บทที่ 2663: เปิดจุดลับ

อู๋เป่ยพามู่ปิงฉานกลับไปส่งถึงโรงเรียน ส่วนเธอก็อยู่รอจนกว่าหานปิงเหยียนจะสอบเสร็จ ช่วงสายวันนี้เป็นวิชาคณิตศาสตร์ อู๋เป่ยรออยู่ราวสิบกว่านาที การสอบก็จบลง หานปิงเหยียนดูสภาพดีมาก ใบหน้ายิ้มแย้มสดใส

“ปิงเหยียน ข้อคณิตยากเยอะไหม?”

หานปิงเหยียนส่ายหน้า “ง่ายอยู่นะ”

อู๋เป่ยว่า “อืม ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินก่อน เดี๋ยวพาไปเดินเที่ยวแถว ๆ นี้หน่อย”

เที่ยงวันพวกเขาก็เล่นอยู่แถว ๆ โรงเรียน พอบ่ายก็เข้าสอบต่อ อู๋เป่ยนั่งฝึกตนอยู่ในที่ลับตาคนแถวนั้น เตรียมตัวจะควบรวมยันต์แท้เพียงหนึ่งเดียวของตน

ก่อนหน้านี้เขามีความคิดอยู่แล้ว ว่าจะใช้พลังลับแห่งสวรรค์เป็นแกนกลาง แล้วรวบรวมวิชาลับทั้งหมดที่ตนมีมาหลอมรวมเป็นยันต์แท้ที่ทรงพลังหนึ่งแผ่น ยันต์แท้นี้จะบรรจุตราพลังลับของวิชาลับที่จำเป็นทุกสายไว้ด้วยกัน หากต้องการใช้ เมื่อใดตราพลังลับเหล่านี้ก็จะเชื่อมต่อกันในพริบตา ก่อตัวเป็นค่ายกลเร้นลับ แล้วปลดปล่อยวิชาเวทย์ที่อู๋เป่ยต้องการออกมา

แต่จะควบรวมยันต์แท้ที่ไม่เคยมีมาก่อน และอาจไม่มีผู้ตามมาภายหลังเช่นนี้ เขาย่อมต้องมีข้อมูลอ้างอิงบางอย่าง เขาจึงเชิญหัวของฟางลี่ออกมาอีกครั้ง

“ท่านอาวุโส ข้าอยากรู้เรื่องชั้นรากฐานของทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ให้ลึกกว่านี้หน่อย”

ฟางลี่ทราบเจตนาของเขาแล้วก็เริ่มอธิบายอย่างละเอียด ชั้นรากฐานของทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ แบ่งออกเป็นสี่ขั้น สิบสองขอบเขต ทั้งสี่ขั้นนี้ดำรงอยู่แยกจากกัน ทำสำเร็จขั้นใดขั้นหนึ่งแล้ว ก็สามารถลองพุ่งชนไปยังขอบเขตหยวนอิงที่สูงยิ่งกว่านั้นได้

ในหมู่พวกนี้ ชั้นรากฐานขั้นแรกเรียกว่า “สร้างรากฐานสามัญ” ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ทั่วทั้งแผ่นดินใหญ่ล้วนสร้างรากฐานขั้นนี้ได้สำเร็จ ที่ขอบเขตนี้ผู้บำเพ็ญส่วนมากก็เป็นคนธรรมดาสามัญ จึงเรียกว่าการสร้างรากฐานสามัญ

ชั้นรากฐานขั้นที่สองจะแบ่งย่อยเพิ่มมาอีกสามขอบเขต และรวมส่วนหนึ่งของขั้นแรกไว้ด้วย ผู้ที่สามารถเดินสู่ชั้นรากฐานขั้นที่สองได้ มีเพียงหนึ่งในพัน ดังนั้นผู้บำเพ็ญที่ทำได้ถึงขั้นนี้จึงล้วนเป็นผู้มีพรสวรรค์ดีเยี่ยม โดยมากเป็นตัวเต็งชั้นหนึ่งในหมู่ศิษย์สำนักต่าง ๆ ชั้นรากฐานขั้นที่สองจึงถูกเรียกว่า “สร้างรากฐานชั้นหนึ่ง”

