วยพลังของอู๋เป่ย ต่อให้สิบขั้นแห่งพลังเหนือธรรมชาติก็ยังฟันได้ ยิ่งเมื่อเข้าคู่กับศาสตร์ลับฟันสังหารโลกมายา พลานุภาพยิ่งน่าสะพรึงกลัว!

ผู้ฝึกตนระดับเทพอาคมตายคาที่ อู๋เป่ยจึงลงมายืนข้างผู้บำเพ็ญคนหนึ่งที่ตกใจจนช็อก แล้วถามว่า: ผู้ฝึกตนขั้นมหาเทพคนนั้น เป็นใคร?