บทที่ 2674: สถาบันจะล้มละลาย

พูดจบ หญิงกลางคนก็ชี้ไปที่ประตูไม้บานหนึ่ง ประตูนั้นดูเก่าแก่ ผิวไม้เต็มไปด้วยร่องรอยที่กาลเวลาเคยฝากเอาไว้

นางอธิบายว่า “พอเข้า ‘ประตูโบราณ’ ไป เธอจะเจอหุ่นเชิดระดับเดียวกับตัวเองก่อน พอชนะแล้วก็จะมีหุ่นเชิดที่แข็งแกร่งกว่าปรากฏตัวออกมา”

“แล้วต้องสู้ไปถึงเมื่อไหร่ล่ะ?” อู๋เป่ยถาม

หญิงกลางคนตอบ “ไม่มีที่สิ้นสุด จนกว่าเธอจะแพ้ หรือยอมถอยเอง”

“แล้วคิดคะแนนสะสมยังไง?” อู๋เป่ยถามต่อ

หญิงกลางคนพูดว่า “ชนะหุ่นเชิดที่อยู่ในขอบเขตเดียวกัน ได้สามร้อยคะแนนสะสม ถ้าชนะหุ่นเชิดที่สูงกว่าทีละขอบเขตย่อย ตัวหนึ่งก็เพิ่มให้อีกห้าร้อยคะแนนสะสม ส่วนถ้าข้ามได้หนึ่งขอบเขตขั้นใหญ่แล้วชนะหุ่นเชิดตัวนั้น จะได้รางวัลหนึ่งพันคะแนนสะสม!”

อู๋เป่ยพยักหน้า “เริ่มกันเลย”

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในประตูไม้ ภายในประตูเหมือนเป็นอีกพื้นที่หนึ่ง แสงรอบตัวมืดสลัว เต็มไปด้วยหมอกสีฟ้าเทาหนาแน่น ไม่นานนัก ก็มีหุ่นเชิดตัวหนึ่งสูงราวหนึ่งเมตรหก เดินออกมาจากในหมอก ใช้ดาบคู่ ดูสมจริงราวกับคนเป็น เขาสวมเกราะเหล็ก แขนขยับเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้าให้อู๋เป่ยเล็กน้อย จากนั้นก็พุ่งเข้าจู่โจมทันที

ฝีมือดาบของหุ่นเชิดถือว่าไม่เลว ท่าดาบดุดัน และฟาดฟันได้รวดเร็วมาก

ตูม!

อู๋เป่ยไม่อยากเสียเวลา เขาเตะออกไปเพียงครั้งเดียว หุ่นเชิดก็ลอยกระเด็นออกไป เหล็กกล้าอันแข็งแกร่งของหุ่นเชิดแตกกระจายกลางอากาศ ร่างทั้งร่างแหลกเป็นเศษชิ้นส่วนเกลื่อนพื้น

หมอกพลันปั่นป่วน ก่อนที่หุ่นเชิดตัวที่สองจะปรากฏตัวออกมา…

นอกประตูไม้ เย่หนิงปิงดวงตาเป็นประกาย นางหันไปถามหญิงกลางคนว่า “แล้วพวกที่เล่นเส้นล่ะ พวกนั้นก็ต้องเข้า ‘ประตูไม้’ เหมือนกันไหม?”

เรื่องแบบนี้ปกติไม่มีใครพูดกันโต้ง ๆ แต่ไม่รู้เพราะมีเรื่องของอู๋เป่ยหรืออย่างไร หญิงกลางคนกลับพูดออกมาอย่างเปิดเผยว่า “พวกนั้นจะเข้าอีกประตูหนึ่ง ข้างในเป็นหุ่นเชิดที่สถาบันทำขึ้นเอง พลังต่อสู้ไม่ค่อยเท่าไหร่หรอก แน่นอนว่าคะแนนสะสมที่ได้จากการชนะหุ่นเชิดพวกนั้นก็ต่ำที่สุดด้วย สูงสุดยังได้แค่ร้อยคะแนนสะสมเท่านั้น”

นางหันมามองเย่หนิงปิงแวบหนึ่ง “จำได้ว่าไม่กี่วันก่อน เธอเพิ่งมารับการประเมินไปเองนะ ผลการประเมินในประตูไม้ของเธอ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่”

เย่หนิงปิงพูดเรียบ ๆ ว่า “แค่ผ่านก็พอแล้ว”

“เธอกับอู๋เป่ยคนนี้เป็นเพื่อนกัน? บอกฉันได้ไหมว่าเขามีภูมิหลังยังไง?”