ชั้นรากฐานขั้นที่สามนั้นยากลำบากอย่างยิ่ง ผู้ที่ทำได้ถึงขั้นสาม ในหมู่ผู้สร้างรากฐานมีเพียงหนึ่งในล้าน พวกเขาย่อมเป็นเทียนเฉียวของสำนักต่าง ๆ ไม่ว่าที่ใดก็เป็นบุคคลระดับเขย่าวงการ ดังนั้นชั้นรากฐานขั้นที่สามจึงมีอีกชื่อว่า “สร้างรากฐานอัจฉริยะ”

ยากที่สุดคือชั้นรากฐานขั้นที่สี่ รวมทั้งหมดสิบสองขอบเขต ความยากเพิ่มขึ้นกว่าขั้นที่สามถึงร้อยเท่า ทั่วทั้งทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ ทุกหนึ่งถึงสองร้อยปีจึงจะมีผู้สร้างรากฐานขั้นที่สี่โผล่มาได้หนึ่งคน ดังนั้นการสร้างรากฐานขั้นนี้จึงถูกเรียกว่า “สร้างรากฐานไร้เทียมทาน”

ในหมู่ขอบเขตเหล่านี้ การควบรวมยันต์แท้ถือเป็นขอบเขตแรกของการสร้างรากฐานชั้นหนึ่ง ขอบเขตนี้ที่ทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ก็เรียกว่า “ขั้นยันต์แท้” เช่นกัน ทว่าในรายละเอียดกลับมีความแตกต่างอย่างชัดเจน

ส่วนสำคัญที่สุดอยู่ที่ ขั้นยันต์แท้ของชั้นรากฐานที่ทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่การรวบรวมวิชาลับเพียงสายเดียว แต่ให้หลอมรวมหลายสายเข้าเป็นหนึ่ง ที่นั่นเมื่อนำวิชาลับต่างชนิดมาหลอมรวมเป็นวิชาลับสายใหม่ วิชานั้นไม่เพียงแต่มีพลังรุนแรงขึ้น หากยังมีประสิทธิภาพสูงขึ้นด้วย สมมติว่า วิชาลับสามสายเดิม มีอานุภาพเท่ากันคือ 100 หน่วย การใช้แต่ละสายก็ใช้พลัง 100 หน่วยเท่ากัน แต่ถ้าสามารถหลอมรวมวิชาลับทั้งสามให้กลายเป็นหนึ่งเดียวได้ ก็จะระเบิดพลังออกมาถึง 800 หน่วย ทว่ากลับใช้พลังเพียง 200 หน่วยเท่านั้น

ด้วยผลลัพธ์มหัศจรรย์เช่นนี้ ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่บนทวีปโบราณศักดิ์สิทธิ์จึงเลือกเดินสายการผสานวิชาลับ และด้วยเหตุนี้เอง สายธารความคิดเรื่องการผสานวิชาลับจำนวนมากจึงถือกำเนิดขึ้น

ฟางลี่บอกเขาว่า วิชาลับที่ผสานแล้ว ถ้าสองหลอมเป็นหนึ่ง เรียกว่า “วิชาสองรวมหนึ่ง” สามหลอมเป็นหนึ่งเรียกว่า “วิชาสามรวมหนึ่ง” ไล่ไปเช่นนี้ ทว่าสุดท้ายผู้คนพบว่า การหลอมวิชาห้าสายเป็นหนึ่งนั้นยากลำบากอย่างยิ่ง ยากกว่าการหลอมวิชาหกสายเป็นหนึ่งหลายเท่าตัว แถมวิชาห้ารวมหนึ่งยังทรงพลังกว่าวิชาหกรวมหนึ่งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ อีกทั้งยังต้องใช้วิชาลับห้าธาตุมาช่วยหลอมรวมจึงจะสำเร็จ ดังนั้นวิชาประเภทนี้จึงถูกเรียกว่า “วิชาเร้นลับห้าธาตุ”

ในทำนองเดียวกัน ต่อไปก็ยังมี “วิชาเร้นลับเจ็ดดวงดาว” “วิชาเร้นลับเก้าหยิน” หรือ “วิชาเร้นลับเก้าแสงอาทิตย์” เป็นต้น เพียงแต่ว่า แค่สามรวมหนึ่งก็ยากลำบากเหลือทนแล้ว วิชาแบบพิเศษเหล่านี้ยิ่งเหนือล้ำกว่านั้นไปอีก ผู้บำเพ็ญทั่วไปแทบไม่มีทางสำเร็จ มีเพียงเทียนเฉียวอัจฉริยะไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าเสี่ยงลอง