ตอนที่ 305
บทที่ 306 รักษาลั่วฉังเซิง
October 21, 2026
หลินไป๋ “เราได้ดำเนินการสืบสวนอย่างลับๆ และพบว่าบุคคลทั้งสองนี้ดูเหมือนจะกำลังค้นหาใครบางคน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คุณ ผู้อำนวยการ”
อู๋เป่ยถามว่า “มีรายงานเรื่องนี้ไหม?”
หลินไป๋ “มีรายงานแล้ว พวกเขาขอให้มีการตรวจตราอย่างเข้มงวด และหากพวกเขาเป็นภัยคุกคามต่อเหยียนหลงพวกเขาจะต้องถูกกำจัดทันที!”
อู๋เป่ยพยักหน้า “ในอาณาเขตของเหยียนหลง พวกเขาจะไม่กล้าสร้างปัญหาง่ายๆ ทำการสอบสวนต่อไปและแจ้งให้ผมทราบทันทีหากมีข่าวใดๆ”
“รับทราบ”
ลุงโจ๋วว่า “ผู้อำนวยการ ถ้าเราดำเนินการ ผมสามารถสร้างรูปแบบสังหารเพื่อดักจับพวกเขาและกวาดล้างปีศาจเหล่านี้”
อู๋เป่ยโบกมือ “ไม่รีบร้อน เรามาดูกันก่อนว่าพวกเขากำลังจะทำอะไร”
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดเสริมว่า “ยังไงก็ตาม คุณคิดว่าที่ไหนเหมาะสำหรับสำนักงานของหินทมิฬ?”
หยางต้วน “ผู้อำนวยการ คุณสามารถพิจารณาฉือเฉิงของเมืองเค สำหรับที่ตั้งสำนักงาน”
อู๋เป่ยพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นเรามาตั้งที่ฉือเฉิงกัน”
เขาจัดให้ทีมอยู่ที่ตงหู่ซอยหนึ่งเป็นการชั่วคราว และส่งลุงโจ๋วไปที่สือเฉิงเพื่อวางแผนตั้งสำนักงาน ทีมที่เหลืออยู่ในโหมดสแตนด์บายในเขตหมิงหยาง
เมื่อจัดแจงทุกอย่างเรียบร้อยก็เป็นเวลาเย็นแล้ว ประมาณเจ็ดโมง ลั่วฉังเซิงและลั่วเมิ่งเฉินมาเยี่ยมอีกครั้ง
อู๋เป่ยถาม “คุณรวบรวมสิ่งที่ผมขอแล้วหรือยัง?”
ใบหน้าของลั่วฉังเซิงเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมในขณะที่เขาพูดว่า “ผู้เชี่ยวชาญจากตงอิ๋งมาถึงแล้ว และตอนนี้สถานการณ์ของฉันก็ตกอยู่ในอันตราย”
ทันใดนั้นอู๋เป่ยนึกถึงปราชญ์นินจาและปราชญ์ดาบ พูดว่า “ผมสงสัยว่าทำไมปรมาจารย์ทั้งสองถึงมาที่เหยียนหลง ที่แท้มาฆ่าคุณ”
ลั่วฉังเซิงตะคอก “พวกเขาถูกส่งมาโดยโอดะ ยูคาริ เขาเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของสมาคมซานโหย่ว ต้องการกำจัดฉันและยึดทรัพย์สินของฉัน”
อู๋เป่ยถามว่า “นี่คือปัญหาของคุณในตงอิ๋งเหรอ? ทำไมคุณมาหาผม?”
ลั่วฉังเซิงตอบอย่างเคร่งขรึมว่า “คุณอู๋ ฉันเป็นคนของเหยียนหลง ตอนนี้มีคนจากตงอิ๋งต้องการฆ่าฉัน คุณจะอยู่เฉยเหรอ?”
อู๋เป่ยมองไปที่เขาและพูดว่า “คุณบอกว่าคุณเป็นสมาชิกของเหยียนหลง? เอาล่ะ มาทำข้อตกลงกัน เมื่อผมรักษาคุณแล้ว คุณจะมาทำงานที่หินทมิฬไดไหม?”
ลั่วฉังเซิงขมวดคิ้ว “ทำงานภายใต้คำสั่งของคุณเหรอ?”
อู๋เป่ยตอบว่า “ไม่ตลอดไป ขอแค่รับใช้ผมสักสิบปี นั่นก็เพียงพอแล้ว”
ลั่วฉังเซิงไม่มีทางเลือกอื่นในตอนนี้ ถ้าอู๋เป่ยไม่ช่วยเขา เขาก็มีโอกาสรอดชีวิตน้อยมาก หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาตกลง “ได้ ฉันสัญญา! ถ้าคุณเต็มใจช่วยฉัน ฉันจะรับใช้หินทมิฬเป็นเวลาสิบปี อย่างไรก็ตาม ฉันจะรับคำสั่งจากคุณเท่านั้น ไม่มีใครสามารถสั่งฉันได้”
“ไม่มีปัญหา” อู๋เป่ยยิ้ม “มา ผมจะช่วยให้คุณฟื้นตัว”
ลั่วฉังเซิงลังเล “แต่วัสดุที่คุณต้องการยังไม่ได้รับการรวบรวมอย่างเต็มที่”
“ไม่เป็นไร” อู๋เป่ยกล่าว "ไม่รีบ เราจะทำด้วยวิธีอื่น"
เขาสั่งให้คนอื่นๆระวังตัวข้างนอก ในขณะที่เขาพาลั่วฉังเซิงเข้าไปในห้องคนเดียวเพื่อเริ่มซ่อมแซมจิตสำนึกทางจิตวิญญาณของเขา
ปัญหาของลั่วฉังเซิงคือเขาถูกซุ่มโจมตีระหว่างการเกิดใหม่ ทำให้วิญญาณของเขาได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงจากคาถาสาปแช่ง งานของอู๋เป่ยคือการลบคำสาปและฟื้นฟูจิตสำนึกทางจิตวิญญาณที่เสียหาย
เขาให้ลั่วฉังเซิงนั่งตัวตรง และวางฝ่ามือขวาไว้บนศีรษะ พูดพยางค์แปลกๆ
แผ่นหยกมีเทคนิคการสะกดมากมาย รวมถึงวิธีการทำลายและถอนคำสาป จากการตัดสินของเขา คำสาปของลั่วฉังเซิงเป็นคำสาปที่กดวิญญาณ ไม่ซับซ้อนเป็นพิเศษ แต่ก็ยังเกินความสามารถของลั่วฉังเซิงที่จะตอบโต้
เมื่อเวลาผ่านไป ลั่วฉังเซิงรู้สึกว่าจิตใจของเขาเบาบางลงและพลังที่มัดเขาไว้ก็ค่อยๆหายไป หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เขาก็ผ่อนคลายและลืมตาขึ้นทันทีและพูดว่า “คุณอู๋ ขอบคุณมาก!”
อู๋เป่ยปล่อยมือของเขารู้สึกเหนื่อยบ้าง การร่ายเวทย์ต้องใช้จิตสำนึกทางจิตวิญญาณของเขา ซึ่งมันเหนื่อยมาก