เย่หนิงปิงรู้ดีว่า เรื่องตัวตนของอู๋เป่ยปิดไม่อยู่ นางจึงเอ่ยอย่างใจเย็นว่า “ก่อนหน้านี้เขาทำงานอยู่ใต้ตงหวังฮุยเซี่ย”

แค่คำนี้คำเดียวก็ไม่ต้องพูดอะไรต่อ หญิงกลางคนทั้งตัวสั่นสะท้าน รีบเดินหลบไปมุมหนึ่งแล้วต่อสายโทรศัพท์ทันที

เวลานี้ อู๋เป่ยกำลังท้าทายหุ่นเชิดตัวที่ห้า หุ่นเชิดตัวนี้มีกลิ่นอายพลังราว ๆ ขอบเขตมี่อิง แต่อู๋เป่ยใช้ไม่ถึงสิบกระบวนท่าก็จัดการมันลงได้

จนกระทั่งหุ่นเชิดตัวที่แปดปรากฏตัวออกมา หุ่นเชิดตัวนี้มีพลังแห่งความรอบรู้ อยู่ในระดับผู้แข็งแกร่งขั้นนั้น สูงกว่าเขาหนึ่งขอบเขตขั้นใหญ่ ดวงตาของมันเปล่งแสงแดงฉานออกมา จากนั้นก็มีแสงดาบสิบสองสายพุ่งมาหาแต่ละสายคมกริบอย่างน่ากลัว

ร่างของอู๋เป่ยไหววูบ หายวับจากที่เดิมไปโผล่ด้านหลังหุ่นเชิดในชั่วพริบตา ดาบเจ็ดดาวหลงหยวนในมือแทงทะลุศีรษะของมันอย่างแม่นยำ

แสงดาบสลายหายไป หัวของหุ่นเชิดเอียงหัก สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ทันที

อู๋เป่ยพึมพำ “ถ้าสู้ไปเรื่อย ๆ แบบนี้ ไม่รู้จะต้องสู้ถึงเมื่อไหร่กัน”

ทว่า จากนั้นเขายืนรออยู่นาน ก็ยังไม่มีหุ่นเชิดตัวใหม่ปรากฏขึ้นมาอีก ไม่นานประตูไม้ก็เปิดออก เขาได้ยินเสียงของหญิงกลางคนดังเข้ามาในหู

“คุณชายอู๋ การประเมินรายการนี้สิ้นสุดแล้ว ภายในประตูไม้ไม่มีหุ่นเชิดเหลือแล้วเจ้าค่ะ”

อู๋เป่ยแอบผิดหวังเล็กน้อย เพราะรู้ดีว่า จากนี้ไปแค่ชนะหุ่นเชิดเพิ่มอีกหนึ่งตัว ก็จะได้อีกแสนคะแนนสะสม นี่มันขาดทุนมากชัด ๆ!

เมื่อเดินออกจากประตูไม้ หญิงกลางคนมีสีหน้าสุภาพนอบน้อม เอ่ยว่า “คุณชาย ท่านชนะหุ่นเชิดไปแปดตน เป็นสถิติที่ไม่เคยมีมาก่อน! รวมแล้วทั้งสิ้นสี่พันสามร้อยคะแนนสะสมเจ้าค่ะ!”

อู๋เป่ยขมวดคิ้วถาม “การประเมินต่อไปคืออะไร?”

หญิงกลางคนยิ้มตอบ “ด่านที่สามเป็นด่านเสริม ถ้าคะแนนสะสมสองด่านแรกสูงพอ ก็ไม่จำเป็นต้องรับการประเมินต่อเจ้าค่ะ”